Οι γυναίκες της Κύπρου δεν ξέχασαν την 8η Μαρτίου
«Η ισότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται πλέον μόνο σαν ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά και σαν βασική συνιστώσα που προάγει την ευημερία, την πρόοδο και την ανάπτυξη», ανέφερε η Ιωσηφίνα Αντωνίου, Επίτροπος Ισότητας των Φύλων

Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα ήταν η χθεσινή. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι γυναίκες της Κύπρου τίμησαν την επέτειο τόσο οργανωμένα σε επίπεδα συνδέσμων και οργανώσεων όσο και σε συνάξεις μικρότερης κλίμακας με γυναικείες παρέες να κατακλύζουν χθες εστιατόρια, μπάρ και άλλα κέντρα αναψυχής. Την αναγκαιότητα της εφαρμογής μιας σύγχρονης πολιτικής ισότητας με σαφή αναπτυξιακή διάσταση και ταυτόχρονα τη λήψη πιο τολμηρών και θετικών μέτρων δράσης, όπως είναι η νομοθετική ποσόστωση, επισήμανε η Επίτροπος Ισότητας των Φύλων Ιωσηφίνα Αντωνίου.

Μήνυμα Επιτρόπου Ισότητας Φύλων
«Η ισότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται πλέον μόνο σαν ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά και σαν βασική συνιστώσα, που προάγει την ευημερία, την πρόοδο και την ανάπτυξη», ανέφερε η κ. Αντωνίου σε μήνυμά της με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας. Σύμφωνα με την Επίτροπο, «σχεδόν αιώνες μετά τη μαζική έξοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας, οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερα από τον άνδρα, εξακολουθούν να αποτελούν τον ασθενέστερο παίκτη στο οικονομικό γίγνεσθαι και τον πιο αδύναμο δρομέα στην κούρσα της ανάπτυξης». Παραμένουν, προσθέτει, «ακόμη καθηλωμένες, σε φτωχά ποσοστά εκπροσώπησης στα διάφορα κέντρα ευθύνης αλλά και στα κέντρα λήψεως αποφάσεων». Παράλληλα, «είναι τα μόνιμα, σε συντριπτική πλειοψηφία, θύματα της ενδοοικογενειακής βίας».

Περίεργη αντίφαση
Η κ. Αντωνίου εκφράζει τη θέση ότι αυτή η εικόνα αποτελεί πραγματικά μια περίεργη αντίφαση μιας και «οι μορφωμένες γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά σε σχέση με τους άνδρες, αφού το 60% των αποφοίτων πανεπιστημίων είναι γυναίκες». «Οι εταιρείες με γυναίκες επικεφαλής έχουν καλύτερα αποτελέσματα κερδοφορίας, ενώ οι γυναίκες ασκούν ένα είδος ηγεσίας που συνδέεται με μακροπρόθεσμους στόχους και μεγαλύτερες επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρους», αναφέρει. Παρόλα αυτά, προσθέτει, «λιγότερο από 3% των εταιρειών διευθύνονται από γυναίκες, ενώ η συμμετοχή στα πολιτικά κέντρα αποφάσεων είναι τόσο χαμηλή, που μας κατατάσσει προς το τέλος της λίστας σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Γι’ αυτούς τους λόγους καθίσταται αναγκαία η εφαρμογή μιας σύγχρονης πολιτικής ισότητας με σαφή αναπτυξιακή διάσταση και ταυτόχρονα η λήψη πιο τολμηρών και θετικών μέτρων δράσης, όπως είναι η νομοθετική ποσόστωση», σημειώνει.

«Αυτές που έσπασαν τα δεσμά»
Μιλώντας στην εκδήλωση της ΠΟΓΟ για την 8η του Μάρτη στο Κινηματοθέατρο Παλλάς στη Λευκωσία, ο Γενικός Γραμματέα Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, ανέφερε ότι «τιμούμε εκείνες τις γυναίκες που έσπασαν τα δεσμά και ξεσηκώθηκαν τον Μάρτη του 1857 για να διεκδικήσουν δεκάωρη δουλειά, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, ισομισθία με τους κλωστοϋφαντουργούς και τους ράφτες». Την ίδια στιγμή σημείωσε ότι η χθεσινή ημέρα ήταν αφιερωμένη και «στη γυναίκα που δουλεύει 12 και 16 ώρες την ημέρα για ένα ξερό μισθό. Τη γυναίκα που επέλεξε ή έτυχε να μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της και αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα.

Τη γυναίκα που βρέθηκε νεκρή μέσα στη θάλασσα αγκαλιά με το παιδί της, αναζητώντας καλύτερη ζωή. Τη γυναίκα που ο πόλεμος τής σκότωσε τα πάντα, ακόμα και την ελπίδα. Τη γυναίκα θύμα των εμπόρων». Αναφερόμενος σε «μεγάλες φυσιογνωμίες του γυναικείου κινήματος», ο κ. Κυπριανού ονομάτισε τις Κλάρα Τσέτκιν και Ρόζα Λούξεμπουργκ σε διεθνές επίπεδο αλλά και τις «Κυπρίες πρωτοπόρες γυναίκες που άνοιξαν τον δρόμο. Την Κατίνα Νικολάου, τη Φωφώ Βασιλείου, τη Λευκή Μαραθοβουνιώτου, την Αρτεμισία Χαμπή Νικόλα κ.ά. Τιμούμε τα χιλιάδες στελέχη του κυπριακού γυναικείου κινήματος, που πάλεψαν και πέτυχαν σπουδαίες κατακτήσεις για τη γυναίκα».

«Πυρά» κατά της Κυβέρνησης
Ρίχνοντας τα «πυρά» του κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ ανέφερε ότι «πέρασαν όμως δύο χρόνια από την εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, δίχως ακόμα να διαπιστώσει πως οι γυναίκες έχουν και ιδιαίτερα αιτήματα και ιδιαίτερες ανάγκες. Μέχρι στιγμής η Κυβέρνηση Αναστασιάδη μένει ανεξεταστέα και στα θέματα της πολιτικής της για τις γυναίκες. Η υπογραφή και η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης για πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, παραμένει προτεραιότητα μόνο στα λόγια. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την πρόληψη και καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια κάλυπτε την περίοδο 2010-2013 και με τη λήξη του απλώς ξεχάστηκε. Το Στρατηγικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα μεταξύ Ανδρών και Γυναικών 2014-2017 ψηφίστηκε πρόσφατα από το Υπουργικό, κουτσουρεμένο και δίχως προϋπολογισμό», σημείωσε ο κ. Κυπριανού.

Από το 1909
Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη. Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητά τους έγραψαν ιστορία.

«Ψωμί και τριαντάφυλλα»
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η Αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτησή τους.

Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής. Στις μέρες μας, όμως, σε πολλές χώρες η ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό της μήνυμα: Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου.