Μια χαλαρή και ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Στέλιο Χιώτη

Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω μάς αποκαλύπτει πτυχές της προσωπικότητάς του που μέχρι σήμερα δεν είχαμε, ενώ δεν διστάζει να τα βάλει και μ’ όσους περνάνε από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων στα κατεχόμενα

ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ για το «Αμμόχωστος» τους εμπνεύστηκε στη Δερύνεια και τους έγραψε στο πίσω μέρος της ασφάλειας οχήματος με το οποίο διακινείτο

Στέλιος Χιώτης, ένας άνθρωπος απόλυτα ταυτισμένος με την Αμμόχωστο, ένεκα και του ομώνυμου τραγουδιού που ερμήνευσε, το οποίο μάγεψε και συγκινεί κάθε πρόσφυγα, Αμμοχωστιανό και μη. Κι ένας άνθρωπος για τον οποίο μπορεί να λεχθεί πως το ραδιόφωνο είναι το δεύτερό του σπίτι. Γιατί η επικοινωνία του με το ακροατήριό του είναι τόσο «διαχρονική», που τη χροιά της φωνής του μπορείς να την ξεχωρίσεις ανάμεσα σε χιλιάδες.

Παρασκευή, λίγο μετά τις έντεκα το πρωί, πιστός στο ραντεβού μας, συναντιόμαστε για μια χαλαρή συζήτηση, η οποία είχε αρκετό ενδιαφέρον. Κι αυτό γιατί όταν ο Στέλιος Χιώτης ξεκινήσει να περιγράφει βιώματα και καταστάσεις που έζησε, σε μαγεύει, σε ανατριχιάζει και σου προκαλεί δεκάδες άλλα συναισθήματα, που θα τα νιώσεις μοναχά αν έχεις την ευκαιρία και την τιμή να συζητήσεις μαζί του.

Γιατί «Μόνο διαχρονικά»

Η συζήτησή μας αρχίζει εντελώς χαλαρά και του ζητώ να μας εξηγήσει γιατί η εκπομπή του στο Ράδιο Πρώτο φέρει τον τίτλο «Μόνο διαχρονικά». «Ο τίτλος της εκπομπής ήταν προϊόν μικροσυζήτησης με τον Διευθυντή του Ράδιο Πρώτο και επειδή έχω ζήσει αυτού του είδους τα τραγούδια, μιας και είχα την τιμή να δουλέψω με αρκετούς ανθρώπους αυτού του χώρου, όπως η Μοσχολιού, κ.ά. Πέραν τούτου, το "διαχρονικά" απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό, αφού τα διαχρονικά άσματα αρέσουν σε όλες τις γενιές.

Είναι επίσης και κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι παρουσιάζουν οι υπόλοιποι», μας λέει και μας εξηγεί πώς έχει αποκτήσει ένα σταθερό κοινό. «Έχω αποκτήσει ένα σταθερό κοινό γιατί πιστεύω πως τα τραγούδια που επιλέγω αρέσουν στον κόσμο και μπορούν να τα τραγουδήσουν και να τα χορέψουν, αλλά και επειδή τραγουδώ κι εγώ τα τραγούδια που επιλέγω για τις εκπομπές μου», προσθέτει.

Ο αγώνας για καθιέρωση του LGR

Η σχέση του Στέλιου Χιώτη με το ραδιόφωνο δεν περιορίζεται στα δέκα χρόνια που βρίσκεται στο Ράδιο Πρώτο, αλλά από πολύ παλαιότερα, αφού υπηρέτησε τα ερτζιανά και στο Λονδίνο για δεκαετίες. Μάλιστα, είναι ένας από τους πρωτεργάτες της Ελληνικής Φωνής του Λονδίνου, το LGR.

«Συνολικά στο ραδιόφωνο εργάζομαι τα τελευταία τριάντα χρόνια. Το LGR ήταν η φωνή μας γύρω από το πρόβλημα (Κυπριακό) της χώρας μας. Δώσαμε μεγάλους αγώνες στο Λονδίνο με πορείες για να περάσουμε τα μηνύματά μας και η μεγάλη μου απογοήτευση ήταν όταν επέστρεψα στην Κύπρο και κάποιος μού είπε "πάω να βάλω βενζίνη στα κατεχόμενα γιατί είναι πιο φθηνή" ή "να αλλάξω τα ελαστικά του οχήματός μου". Απογοητεύτηκα γιατί ταξίδεψα σε πολλές χώρες για το νησί μου για να καταγγείλω την κατοχή και δεν περίμενα ότι θα υπήρχαν κάποιοι που με τις πράξεις τους στην ουσία αναγνωρίζουν την κατοχή», μας αναφέρει και μας εξιστορεί τις δυσκολίες που βρέθηκαν στο δρόμο του μέχρι το LGR να πάρει την άδεια για να εκπέμπει στα ερτζιανά.

«Μας έτρεχαν οι Εγγλέζοι από πίσω μέχρι να πάρουμε την άδεια. Κινούμασταν από σπίτι σε σπίτι με μια κονσόλα και μια κεραία και κάναμε εκπομπές. Μια μέρα σαν έκανα εκπομπή, άκουσα κτυπήματα στην πόρτα και η πρώτη μου αντίδραση ήταν να ανοίξω το παράθυρο και να βάλω στο βινύλιο κάποιον δικό μου δίσκο. Όταν μπήκαν μέσα οι τελωνειακοί έκανα τον ανήξερο, για να μη μας καταλάβουν. Σαν αυτές τις περιπτώσεις πολλές. Είδαμε και πάθαμε μέχρι να πάρουμε την άδειά μας. Όταν όμως πήραμε την άδεια, κάναμε τη διαφορά στην παροικία μας», θυμάται με νοσταλγία γι' αυτά τα χρόνια.

Πώς προέκυψε το «Αμμόχωστος»

Πάνω στη συζήτηση ο Στέλιος Χιώτης μάς αποκαλύπτει και πώς εμπνεύστηκε, δημιούργησε και τραγούδησε το «Αμμόχωστος». «Μετά την εισβολή και πηγαίνοντας στην Αγγλία ξανά, επειδή με πονούσε το πρόβλημα του τόπου μου, ήθελα με κάποιο τρόπο να το δείξω και να κάνω ό,τι μπορώ για να περάσω κάποια μηνύματα. Τελικά μετά από αρκετά χρόνια προσπάθειας κατάφερα να δημιουργήσω το "Αμμόχωστος", ένα τραγούδι που πιστεύω εκφράζει όχι μόνο τους Αμμοχωστιανούς αλλά όλους τους πρόσφυγες και τους Κύπριους γενικά.

Είναι ένα τραγούδι, πιστεύω, που σου μιλά στην ψυχή και στην καρδιά. Το τραγούδι αυτό δεν ανήκει πλέον σε μένα αλλά σε όλον τον κόσμο, γιατί το αγκάλιασε και το αγάπησε. Έγινε, με λίγα λόγια, σήμα κατατεθέν του τόπου μας και του προβλήματός μας», μας εξιστορεί και συνεχίζει: «Τους στίχους του τραγουδιού τους εμπνεύστηκα στη Δερύνεια. Εκεί που καθόμουνα κοντά στην παραλία, άρχισα να γράφω πρόχειρα τους στίχους πίσω από το χαρτί της ασφάλειας του οχήματος που είχα ενοικιάσει.

Έτσι δημιουργήθηκε το "Αμμόχωστος", που ήταν ο μεγάλος μου πόθος και το έκανα. Όταν το τραγουδώ και λέω την λέξη Αμμόχωστος, δεν εννοώ μόνο την Αμμόχωστο. Νιώθω ότι μιλώ πραγματικά για όλες τις κατεχόμενες πόλεις και περιοχές μας, όσο κι αν ακούγεται παράξενο», εξηγεί περαιτέρω.

«Ενοχλούμαι με όσους πάνε κατεχόμενα»

Ο Στέλιος Χιώτης δεν παραλείπει να μας εκφράσει και τις θέσεις του γύρω από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και τη μαζική διακίνηση Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα. Μας αναφέρει, μάλιστα, την περίπτωση ενός πολύ καλού του φίλου, με τον οποίο έπαψε πλέον να έχει επαφές, επειδή ταξιδεύει μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου.

«Με ενοχλεί που κάποιοι πηγαίνουν στα κατεχόμενα και ψωνίζουν ή τρώνε ψάρι ή μένουν σε ξενοδοχεία ή και ακόμα χειρότερα ταξιδεύουν από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου», σημειώνει και μας τονίζει πως «δεν πέρασα και δεν θα περάσω ποτέ στην άλλη πλευρά όσο είναι κατεχόμενη», αλλά κι ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ στην Αμμόχωστο εάν αυτή παραμείνει υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση.

INFO

ΒΕΡΟΣ Αμμοχωστιανός, o Στέλιος Χιώτης, αφού αποφοίτησε από το σχολείο και έκανε τη στρατιωτική του θητεία, πήγε για σπουδές στην Αγγλία, επέστρεψε στην Κύπρο το 1971 και, αφού έκανε διάφορες μουσικές συνεργασίες, αποφασίζει λίγο πριν το μαύρο καλοκαίρι του 1974 να κάνει τη δική του δουλειά, την οποία δεν πρόλαβε να χαρεί, έτσι επιστρέφει πίσω στην Αγγλία με τη σύζυγό του.

Σπούδασε μουσική και δη τζαζ και κατά τη μουσική του πορεία συνεργάστηκε με πολύ μεγάλους καλλιτέχνες. Σήμερα τον Στέλιο Χιώτη τον απολαμβάνουμε στα ερτζιανά και δη μέσα από τις συχνότητες του Ράδιο Πρώτο, κάθε Σαββατοκύριακο, από τις δυο το μεσημέρι μέχρι τις πέντε το απόγευμα, ενώ μουσικά κάθε Παρασκευοσάββατο στις «Εστιάδες», στη Λευκωσία.