Θα επανεξεταστεί το αίτημα αποφυλάκισης του 71χρονου ισοβίτη
Ο Παναγιώτης Καυκαρής ανέτρεψε στο Ανώτατο την πρόσφατη απόφαση του Συμβούλιου Επ' Αδεία Αποφυλάκισης, βάσει της οποίας απορρίφθηκε το αίτημά του να βγει από τη φυλακή, μετά από 28 χρόνια

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχθηκε την προσφυγή του μακροβιότερου ισοβίτη των Κεντρικών Φυλακών, Παναγιώτη Καυκαρή, 71 ετών, με την οποία ζητούσε ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου Επ’ Αδεία Αποφυλάκισης να απορρίψει το αίτημά του για αποφυλάκισή του. Το Δικαστήριο έκρινε πως η απόφαση του Συμβουλίου, ημερομηνίας 10 Νοεμβρίου 2014, πάσχει για λόγους ουσίας ότι, δηλαδή, δεν λήφθηκαν υπόψη όλες οι παράμετροι που θα έπρεπε κατά την εξέταση της αίτησης. Επίσης, σύμφωνα με το Ανώτατο, δεν έγινε σωστή τήρηση των πρακτικών κατά τη διαδικασία.

Σημειώνεται πως όλοι οι φυλακισμένοι, που συμπληρώνουν 12 χρόνια φυλάκισης, δικαιούνται να υποβάλουν αίτημα αποφυλάκισης στο εν λόγω Συμβούλιο. Εάν απορριφθεί το αίτημά τους, τότε δικαιούνται να υποβάλουν νέο αίτημα μετά από δυο χρόνια. Στην περίπτωση του Καυκαρή, ο οποίος καταδικάστηκε σε τρεις διαδοχικές ποινές ισόβιας φυλάκισης, το δικαίωμα υποβολής αίτησης για αποφυλάκιση αναδύθηκε μετά την πάροδο 25 ετών. Ο 71χρονος βρίσκεται στη φυλακή εδώ και 28 χρόνια και σήμερα θεωρείται ο μακροβιότερος ισοβίτης στην Κύπρο. Μάλιστα, κανείς δεν έχει περάσει τόσα χρόνια στις Κεντρικές Φυλακές, εκτός από τον 71χρονο.

Δεν κατονόμασε του ηθικούς αυτουργούς
Τον περασμένο Νοέμβριο, το Συμβούλιο Επ’ Αδεία Αποφυλάκισης έκρινε, κατά πλειοψηφία, μεταξύ άλλων, ότι ο ισοβίτης δεν έχει επιδείξει μεταμέλεια για την τριπλή δολοφονία που διέπραξε το 1987, λαμβάνοντας υπόψη ότι μέχρι σήμερα αρνείται να κατονομάσει τους ηθικούς αυτουργούς. Το Συμβούλιο χαρακτήρισε την έκφραση μεταμέλειας του αιτητή ως «επιφανειακή, ανειλικρινή, ωφελιμιστική και όχι ουσιαστική». Περαιτέρω, το Συμβούλιο είχε αναφέρει στην απόφασή του ότι ο Καυκαρής, κατά τη συνέντευξή του, απάντησε αρνητικά ως προς τη γνώση του ότι τα παιδιά του θύματος θα ευρίσκονταν στο αυτοκίνητο κατά την έκρηξη, «κάτι που δεν ίσχυε αφού μέσα από τη δικογραφία της Ποινικής Έφεσης διαφαινόταν το αντίθετο».

Φρικτό έγκλημα με θύματα παιδιά
Στις 10 Μαρτίου 1989, το Κακουργιοδικείο Λεμεσού είχε ανακοινώσει εναντίον του Παναγιώτη Καυκαρή ποινή ισόβιας φυλάκισης για κάθε μια από τις τρεις κατηγορίες φόνου εκ προμελέτης που διαπράχθηκε στις 10 Ιουλίου 1987 στη Λεμεσό. Είχε τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό κάτω από το αυτοκίνητο του επιχειρηματία Πανίκου Μιχαήλ. Όταν το θύμα μπήκε στο αυτοκίνητο μαζί με τα δυο του παιδιά, ηλικίας 11 και 13 ετών, ο Καυκαρής πυροδότησε τον μηχανισμό και τους σκότωσε. Ο τρίτος γιος της οικογένειας, μόλις δύο ετών, γλίτωσε όπως και η μητέρα του. Το φρικιαστικό έγκλημα προκάλεσε συγκλονισμό στην κοινή γνώμη, λόγω και της εν ψυχρώ εκτέλεσης των δυο παιδιών. Ο Καυκαρής δεν αποκάλυψε ποτέ τον ηθικό αυτουργό της εγκληματικής ενέργειας, ο οποίος φέρεται να του είχε υποσχεθεί 10.000 λίρες.

«Υπερβολική σημασία στο έγκλημα»
Αξιολογώντας τα δεδομένα της προσφυγής του Καυκαρή, το Ανώτατο αποφάνθηκε, μεταξύ άλλων, ότι όντως το Συμβούλιο ακολούθησε μια εντελώς στατική μέθοδο, χωρίς να λαμβάνει επαρκώς υπόψη την ολότητα της χρονικής περιόδου που ο αιτητής παρέμεινε στις Φυλακές και χωρίς να λάβει ταυτόχρονα υπόψη κατά τρόπο εξισορροπητικό τις διάφορες εκθέσεις και μαρτυρίες που είχε ενώπιόν του. «Από το κείμενο της απόφασης είναι φανερό ότι το Συμβούλιο έδωσε υπερβολική σημασία στο είδος του εγκλήματος που ο αιτητής είχε διαπράξει, τονίζοντας ότι ήταν ένα έγκλημα κατά παραγγελίαν, το οποίο πράγματι χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο το 1990, πριν από 25 δηλαδή χρόνια, ως ένα έγκλημα ξένο προς την κοινωνία της Δημοκρατίας.

Το Συμβούλιο δεν έλαβε ταυτόχρονα υπόψη, με τρόπο που να του δίνεται η ανάλογη βαρύτητα, ότι ο αιτητής είχε καταδικαστεί ακριβώς γι' αυτήν την αποτρόπαια πράξη του και επομένως τιμωρήθηκε με την ύψιστη των ποινών, δηλαδή, τη φυλάκιση διά βίου για κάθε ζωή που αφαίρεσε». Προστίθεται στην απόφαση του Ανωτάτου πως «το Συμβούλιο διέπραξε λάθος και λειτούργησε υπό πλάνη χαρακτηρίζοντας την έφεση του αιτητή, αλλά και τη μετέπειτα συμπεριφορά του, ως μιαν "ακατάπαυστη προσπάθεια" να απαλλαγεί από την ποινή διατηρώντας την άποψη ότι το Δικαστήριο είχε κάμει λάθος».

Το Συμβούλιο υποχρεούται, βάσει της παρούσης απόφασης του Ανωτάτου, να επανεξετάσει το αίτημα αποφυλάκισης του Καυκαρή, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο δικαστήριο από τους δικηγόρους Κώστας Παρασκευά και Γιάννη Πολυχρόνη.

Οι παράγοντες για αποφυλάκιση
ΣΥΜΦΩΝΑ με την απόφαση του Ανωτάτου, «με την ενεργοποίηση του δικαιώματος ενός ισοβίτη να αιτηθεί αποφυλάκισης υπό όρους, το Συμβούλιο θα πρέπει να εστιάζει την προσοχή του περισσότερο στους παράγοντες που αφορούν τον ίδιο τον ισοβίτη, δηλαδή, την ηλικία του, τη συμπεριφορά του, την ψυχική του κατάσταση, τη μεταμέλειά του και το ευρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον, στο οποίο θα διαβιώσει εάν και εφόσον αποφυλακισθεί υπό όρους. Αυτά σε συνάρτηση με το κριτήριο της επικινδυνότητας και της πιθανότητας υποτροπής. Και σ' αυτό το θέμα το Συμβούλιο πλανήθηκε και δεν προέβη σε δέουσα, κατά το διοικητικό πάντοτε δίκαιο, έρευνα».