ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ όπως το έζησε μια γυναίκα που επιβίωσε για να το διηγηθεί

Περισσότεροι από χίλιοι μαθητές και μαθήτριες της Α΄ Γυμνασίου και Α΄ Λυκείου, από σχολεία όλης της Κύπρου, συνάντησαν τις τελευταίες μέρες την 87χρονη Ελληνο-εβραία επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, Άρτεμις Μιρόν από τα Ιωάννινα, κάτοικο Ιεροσολύμων και άκουσαν από την ίδια, την ιστορία της δολοφονίας της οικογένειάς της από τους χιτλερικούς, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Το Ολοκαύτωμα διδάσκεται στο μάθημα της Ιστορίας, στις δύο αυτές τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου. Οι εκδηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος που οργάνωσαν η πρεσβεία του Ισραήλ, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού.

Στη Λευκωσία, Λεμεσό, Λάρνακα και Παραλίμνι
Αξιοσημείωτη επιτυχία είχε η χθεσινή εκδήλωση για μαθητές της πόλης και επαρχίας Λευκωσίας στην αίθουσα του Cine Studio του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, όπου συμμετείχαν περίπου 450 παιδιά και μάλιστα σε δύο περιόδους, από τις 9 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι, λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος που επέδειξαν τα σχολεία. Παρέστη η σύζυγος του πρέσβη του Ισραήλ Michael Harari και από το Υπουργείο Παιδείας ο Λοϊζος Αναστασιάδης, Επιθεωρητής Φιλολογικών Μαθημάτων Μέσης Εκπαίδευσης και η Άννα Μαρία Κοπάτου, Φιλόλογος, Σύμβουλος για το μάθημα της Ιστορίας. Συμμετείχαν μαθητές από τα Γυμνάσια Κοκκινοτριμιθιάς, Ακακίου, Πλατύ Αγλαντζιάς, Κωνσταντινουπόλεως, Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Φανερωμένης, Ακροπόλεως, Παλουριώτισσας, Έγκωμης, Μακεδονίτισσας και από τα Λύκεια Κύκκου Β΄, Ιδαλίου, Αγίου Γεωργίου Λακατάμειας, Σολέας, Εθνομάρτυρα Κυπριανού Στροβόλου, Δασούπολης και Λατσιών.

Την περασμένη Δευτέρα η Άρτεμις Μιρόν, μίλησε σε παρόμοια εκδήλωση στο Λύκειο Πολεμιδιών στη Λεμεσό, μπροστά σε 250 μαθητές από 13 σχολεία, την Τρίτη στο Λύκειο Παραλιμνίου μπροστά σε 140 μαθητές της ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου και προχθές Τετάρτη στο Λύκειο Αγίου Γεωργίου στη Λάρνακα, μπροστά σε 350 μαθητές της πόλης και επαρχίας.

Η παιδεία ενάντια στο μίσος και τον ρατσισμό
Η Άρτεμις Μιρόν αφηγήθηκε με συγκίνηση, αλλά και χαρακτηριστικό σθένος, τη βίαιη απώλεια των γονιών και του μικρότερου αδελφού της, τη μετανάστευσή της στην Παλαιστίνη μετά τον πόλεμο, τη δημιουργία της δικής της οικογένειας και τον αγώνα της για την ειρήνη και τη δημοκρατία. Μετά το τέλος της ομιλίας της, απάντησε σε πολλές ερωτήσεις μαθητών και υπογράμμισε τη σημασία της παιδείας, ως του ισχυρότερου όπλου ενάντια στον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και το μίσος.

Είπε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Ιωάννινα, όπου ζούσε με τους γονείς και τον μικρότερο αδελφό της, Μάκη. Ήταν 15 χρόνων και ο αδελφός της 9 χρόνων το 1943, όταν οι Γερμανοί μπήκαν στα Ιωάννινα, συνέλαβαν και εκτέλεσαν τον πατέρα και τον παππού της, για συνεργασία με την Ελληνική αντίσταση. Στις 25 Μαρτίου 1944 οι Γερμανοί διέταξαν τη δίωξη όλων των Εβραίων των Ιωαννίνων και η Άρτεμις με τη μητέρα και τον αδελφό της μεταφέρθηκαν με τραίνο στο κολαστήριο του Άουσβιτς της Πολωνίας. Η ίδια επιλέγηκε για καταναγκαστικά έργα στο στρατόπεδο, αλλά η μητέρα και ο αδελφός της οδηγήθηκαν αμέσως στους θαλάμους αερίων.

Μετά την οπισθοχώρηση των Γερμανών στη χώρα τους, η Άρτεμις μεταφέρθηκε με άλλους κρατούμενους και εργάστηκε σε εργοστάσια όπλων, στη Γερμανία, μέχρι το τέλος του πολέμου, το 1945. Επέστρεψε στην Ελλάδα με την ελπίδα να βρει τον πατέρα της ή τους συγγενείς της ζωντανούς, αλλά όταν διαπίστωσε ότι δεν ζούσε κανένας, αποφάσισε να φύγει για το Ισραήλ - τότε Παλαιστίνη. Έζησε από τότε στα Ιεροσόλυμα, όπου το 1950 παντρεύτηκε. Απέκτησαν με τον σύζυγό της τρία παιδιά -μια κόρη και δύο αγόρια- ενώ σήμερα έχει 10 εγγόνια και μια δισέγγονη.