Επισήμανση Ι. Κασουλίδη σε δημόσια διαβούλευση

Λόγω της διαφθοράς, μόνο ένα μικρό μέρος φτάνει σε ομάδες ανθρώπων και πληθυσμούς που υποφέρουν, σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών

Η ΚΥΠΡΟΣ προετοιμάζεται για την παγκόσμια ανθρωπιστική σύνοδο

Η διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια πάσχει, αφού, λόγω της διαφθοράς, μόνο ένα μικρό μέρος φτάνει σε ομάδες ανθρώπων και πληθυσμούς που υποφέρουν από πολέμους, εμφύλιες συγκρούσεις, πείνα, ασθένειες ή φυσικές καταστροφές, δήλωσε χθες ο Υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης, μιλώντας στην τρίτη δημόσια διαβούλευση στο Υπουργείο του, με θέμα την πρώτη παγκόσμια ανθρωπιστική σύνοδο, που θα γίνει στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο 2016.

Είπε ότι από την εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διαπιστώνει ότι «όλα τα επωφελούνται οι ενδιάμεσοι, οι κυβερνήσεις, οι διάφοροι καλοθελητές που αναλαμβάνουν τις αποστολές... Χρειάζεται ένας νέος μηχανισμός για να γίνει αποτελεσματική η βοήθεια και να φτάνει στον προορισμό της».

Ο κ. Κασουλίδης δεν επεκτάθηκε στο θέμα της διαφθοράς, αλλά είναι γνωστό ότι αυτή περιλαμβάνει ακόμα και αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, που εκμεταλλεύονται για ίδιον όφελος τη διεθνή βοήθεια προς αναξιοπαθούντες σε διάφορες χώρες, ιδιαίτερα στο σημερινό παγκόσμιο περιβάλλον των εκτοπισμών πληθυσμών και των συγκρούσεων, οπότε πολλαπλασιάστηκαν οι ανάγκες και μειώθηκαν οι πόροι.

Στον χθεσινό δημόσιο διάλογο στο Υπουργείο Εξωτερικών, με στόχο τη διαμόρφωση των θέσεων που η Κύπρος -όπως και τα άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε.- θα εκφράσει στη διάρκεια της συμμετοχής της στην περιφερειακή διαβούλευση «Η Ευρώπη και οι άλλοι» στη Βουδαπέστη στις 3-4 Φεβρουαρίου 2015, ενόψει της προετοιμασίας της παγκόσμιας ανθρωπιστικής συνόδου, συμμετείχαν εκπρόσωποι της Πολιτικής Άμυνας, ανθρωπιστικών μη κυβερνητικών οργανισμών, της ακαδημαϊκής κοινότητας και φοιτητές. Ζητούμενο είναι η συμμετοχή της κυπριακής κοινωνίας των πολιτών, στον διεθνή δημόσιο διάλογο που θα αναθεωρήσει το ανθρωπιστικό σύστημα.

Ένα αδιαπραγμάτευτο ζήτημα

Ο Ιωάννης Κασουλίδης αναφέρθηκε στις προτεραιότητες της συνόδου της Κωνσταντινούπολης, που θα είναι η αποτελεσματικότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας, η μείωση τρωτών σημείων και η διαχείριση κινδύνων, ο μετασχηματισμός μέσω καινοτομίας και η εξυπηρέτηση αναγκών αμάχων σε συγκρούσεις.

Τόνισε ότι η Κύπρος μπορεί να αναλάβει ζωτικό ρόλο ως κέντρο συντονισμού για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών ή και συγκρούσεων στην περιοχή μας και έφερε το παράδειγμα της συμβολής της στην περίπτωση της κρίσης στον Λίβανο το 2006. Παρατήρησε, όμως, ότι «λόγω της οικονομικής κρίσης, η κυπριακή ανθρωπιστική βοήθεια, που προέρχεται από τον προϋπολογισμό του κράτους, έχει μειωθεί κατά 70% από το 2010 - δηλαδή από 450 χιλιάδες ευρώ, έχουμε στη διάθεσή μας μόνο 130 χιλιάδες ευρώ ετησίως».

Σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση αναγκών αμάχων σε συγκρούσεις, είπε ότι πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτο το θέμα της ανθρωπιστικής βοήθειας. Αναφέρθηκε στους διάφορους δικτάτορες, όπως ο Άσαντ της Συρίας και σε τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η ISIS, που ιδιοποιούνται τη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, ή δεν επιτρέπουν να φτάσει στον άμαχο πληθυσμό. Σχολίασε ότι «ο Άσαντ, σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στην πόλη Χομς της Συρίας που βρισκόταν υπό την πολιορκία του στρατού του, ήθελε να διαπραγματεύεται κάθε κονβόι και κάθε αποστολή διέλευσης της ανθρωπιστικής βοήθειας, μέχρι να γονατίσει τους κατοίκους, με την πείνα και τη δίψα».

Περί άχρηστου ανθρωπιστικού υλικού

Σε παρέμβασή της στη διαβούλευση, η Eπίκουρη Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Καλλιόπη Αγαπίου Ιωσηφίδου, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενδυνάμωσης του τοπικού στοιχείου για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιπτώσεις ενδοκρατικών συγκρούσεων.

Είπε ότι για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, πρέπει να υπάρχουν οι δομές σε κρατικό επίπεδο, ώστε όταν υπάρχει πόλεμος, να κινητοποιηθούν σε τοπικό επίπεδο, αφού μέχρι να φτάσει η διεθνής βοήθεια, περνά κάποιος χρόνος και τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται». Πρόσθεσε ότι η άμεση δράση της κοινωνίας των πολιτών σε περιπτώσεις κρίσης, «μειώνει την ευπάθεια, ενώ διεθνείς οργανισμοί όπως η Ε.Ε., μπορούν να βοηθήσουν στην αναγνώριση των κινδύνων».

Έκανε αναφορά στο παράδειγμα του καταστροφικού σεισμού στην Αϊτή το 2010, όπου «μέσα από την εμπειρία ατόμων που ήταν στο πεδίο της κρίσης, διαπιστώθηκε ότι το 90% του ανθρωπιστικού υλικού που έφτασε (από την Ελλάδα) στη χώρα αυτή, ήταν άχρηστο(!).

Σε διευκρινιστική ερώτηση της «Σ» ανέφερε ότι υπήρχαν πολλοί τραυματίες που χρειάζονταν κυρίως φάρμακα και βαμβάκι, κι όμως αυτά τα υλικά που ήταν τόσο αναγκαία, δεν έφτασαν στη χώρα. Αναφέρθηκε και στο παράδειγμα της Σρι Λάνκα, όπου έφτασαν με διεθνή ανθρωπιστική αποστολή -μέσω του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού- τεράστια φορτία με χειμερινά ρούχα, που δεν φορούν οι κάτοικοι της χώρας(!).

«Άρα χρειάζεται αναγνώριση των αναγκών του ντόπιου πληθυσμού, μέσα από συντονισμό στο κάθε κράτος μέλος», είπε.

Κάτω από τη σημαία άλλης χώρας

Παρέμβαση στον χθεσινό διάλογο στο Υπουργείο Εξωτερικών έκανε και ο Λοΐζος Αυξεντίου, μέλος της ανθρωπιστικής οργάνωσης «Εθελοντές Γιατροί-Κύπρος», που αναφέρθηκε στις μάταιες μέχρι τώρα προσπάθειες για αποστολή εθελοντών της οργάνωσης στη Σιέρα Λεόνε, για προσφορά βοήθειας σε σχέση με τον ιό Έμπολα. «Μέσω της οργάνωσης, έχουμε 9 εθελοντές που θέλουν να μεταβούν στη Σιέρα Λεόνε και να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του Έμπολα, εκπροσωπώντας την Κύπρο», είπε.

«Όμως», πρόσθεσε, «δυσκολευόμαστε γιατί μας επιβάλλεται να λάβουμε μέρος σε αποστολή άλλου κράτους (της Βρετανίας), με τους δικούς του περιορισμούς, με αποτέλεσμα να αποσύρουν σχεδόν όλοι οι εθελοντές την προσφορά τους και μόνο 1 ή 2 άτομα να προθυμοποιούνται να σταλούν στη χώρα αυτή.

Μας στερεί το κράτος αυτήν τη δυνατότητα συμμετοχής, γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να συμμετάσχουμε κάτω από τη σημαία μιας άλλης χώρας. Παρακαλούμε να αρθούν οι περιορισμοί αυτοί και να μπορέσουμε να πάμε ως κυπριακή αποστολή, για να αντιπροσωπεύσουμε τη χώρα μας σε αυτή τη διεθνή προσπάθεια».

Απαντώντας ο Υπουργός Εξωτερικών έθεσε ζητήματα εκπαίδευσης και περίθαλψης, στην περίπτωση που αρρωστήσει ο εθελοντής. «Το ποσοστό μετάδοσης του ιού Έμπολα σε μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού επί τόπου, είναι πολύ υψηλό και μόνο η εκπαίδευση μπορεί να προστατεύσει τους εθελοντές», σχολίασε. «Δεν θ’ αφήσουν κανένα να προσεγγίσει ασθενή, αν δεν περάσει από σχολαστική εκπαίδευση κάποιων ημερών.

Δεύτερο στοιχείο είναι το σύστημα μεταφοράς, ώστε μόλις κάποιος ασθενήσει, να υπάρχει ο μηχανισμός που θα τον μεταφέρει σε κατάλληλο νοσοκομείο στο εξωτερικό. Η προσφορά των τριών μεγάλων χωρών, των ΗΠΑ για τη Λιβερία, της Βρετανίας για τη Σιέρα Λεόνε και της Γαλλίας για τη Γουινέα, έγινε γιατί διαθέτουν τα μέσα. Δεν μπορείτε να οργανώσετε εκεί τη δική σας μονάδα. Πρέπει να μπείτε σε μια ευρύτερη αποστολή, λόγω των συνθηκών στις χώρες αυτές. Η Βρετανία αναλαμβάνει να μεταχειριστεί ως Βρετανό πολίτη, εκείνον που θα μπει στην αποστολή της. Αν χρειαστεί επειγόντως θεραπεία, θα την έχει.

Είναι καλή, γενναιόδωρη και αναγνωρισμένη η προσφορά σας ως εθελοντών, αλλά δεν μπορούμε να σας αφήσουμε, χωρίς αυτές τις αναγκαίες καλύψεις. Επειδή γνωρίζω ότι η κυρία Ελένη Θεοχάρους ανάλαβε, προς τιμήν της, την πρωτοβουλία της οργάνωσής σας, είναι καλό να έρθει σε επαφή με τον Χρήστο Στυλιανίδη, που όπως γνωρίζετε είναι ο Επίτροπος για την Ανθρωπιστική Βοήθεια και τη Διαχείριση Κρίσεων και ανάλαβε δράση για τον ιό Έμπολα».