Το Ανώτατο αποφάσισε να μειώσει τη φυλάκισή του
Το Εφετείο έκρινε ότι η προσέγγιση του τουρκικού εμπορικού πλοίου Seher B στο κατεχόμενο Λιμάνι Αμμοχώστου «ήταν αναγκαία γιατί μόνο έτσι θα καθίστατο δυνατός ο ελλιμενισμός του σε λιμάνι της Τουρκίας»

Μείωση της δίμηνης ποινής φυλάκισης, που επιβλήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στον Τούρκο καπετάνιο Yasar Sertgoz, 51 ετών, πλοίαρχο του υπό τουρκική σημαία εμπορικού πλοίου Seher B, αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα αυτός να αφεθεί αμέσως ελεύθερος. Αν και θεωρεί ότι το είδος της πρωτόδικης ποινής ήταν σωστό (φυλάκιση), το Ανώτατο Δικαστήριο, υπό τριμελή σύνθεση, έκρινε, ομόφωνα, ότι το ύψος της ποινής (δύο μήνες) έπρεπε να ήταν μικρότερο, λόγω σοβαρού ελαφρυντικού.

Ο Τούρκος καπετάνιος είχε παραδεχθεί ενοχή, ενώπιον του Επαρχιακού, σε κατηγορία ότι εισήλθε παράνομα στο κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Σημειώνεται ότι το εν λόγω λιμάνι είναι κλειστό για τη διεθνή ναυσιπλοΐα μετά την τουρκική εισβολή. Ο Sertgoz έφθασε με το πλοίο του στο Λιμάνι Λάρνακας την 1 Δεκεμβρίου 2014 για να εκφορτώσει εξοπλισμό για τις πλατφόρμες φυσικού αερίου, οπόταν και συνελήφθη από τις κυπριακές Αρχές. Απολογούμενος για την ενέργειά του να καταπλεύσει στο Λιμάνι Αμμοχώστου, ανέφερε ότι δεν είχε άλλη επιλογή, δεδομένου ότι για να καταπλεύσει σε Λιμάνι της Τουρκίας, θα έπρεπε να καταπλεύσει πρώτα σε κατεχόμενο λιμάνι της Κύπρου.

Δεν μπορούσε διαφορετικά
Εξετάζοντας την έφεση του καπετάνιου κατά της πρωτόδικης απόφασης, το Ανώτατο διαπίστωσε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στον λόγο για τον οποίο ο εφεσείων προσέγγισε το κατεχόμενο λιμάνι Αμμοχώστου στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. «Η εμπορική συναλλαγή μέσω του λιμανιού Αμμοχώστου δεν ήταν ο σκοπός του ελλιμενισμού κατά την ουσιώδη ημερομηνία στο εν λόγω λιμάνι, αλλά για να παραληφθούν από τις εκεί παράνομες Αρχές συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία θεωρούντο ουσιώδη και αναγκαία για την περαιτέρω πορεία του πλοίου προς την Τουρκία.

Συγκεκριμένα, η προσέγγιση στο λιμάνι Αμμοχώστου καθίστατο αναγκαία γιατί μόνο έτσι θα καθίστατο δυνατή η συνέχιση της πορείας του πλοίου και τελικά ο ελλιμενισμός του σε λιμάνι της Τουρκίας, εφόσον με τα εν λόγω έγγραφα πιστοποιείτο ότι το λιμάνι Αμμοχώστου ήταν ο τελικός προορισμός του πλοίου. Το γεγονός αυτό έχει επισημανθεί, όπως έχουμε αναφέρει, από την πρωτόδικο Δικαστή, η οποία όμως παρέλειψε να του δώσει τη δέουσα βαρύτητα», αναφέρει στην απόφασή του το Ανώτατο.

Η θέση του καπετάνιου
Σημειώνεται ότι με την έφεσή του ο Τούρκος υπήκοος αμφισβητούσε όχι μόνο το ύψος, αλλά και το είδος της ποινής, ότι δηλαδή δεν θα έπρεπε να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης. «Ο εφεσείων ισχυρίστηκε ότι η ποινή που του επεβλήθη πάσχει τόσο λόγω σφάλματος αρχής, όσο και γιατί είναι έκδηλα υπερβολική. Διαζευκτικά εισηγήθηκε την αναστολή της ποινής», σύμφωνα με το περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης. Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι η ανώτατη ποινή που ο σχετικός Νόμος ορίζει για το συγκεκριμένο αδίκημα, είναι ποινή φυλάκισης δύο ετών. Στο Δικαστήριο παρέχεται βέβαια από το σχετικό άρθρο και η επιλογή επιβολής προστίμου. Θα πρέπει, επίσης, να λεχθεί ότι η εισήγηση της υπεράσπισης για αναστολή της ποινής δεν είχε προβληθεί πρωτόδικα.

Σύμφωνα με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του εφεσείοντα, εσφαλμένα το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ως δεδομένο ότι ο τελευταίος γνώριζε ότι το λιμάνι της Αμμοχώστου ήταν κατεχόμενο και ότι ο ελλιμενισμός χωρίς την άδεια της Κυπριακής Δημοκρατίας σε τέτοια λιμάνια απαγορεύεται. Ήταν, επίσης, η θέση της υπεράσπισης ότι το πρωτόδικο δικαστήριο εσφαλμένα εξομοίωσε την παρούσα περίπτωση με την περίπτωση που αφορούσε η υπόθεση Γεώργιος Βουβλινόπουλος ν. Δημοκρατίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 59, από την οποία και άντλησε καθοδήγηση.
Τις αντίθετες απόψεις υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος για την εφεσίβλητη (Αστυνομία).

Να δίδεται αποτρεπτικό μήνυμα
«ΕΙΝΑΙ η διαπίστωσή μας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παρέλειψε να δώσει τη δέουσα βαρύτητα στον λόγο για τον οποίο ο εφεσείων προσέγγισε το λιμάνι Αμμοχώστου κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία και να επισημάνει την επί τούτου διαφοροποίηση της παρούσας υπόθεσης από την προηγούμενη νομολογία, στην οποία έκαμε αναφορά η ευπαίδευτη Δικαστής», αναφέρει στην απόφασή του το Ανώτατο και προσθέτει:

«Λαμβανομένων υπόψη όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μας, κρίνουμε ότι το είδος της ποινής που επεβλήθη είναι ορθό. Θεωρούμε περιττό να επαναλάβουμε τα αδιαμφισβήτητα που αφορούν περιπτώσεις, όπως την παρούσα, από τις οποίες πηγαία αναβλύζει η υποχρέωση των νόμιμων Αρχών να καταστήσουν, δίνοντας παράλληλα και το σχετικό μήνυμα, τον ελλιμενισμό στα κατεχόμενα λιμάνια μας, στον βαθμό και την έκταση που αυτό είναι δυνατό, αδύνατη. Από την άλλη όμως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η ποινή θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τα ορθά γεγονότα, στα οποία και θα πρέπει να προσδίδεται η δέουσα βαρύτητα. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνουμε ότι η ποινή θα πρέπει να μειωθεί, έτσι ώστε ο εφεσείων να αφεθεί ελεύθερος».