Το απόγευμα της παραμονής Πρωτοχρονιάς

Ειρηνική εκδήλωση αλληλεγγύης στους κρατούμενους για απέλαση αλλοδαπούς

«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνοι τους, πεταμένοι στο πουθενά»

Ειρηνική εκδήλωση αλληλεγγύης στους κρατούμενους για απέλαση αλλοδαπούς, στον αστυνομικό χώρο κράτησης παράτυπων μεταναστών στη Μενόγεια, πραγματοποίησαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς φοιτητές και άλλοι νέοι, από τη Λευκωσία. Οι διαδηλωτές μαζεύτηκαν έξω από τα κρατητήρια γύρω στις 4 το απόγευμα και παρέμειναν εκεί για δύο σχεδόν ώρες, θέλοντας να στείλουν το μήνυμα στους έγκλειστους μετανάστες ότι «δεν είναι μόνοι τους, πεταμένοι στο πουθενά», όπως το διατύπωσε στη «Σ» ο δικηγόρος και ακτιβιστής υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Μιχάλης Παρασκευάς, που ήταν παρών στην εκδήλωση.

Η φυλάκιση να είναι έσχατο μέτρο

«Εφόσον δεν υπάρχει προοπτική απέλασης, για νομικούς ή πραγματικούς λόγους, είναι παράνομη η φυλάκιση ανθρώπων στη Μενόγεια, που αποσκοπεί μόνο στον βασανισμό τους», επανέλαβε στη «Σ» ο Μ. Παρασκευάς. Επικαλέσθηκε τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 439 του 2010 για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας υποστήριξης για το άσυλο, που συνδέεται με την ενδο-ενωσιακή μετεγκατάσταση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας.

Αφορά τα κράτη-μέλη όπως η Κύπρος, τα εθνικά συστήματα ασύλου και υποδοχής των οποίων υφίστανται ειδικές και δυσανάλογες πιέσεις, ιδίως λόγω της γεωγραφικής τους θέσης ή της δημογραφικής τους κατάστασης.

Είπε ότι ο Κανονισμός αυτός αποτελεί αυτόματα μέρος του εθνικού δικαίου της Κύπρου και έχει δικαίωμα να τον αξιοποιήσει. «Αντί η Κύπρος να φυλακίζει αυτούς τους ανθρώπους στα αστυνομικά κρατητήρια, θα έπρεπε, με βάση τον Κανονισμό αυτό, να επικοινωνήσει με άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και με τη συγκατάθεση των ενδιαφερόμενων δικαιούχων, κατόπιν διαβούλευσης με την Υπάτη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες των Ηνωμένων Εθνών (UNHCR), να τους στέλνει για μετεγκατάσταση στην ευρωπαϊκή χώρα με την οποία υπάρχει σχετική συμφωνία».

Ο κ. Παρασκευάς επικαλέσθηκε και τον Κανονισμό 115 του 2008 για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων σε κράτος-μέλος, που, όπως τόνισε, «προνοεί τον σεβασμό του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού ή της οικογένειας. Κι εφόσον δεν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής, η κράτηση αυτών των ανθρώπων πρέπει να είναι το έσχατο μέτρο εκ μέρους των Αρχών».

«Δεν μοιάζει με χώρο φιλοξενίας»

Να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο, οι εξεγέρσεις κρατουμένων και οι καταγγελίες κακομεταχείρισης και παράνομης κράτησής τους, ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Μετά από επανειλημμένες απεργίες πείνας από κρατούμενους στη Μενόγεια, οι Αρχές άφησαν ελεύθερους, στο τέλος Οκτωβρίου, σχεδόν όλους τους απεργούς πείνας, αλλά και άλλους συγκρατούμενούς τους - περίπου 55 άτομα.

Σε δήλωσή της στη «Σ» στις 10 Νοεμβρίου 2014, μετά που παρέδωσε την ετήσια έκθεση του Γραφείου της στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, η Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ελίζα Σαββίδου, ανέφερε ότι «μετά από δικές μας υποδείξεις, έγιναν κάποιες αλλαγές στα κρατητήρια Μενόγειας». Πρόσθεσε ότι «είναι χώρος προσωρινής φιλοξενίας -παρόλο που δεν μοιάζει με χώρο φιλοξενίας- των υπό απέλαση αλλοδαπών. Εκείνο που μας ανησύχησε, ήταν το γεγονός ότι κάποια άτομα κρατούνταν για μήνες, γιατί ήταν αντικειμενικά αδύνατο να απελαθούν, είτε γιατί δεν είχαν έγγραφα, είτε γιατί εκκρεμούσε αίτησή τους στην Υπηρεσία Ασύλου, είτε γιατί ήταν Σύροι».

Οι περιπτώσεις Σύρων και Ιρανών

Σύμφωνα με την Ελίζα Σαββίδου, μετά από σειρά παρεμβάσεων του Γραφείου της, «καταφέραμε να απελευθερωθούν όλοι οι Σύροι και μάλιστα έχει αποφασίσει το Υπουργείο Εσωτερικών να μην τους συλλαμβάνει και να τους δίνει εξαμηνιαίες άδειες, μέχρις ότου αλλάξουν τα δεδομένα στη χώρα τους. Υπάρχουν κάποιοι Ιρανοί για πολύ καιρό κρατούμενοι. Μετά από αρκετή πίεση από το Γραφείο μας, ο πιο μακροχρόνιος κρατούμενος -που μπορεί να συμπλήρωσε συνολικά τρία χρόνια κράτησης- αφέθηκε τελικά ελεύθερος. Οι Ιρανοί που κρατούνται σήμερα, είναι λιγόμηνης κράτησης, ενώ γενικά ο αριθμός κρατουμένων στη Μενόγεια είναι περίπου ο μισός σε σχέση με προηγούμενα χρόνια».