Ο «Λοχίας Μάππουρας» σε νέα αποστολή: Ετοιμάζει live show με ρετρό μουσική

«Επειδή ήμουν, είμαι και θα είμαι ακομμάτιστος, δεν έχω κανένα λόγο να προστατεύω τον οποιονδήποτε πολιτικό ή κόμμα που δίνει αφορμή για σάτιρα», εξηγεί ο Σπύρος Γεωργιάδης

ΣΑΤΙΡΑ από την οποία απουσιάζει η πολιτική είναι σούβλα χωρίς αλάτι


Ο Σπύρος Γεωργιάδης, ο δημοφιλής λοχίας Μάππουρας της πετυχημένης σειράς του «Σίγμα» «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες», ετοιμάζεται να βρεθεί για πρώτη φορά ζωντανά αντιμέτωπος με το κοινό στο DisComedy Show «Φτάνει, φτάνει, φτάνει… Μας γκαστρώσατε, δεν κάνει!» παρουσιάζοντας καυστική σάτιρα, αλλά και ρετρό dj επιλογές, κάνοντας flash back στα χρόνια που έπαιζε μουσική στις πιο γνωστές ντισκοτέκ. Μέσα από τη συνέντευξή του στη «Σημερινή» αναδιπλώνει την προσωπικότητά του και μας φανερώνει κρυφές του πλευρές.

Το show

Ποια ανάγκη σε οδήγησε να παρουσιάσεις το DisComedy Show και πόσον καιρό το είχες στο μυαλό σου;


H ιδέα άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό μου από πολύ παλιά, όταν πρόσεξα μιαν αλλαγή στον τρόπο διασκέδασης. Όσον αφορά τη μουσική, διαπίστωσα ότι οι νεαροί ούτε και με τα τραγούδια της εποχής δεν χορεύουν. Ήθελα να βρω τρόπο να ξαναζήσουν όλοι τις παλιές καλές εποχές, κατά τις οποίες ο κόσμος έβγαινε έξω κυρίως για να χορέψει. Όσον αφορά τη σάτιρα, πρόσεξα ότι αρκετοί, αν όχι όλοι όσοι παρουσίασαν stand up-comedy, είτε δεν αγγίζουν καθόλου την πολιτική επικαιρότητα, είτε ελάχιστος χρόνος από το πρόγραμμά τους αναφέρεται σε θέματα σχετικά με την πολιτική.

Παρόλο που συμβαίνουν σημεία και τέρατα, τα τελευταία χρόνια περισσότερο από ποτέ. Μα σάτιρα από την οποία απουσιάζει η πολιτική είναι σούβλα χωρίς αλάτι. Επειδή ήμουν, είμαι και θα είμαι ακομμάτιστος, δεν έχω κανένα λόγο να προστατεύω τον οποιονδήποτε πολιτικό ή κόμμα που δίνει αφορμή για σάτιρα.

Τι θα δει και θα ακούσει κάποιος που θα έρθει στο DisComedy Show;

Συνδυάζει σάτιρα και ρετρό μουσική ξένη/ελληνική. Τα παρατράγουδα της ζωής κόντρα στα ωραιότερα τραγούδια των 60’s- 90’s τα οποία ως βετεράνος DJ τα έχω συνεχώς στη ζωή μου, καθώς για 26 χρόνια εργαζόμουν σε ντισκοτέκ και στη συνέχεια σε ελληνάδικα. Η σάτιρα πέραν της πολιτικής καταπιάνεται και με κοινωνικό-οικονομικά θέματα, αλλά και με πιο ανάλαφρα θέματα καθημερινότητας, γελοίες καταστάσεις που ζούμε στη μετα-facebook εποχή, οπότε ξαφνικά ο ντροπαλός Κύπριος έβγαλε τη γλωσσούδα του περίπατο…

Η σάτιρα και τα σκετσάκια θα εναλλάσσονται με μουσική και χορό. Η μουσική καλύπτει 40 δημιουργικά χρόνια, 1959-1999 και σερβίρεται τόσο από μένα ως dj (τα χορευτικά ξεσηκωτικά τραγούδια), όσο και από τραγουδιστή, τον εξαιρετικό ταλαντούχο Άκη Τρικωμίτη, που με την κιθάρα του θα αναλαμβάνει να ξεκουράζει τους θεατές με μπαλάντες και ταξιδιάρικα τραγούδια που λατρεύουμε. Παράλληλα, τραγούδια που έγιναν σούπερ επιτυχίες μέσα από μουσικο-χορευτικές ταινίες θα μας τα θυμίσουν με χορογραφίες τους ο Ντίνος Χριστοδουλίδης (γνωστός χορευτής και χοροδιδάσκαλος) μαζί με την ταλαντούχα Φλωρεντία Χάμπου.

Απολαυστικό… άγχος

Πώς αισθάνεσαι που θα έρθεις για πρώτη φορά με αυτό τον τρόπο αντιμέτωπος με το κοινό ζωντανά, σε μια επικοινωνία διαφορετική από το ραδιόφωνο;


-Είναι κάπως αγχωτικό, αλλά πιστεύω ότι τα πρώτα πέντε λεπτά είναι τα δύσκολα και μετά θα το απολαύσω κι εγώ και κυρίως οι θαμώνες. Αυτός ήταν κι ο κυριότερος λόγος που αποφάσισα να σπουδάσω ηθοποιός σε σχετικά μεγάλη ηλικία στη σχολή Βλαδίμηρος Καυκαρίδης. Παρόλο που εμφανιζόμουν σε τηλεοπτική σειρά, ήθελα να βελτιώσω την υποκριτική μου, να διορθώσω κάποια κουσούρια που όλοι οι ερασιτέχνες ηθοποιοί έχουν και να αποκτήσω αυτοπεποίθηση, ούτως ώστε να μπορώ ζωντανά να παρουσιάσω όσο καλύτερα γίνεται τη δουλειά μου.

Το ραδιόφωνο και ο ρόλος

Είκοσι δύο χρόνια εμπειρία σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Τι είναι για σένα το ραδιόφωνο;


Στο ραδιόφωνο μπήκα ως DJ. Ανταποκρίθηκα στην αγγελία που δημοσίευσε το ΡΙΚ ζητώντας DJs, όταν αποφασίστηκε η λειτουργία του Τρίτου Προγράμματος το 1990. Εξελίχθηκα σε παραγωγό ραδιοφώνου και ασχολήθηκα με όλα τα είδη εκπομπών με μουσική, σάτιρα, διαγωνισμούς, μέχρι και αφιερώματα σε επετείους. Το ραδιόφωνο είναι ένας παραμορφωτικός καθρέφτης. Όσο περιποιημένος σαν κορδωτό παγώνι κι αν σταθείς απέναντί του, αν δεν έχεις φοβερή προσωπικότητα, αργά ή γρήγορα θα σε εκθέσει.

Κύριος ρόλος στην πετυχημένη σειρά του «Σίγμα» «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες» εδώ και 2 χρόνια, ο ρόλος που συγκεντρώνει το κωμικό στοιχείο στη σειρά. Πώς εισπράττεις την αποδοχή του κόσμου και την αναγνωρισιμότητα;

Ακούω μόνο καλά λόγια, σε σημείο που νομίζω ότι με δουλεύουν… Δεν μπορεί να είμαι όλα αυτά τα υπέροχα που μου λένε και που δεν ξανάκουσα σε τόσο έντονο βαθμό. Μέχρι και αστυνομικίνες μου έλεγαν πρόσφατα, «παρόλο που μας κάνεις ρεζίλι με τις γκάφες σου λοχία Μάππουρα, καλά να μας κάνεις, αφού έχουμε κι εμείς κάποιους σαν εσένα στο σώμα…».

Το DisComedy Show

Ταυτότητα DisComedy Show «Φτάνει, φτάνει, φτάνει... Μας γκαστρώσατε, δεν κάνει!»: Σάτιρα και ρετρό dj set από τον Σπύρο Γεωργιάδη, κιθάρα-τραγούδι από τον Άκη Τρικωμίτη, χορός από τον Ντίνο Χριστοδουλίδη και τη Φλωρεντία Χάμπου. Έναρξη Παραμονή Πρωτοχρονιάς (οι πόρτες ανοίγουν στις 00.30) και κάθε Τετάρτη στις 21.00. Είσοδος €10. Κρατήσεις στο τηλέφωνο 96288010. Studio Live, Νικηφόρου Φωκά 20, Πύλη Αμμοχώστου, Λευκωσία.

Είκοσι χρόνια πορεία

ΟΙ συμμετοχές του Σπύρου Γεωργιάδη στην τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο:


- 1994 ΡΙΚ «Letsi Go»: Ως ερασιτέχνης ακόμη ηθοποιός σε σατιρικό ένθετο της εκπομπής «Ευχάριστο Σαββατόβραδο», με συμπρωταγωνίστρια τη Θεοδώρα Λουγκάνη, επίσης πρώην παραγωγό ραδιοφώνου. Ήταν σατιρικό δελτίο ειδήσεων, πολύ τολμηρό για την εποχή του. Μαζί με τη Θεοδώρα γράφαμε επίσης τα κείμενα. Αυτό το αγαπώ, γιατί το έκανα με απίστευτη τρέλα και χαρά, χωρίς να έχω ιδέα από τηλεόραση.

-2008 ΣΙΓΜΑ «Φόντο Κόκκινο»: Ως κλητήρας στο γραφείο του πλούσιου θείου μου, ένας κωμικός τύπος, φτωχόπαιδο, ορφανός, που έπρεπε να υπομένει πολλές φορές τις βρισιές του θείου για ένα κομμάτι ψωμί. Εξαιρετική συνεργασία δίπλα σε ηθοποιούς όπως οι Αντρέας Τσουρής, Σταύρος Λούρας, Γιάννης Βόγλης, Στράτος Τζώρτζογλου κ.ά. Αν και ερασιτέχνης ηθοποιός, είχα τη χαρά να έχω δεύτερο ρόλο και όχι κομπάρσου.

Το ξεχωρίζω, γιατί ήταν η πρώτη καθημερινή σειρά στην οποία πήρα μέρος και ευχαριστώ τον Δημήτρη Τοκαρή που μου εμπιστεύθηκε ρόλο ανάμεσα σε μια πλειάδα καταξιωμένων ηθοποιών. Με είχε προσέξει στο θεατρικό εργαστήρι της Πίτσας Αντωνιάδου, στην οποία απευθύνθηκα για να με προετοιμάσει, ούτως ώστε να δώσω εξετάσεις για είσοδο στη δραματική σχολή κι από τότε συνεργαζόμαστε στο «Σίγμα».

Στην πρώτη μου σκηνή με τον Γιάννη Βόγλη έτρεμαν τα πόδια μου, γιατί τον θαύμαζα από μικρός και για μένα ήταν σαν ένα όνειρο να βρεθώ σε γύρισμα μαζί του. «Κύριε Γιάννη τρέμω», του λέω και μου απαντά «σκάσε, μια χαρά είσαι, σ’ έχω παρακολουθήσει στα πρώτα επεισόδια κι εσύ μια μέρα θα γίνεις καλός κωμικός».

-2012 ΜΕΓΑ «Ένοχα μυστικά»: στον ρόλο του Μητροπολίτη που συνεργάζεται με στοιχεία του υποκόσμου. Ο πρώτος μου ρόλος ως επαγγελματίας ηθοποιός πλέον για λίγα επεισόδια.

-2011 Σατιρικό Θέατρο «Ο κύκλος με την κιμωλία» (Μπρεχτ): Υποδύθηκα 5 μικρούς ρόλους, αλλά υπέροχους. Η πρώτη μου θεατρική παράσταση ως φοιτητής της δραματικής σχολής δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς και καθηγητές.

-2012 ΡΙΚ «Μοιραία φεγγάρια»: Ως ιερέας, αφού, όπως μου αποκάλυψε ο σκηνοθέτης, του άρεσε πολύ ο Μητροπολίτης που παρακολούθησε στη σειρά του «Μέγα». Την ίδια χρονιά πέρασα για λίγο ως ιερέας και από τη σειρά του «Σίγμα» «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες» στο τέλος του Α’ κύκλου, ενώ ως γεωργός είχα συμμετοχή και σ’ ένα κυπριώτικο σκετς στο ΡΙΚ.

-2013 «Η χαρά και η θλίψη του σώματος»: Κινηματογραφική ταινία του Ανδρέα Πάντζη, στην οποία συμμετείχα ως μπάρμαν.

2013-2014 «Εφτά ουρανοί και σύννεφα αλήτες» Β’ και Γ’ κύκλος: Ως ο γκαφατζής λοχίας Σπύρος Μάππουρας, που θεωρώ ως τον καλύτερό μου ρόλο μέχρι σήμερα, όχι μόνο επειδή γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, αλλά επειδή αυτός ο χαρακτήρας είναι πολυσύνθετος. Πότε είναι αφελής, πότε δαιμόνιος, πότε σοβαρός οικογενειάρχης, πότε ένα παιδάκι, πότε ένας γκαφατζής.

-2014 ΡΙΚ «Πέτρινο ποτάμι»: Σε ένα ρόλο-πρόκληση. Τούρκος κοινοτάρχης 100 χρόνια πριν. Το γύρισμα μου θυμίζει θεατρική σκηνή παρά τηλεοπτικό στούντιο, με το ιδιαίτερο σκηνικό και τις ενδυμασίες εποχής.