Ένας από τους συνήθεις τραυματισμούς κατά την άσκηση

Τι προκαλεί το μυϊκό αυτό πρόβλημα και πώς να το προλάβετε

ΟΤΑΝ οι μύες, οι τένοντες, οι αρθρώσεις και οι σύνδεσμοι είναι «ζεσταμένοι» πριν από την άσκηση, έχουν λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού

Θλάση είναι η ρήξη των μυϊκών ινών είτε από υπερβολικά έντονη σύσπαση ή διάταση, είτε από άμεση πλήξη του μυός από κάποιον εξωτερικό παράγοντα. Οι μύες αποτελούνται από τις μυϊκές ίνες, που μοιάζουν με εκατομμύρια ελαστικές κλωστές. Όταν αυτές οι ίνες διατείνονται υπερβολικά τραυματίζονται, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι μυϊκές θλάσεις, τραυματισμός πολύ συχνός κατά την άσκηση και τον αθλητισμό.

Με την πρώτη ενόχληση ή πόνο του μυός ο ασκούμενος θα πρέπει να διακόπτει αμέσως την αθλητική του δραστηριότητα, αλλιώς μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω τραυματισμό των μυϊκών ινών και μεγαλύτερη βλάβη, με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερο χρόνο αποκατάστασης.

Οι θλάσεις, ανάλογα με τον αριθμό των μυϊκών ινών που σπάνε, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

1ου βαθμού
Στις θλάσεις πρώτου βαθμού οι μυϊκές ίνες υπερδιατείνονται (τράβηγμα) και ο τραυματισμός είναι σχετικά μικρός. Στις θλάσεις αυτές δεν σπάει μεγάλος αριθμός μυϊκών ινών και προκαλείται τοπικά μεγάλη ευαισθησία και πρήξιμο, όχι όμως μείωση της δύναμης και της κινητικότητας σε κοντινές αρθρώσεις. Η διάταση και η παραγωγή δύναμης στον μυ προκαλούν αρκετό πόνο. Η αποκατάστασή τους έρχεται με την υποχώρηση του πρηξίματος και για τον σκοπό αυτόν πρέπει να τοποθετείται πάγος τέσσερεις με έξι φορές την ημέρα για δυο με τρεις μέρες. Η επανένταξη του τραυματία στην άσκηση μπορεί να γίνει σύντομα, όταν δεν πονά πια καθόλου και όταν υπάρχει πλήρες εύρος κίνησης του μέλους.

2ου βαθμού
Στις θλάσεις δεύτερου βαθμού παρατηρείται μερική ή και αρκετή ρήξη των μυϊκών ινών με έντονο σπασμό, αιμάτωμα και πρήξιμο, με αποτέλεσμα την απώλεια της ελαστικότητας του μυός. Η αντιμετώπιση της θλάσης δεύτερου βαθμού περιλαμβάνει πιεστική επίδεση και πάγο, όπως σε εκείνην του πρώτου βαθμού, ακινητοποίηση του μέλους, αλλά και ανύψωση για την αποφυγή οιδήματος. Ο τραυματίας επανέρχεται στην άσκηση όταν δεν θα υπάρχει καθόλου πόνος και πρήξιμο, πάντα υπό τις οδηγίες του καθηγητή Φυσικής Αγωγής.

3ου βαθμού
Εδώ παρατηρείται πλήρης ρήξη του μυός. Όταν πρόκειται για ολική ρήξη δεν υπάρχει καμία δυνατότητα κίνησης του μυός, ενώ όταν έχουμε μερική ρήξη χρειάζεται ειδικός έλεγχος, ώστε να διαπιστωθεί το μέγεθος της βλάβης. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Η επανένταξη του τραυματία στην άσκηση γίνεται μετά την πλήρη αποκατάσταση, η οποία εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης.

Πρόληψη
Το σώμα πρέπει να έχει ήδη ένα καλά κτισμένο μυϊκό σύστημα για την αποφυγή της θλάσης σε οποιαδήποτε περιοχή. Πριν από την άσκησή μας χρειάζεται σωστή και συστηματική προετοιμασία του σώματος. Να κάνουμε, δηλαδή, προθέρμανση και διατάσεις. Η προθέρμανση είναι απαραίτητη όχι μόνο για να βελτιώσουμε την απόδοσή μας, αλλά και για να αποφύγουμε κάποιον πιθανό τραυματισμό. Όταν οι μύες, οι τένοντες, οι αρθρώσεις και οι σύνδεσμοι είναι «ζεσταμένοι», έχουν λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού, λόγω του ότι βελτιώνεται τόσο η αιματική τους κυκλοφορία όσο και οι μηχανικές τους ιδιότητες.

Επίσης, πολύ σημαντική για την αποφυγή μυϊκού τραυματισμού είναι η σωστή εκτέλεση και τεχνική κάθε άσκησης. Ακόμα, το επίπεδο της προσπάθειάς μας πρέπει να είναι ανάλογο με τη γενική φυσική μας κατάσταση και πάντα με την παρακολούθηση ειδικού πτυχιούχου γυμναστή. Θα πρέπει, μάλιστα, να επισημανθεί ότι η υπερφόρτωση κιλών στα βάρη του γυμναστηριου μπορεί να προκαλέσει θλάση μεγάλου βαθμού, εάν δεν είναι ανάλογη με τη δύναμη του ασκουμένου.

Τονίζουμε ότι η αποκατάσταση της μυϊκής θλάσης δεν ολοκληρώνεται με την επούλωση της ρήξης, αλλά με την επανάκτηση της πλήρους διατασιμότητας και της δύναμης του μυός, καθώς και όλων των παραγόντων γι' αποφυγή υποτροπής της θλάσης.

Αίτια

Ποιοι παράγοντες, όμως, μπορεί να προκαλέσουν μυϊκή θλάση; Εν συντομία, αναφέρουμε τους κυριότερους:

Κακή προθέρμανση. Συμβουλευτείτε τον γυμναστή για μία καλή προθέρμανση και διατάσεις πριν από την άσκηση, έτσι ώστε να αποφύγετε τυχόν τραυματισμό.

Αδύναμος μυς. Προηγούμενος τραυματισμός μπορεί να έχει αδυνατίσει τον μυ, γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει πλήρης αποκατάσταση του τραυματισμένου μέλους και μετά να επανέλθετε πίσω ξανά στην άσκηση.

Ο μυς μπορεί να έχει υπερφορτωθεί και να έχει φθάσει σε μεγάλο βαθμό κόπωσης.

Κακή τεχνική άσκησης. Αν δεν είστε βέβαιοι ότι εκτελείτε σωστά την άσκηση, συμβουλευτείτε τον ειδικό γυμναστή.

Μυϊκή ανισορροπία και δυσκαμψία. Κάντε διατάσεις πριν και μετά την άσκηση, έτσι ώστε οι μύες να αποκτήσουν ελαστικότητα.

Τραυματισμοί σε γειτονικές αρθρώσεις.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΝΔΡΕΟΥ
Πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ Αθηνών
Ειδικότητα κολύμβηση
Group & Personal Trainer
Salto Health and Fitness
[email protected]