Μόνο 14% των θυμάτων ζήτησαν βοήθεια
Συγκλονιστικά ευρήματα επιδημιολογικής έρευνας του Πανεπιστημίου Κύπρου ανάμεσα σε 2 χιλιάδες ανήλικους και νέους

Συγκλονιστικά τα ευρήματα της επιδημιολογικής έρευνας του Πανεπιστημίου Κύπρου, που έγινε για πρώτη φορά στην Κύπρο, για το φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και εφήβων και παρουσιάστηκε χθες σε εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Κύπρου:

Γύρω στο 23% των συμμετεχόντων ανέφεραν σεξουαλική κακοποίησή τους και επιβεβαιώνει ότι ένα στα πέντε ανήλικα παιδιά έχει υποστεί κάποια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης στη διάρκεια της ζωής του, που συμφωνεί με τα ποσοστά που επικρατούν στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σύνθημα της εκστρατείας του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της σεξουαλικής κακοποίησης, εκμετάλλευσης και παρενόχλησης των παιδιών, έχει τίτλο «1 στα 5».

Τα περισσότερα θύματα είναι ανήλικα κορίτσια (75%) και στις περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, θύτες είναι ανήλικα αγόρια! Συχνά αναφερόμενοι θύτες είναι ενήλικες άντρες. Τα πιο ψηλά ποσοστά, γύρω στο 16% και 19%, αφορούν σεξουαλική κακοποίηση και σεξουαλική παρενόχληση μέσω διαδικτύου, αντίστοιχα.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας είναι ότι μόνο 14% των θυμάτων ζήτησαν βοήθεια από την Αστυνομία, ψυχολόγους, δικηγόρους, κρατικές υπηρεσίες, ή από μέλη της οικογένειας και φίλους.

Δεν είναι εξωπραγματικό για την Κύπρο
«Θεωρούσαμε ότι η έκταση του προβλήματος της παιδικής κακοποίησης ήταν εξωπραγματική για την Κύπρο, αλλά η έρευνα του Πανεπιστημίου Κύπρου επιβεβαιώνει αυτόν τον αριθμό», σχολίασε στη «Σ» η βουλευτής του ΔΗΣΥ Στέλλα Κυριακίδου, Γενική Εισηγήτρια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Παιδιά, που ήταν παρούσα στην εκδήλωση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσίασαν οι καθηγητές και οι μεταπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Ψυχολογίας που εργάστηκαν γι’ αυτήν, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, Κωνσταντίνος Χριστοφίδης, η εκπρόσωπος του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη, Αναστασία Παπαδοπούλου, η εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρώπης, Ann Godfey, ο Πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογίας, Δρ Τιμόθεος Παπαδόπουλος, ο εκπρόσωπος της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Δρ Κυριάκος Παχουλίδης, η Επιστημονική Υπεύθυνη, Δρ Ειρήνη-Άννα Διακίδου, ο Λέκτορας Νομικής Δρ Αντώνης Στυλιανού και οι Επιστημονικές Συντονίστριες Μαρίζα Χατζηχαραλάμπους και Εβίτα Κατσιμίχα.

Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ίδρυμα Λεβέντη και η παρουσίαση έγινε στο πλαίσιο της εκστρατείας του Συμβουλίου της Ευρώπης «1 στα 5» και της παγκύπριας εκστρατείας της Συντονιστικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση της Σεξουαλικής Κακοποίησης Παιδιών στην Κύπρο.

Τρεις ομάδες παιδιών
Παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα των εφήβων, ο Επίκουρος Καθηγητής, Επιστημονικός Υπεύθυνος του προγράμματος, Δρ Κώστας Φάντης, ανέφερε ότι οι απαντήσεις ήταν ανώνυμες και οι σχεδόν 2 χιλιάδες συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 15-22 χρονών. Τα περισσότερα ήταν κορίτσια 15-18 χρονών. Συμμετείχαν πολλά σχολεία και πανεπιστήμια σε όλη την Κύπρο. Αφορούν περιστατικά σεξουαλικής εκμετάλλευσης τριών ομάδων παιδιών, με ηλικίες που αυτά συνέβησαν, μέχρι 11 χρονών, πρώιμη εφηβεία 12-15 χρονών και 15 χρονών και άνω.

Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων είναι Κύπριοι (90%) και οι περισσότεροι ζουν σε πόλη. Υπήρξαν δώδεκα διαφορετικές ερωτήσεις που συνδέονται με σεξουαλική κακοποίηση, σεξουαλική παρενόχληση μέσω διαδικτύου, τεστ επιβίωσης και εκπόρνευσης. Το γενικό ποσοστό αγγίζει το ένα στα πέντε, αλλά διαφέρει από μορφή σε μορφή σεξουαλικής κακοποίησης.

Παρότρυνση θυτών σε θύματα
Αναφερόμενος σε αναλυτικά στοιχεία, ο Δρ Φάντης ανέφερε ότι ένα ποσοστό σχεδόν 17% ανέφεραν στους ερευνητές πως κάποιος τούς είχε μιλήσει με σεξουαλικό τρόπο (2% στην παιδική ηλικία, 5% στην πρώιμη εφηβεία και 7% μετά τα 15). Θύματα ήταν 17% κορίτσια και 13% αγόρια. Θύτες ήταν είτε ενήλικοι άντρες είτε ανήλικα αγόρια, που περιλαμβάνουν άτομα της οικογένειας των θυμάτων.

Ένα ποσοστό σχεδόν 4% ανέφεραν ότι κάποιος τούς παρότρυνε να δουν μια ταινία σεξ ή σεξουαλικές φωτογραφίες σε περιοδικό ή σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Στην περίπτωση αυτή, φάνηκε ότι μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν τα αγόρια από τα κορίτσια. Θύτες ήταν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, γνωστοί στα θύματα και επρόκειτο για ενήλικες άντρες και συνομήλικα αγόρια.

Ένα ποσοστό 9% ανέφεραν ότι κάποιος τούς ζήτησε να δει απόκρυφα σημεία του σώματός τους, ή να δουν τα δικά του απόκρυφα σημεία. Το ένα τρίτο των θυτών ήταν ενήλικοι άντρες και οι υπόλοιποι ανήλικα αγόρια. Ένας στους τρεις ανήκει στην οικογένεια του θύματος και οι υπόλοιποι εκτός οικογένειας.

Τα ίδια περίπου στοιχεία αφορούν το άγγιγμα απόκρυφων σημείων των θυμάτων.

Μια πιο ακραία μορφή κακοποίησης σε ένα μικρότερο ποσοστό σχεδόν 2%, αφορά παρότρυνση των θυμάτων να φωτογραφηθούν ή βιντεογραφηθούν σε σεξουαλικές πράξεις μόνοι ή με άλλους. Τα περισσότερα θύματα είναι άνω των 15 χρονών και οι περισσότεροι θύτες ενήλικες άντρες ή ανήλικα αγόρια.

Τα κορίτσια σε μεγαλύτερο κίνδυνο
ΣΥΜΦΩΝΑ με τον Δρα Φάντη, ποσοστό 19% δέχονται σεξουαλικά μηνύματα στο κινητό ή στο διαδίκτυο. Είπε ότι ένα στα πέντε παιδιά φαίνεται να ζουν αυτήν τη μορφή κακοποίησης μέσω διαδικτύου. Τα κορίτσια βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο απ' ό,τι τα αγόρια, με θύτες συνήθως ενήλικες άντρες και ανήλικα αγόρια.

Ένα ποσοστό 23% δέχτηκαν από κάποιον μέσω διαδικτύου ή στο κινητό, παρότρυνση να επικοινωνήσουν μαζί του, με θύτη ενήλικα άντρα, συνήθως εκτός οικογένειας και τις περισσότερες φορές, άγνωστο.
Σε ένα ποσοστό 9%, κάποιος τούς ζήτησε να βιντεοσκοπήσουν τον εαυτό τους ή να τους δει live στο διαδίκτυο με σκοπό τη σεξουαλική διέγερση. Θύτης τις περισσότερες φορές ήταν ενήλικας άντρας, σε μικρότερο ποσοστό ανήλικο αγόρι και σε ακόμα μικρότερο, γυναίκα ή κορίτσι.

Σε ένα ποσοστό 8% κάποιος τούς ζήτησε να στείλουν μέσω διαδικτύου ή κινητού, φωτογραφίες γυμνές ή με σεξουαλικό περιεχόμενο, με θύτες ενήλικους άντρες και ανήλικα αγόρια.
Ένα μικρότερο ποσοστό σχεδόν 2% βίωσαν μια πιο ακραία μορφή κακοποίησης, δηλαδή κάποιος τούς ανάγκασε να κάνουν σεξ ή κάποιες σεξουαλικές πράξεις, είτε με το ίδιο άτομο είτε με άλλα άτομα με σκοπό τα χρήματα και άλλες μορφές εργοδότησης. «Ακόμα κι αυτό το μικρό ποσοστό θυμάτων είναι αρκετά ανησυχητικό», σχολίασε ο Δρ. Φάντης. Θύτης τις περισσότερες φορές είναι ενήλικας άντρας.

Γύρω στο 1% κάποιος τους ανάγκασε ή τους ζήτησε να πάνε σε άλλη επαρχία ή στα κατεχόμενα για σεξουαλικές πράξεις με σκοπό την οικονομική ανταμοιβή. Εδώ πρόκειται για περιπτώσεις εκπόρνευσης και οι περισσότεροι θύτες ήταν ενήλικες άντρες εκτός οικογένειας, αλλά γνωστοί στα θύματα.

Ενήλικες άντρες ήταν οι περισσότεροι θύτες στις περιπτώσεις ακραίων μορφών κακοποίησης, όπως τεστ επιβίωσης και εκπόρνευσης. Ενήλικες άντρες εμπλέκονται επίσης σε σεξουαλική παρενόχληση μέσω διαδικτύου, με σκοπό τη διέγερση.