Σχετική εξουσία στο Δικαστήριο ζητά η Κουρσουμπά

Κατά την εκδίκαση υποθέσεων γονικής μέριμνας, για διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ συμμετοχή της οικογένειας σε θεραπευτικά προγράμματα

Υποχρεωτική συμμετοχή των παιδιών και των μελών της οικογένειας σε θεραπευτικά ή/και εκπαιδευτικά προγράμματα ή/και προγράμματα ψυχοθεραπείας και ψυχολογικής/ψυχιατρικής υποστήριξης και διατμηματική συνεργασία, ειδικότερα μεταξύ των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, τόσο στη φάση αξιολόγησης όσο και στον χειρισμό των περιπτώσεων, κατά την εκδίκαση από το Οικογενειακό Δικαστήριο, υποθέσεων γονικής μέριμνας, ζητά η Επίτροπος για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Παιδιού Λήδα Κουρσουμπά.

Σε θέση της που δημοσιοποίησε χθες για το θέμα, εισηγείται την τροποποίηση του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (όπως τροποποιήθηκε), «έτσι ώστε να δίδεται εξουσία στο Οικογενειακό Δικαστήριο, είτε αυτεπάγγελτα, είτε μετά από αίτηση του Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή διαδίκων, να εκδίδει διατάγματα, στο πλαίσιο της διασφάλισης του συμφέροντος του παιδιού».

Δικαιοσύνη φιλική προς τα παιδιά

Η Επίτροπος εξηγεί ότι η θέση της αυτή διατυπώνεται σε συνέχεια επιστολής της βουλευτού του ΔΗΣΥ Στέλλας Κυριακίδου προς την ίδια, με θέμα την «Τροποποίηση του περί κηδεμονίας ανηλίκων και ασώτων διαδικαστικού κανονισμού του 1972» και στόχο μια «Δικαιοσύνη φιλική προς τα παιδιά».

Αναφέρει ότι η επιστολή Κυριακίδου επισημαίνει την ανάγκη συμμετοχής ψυχολόγου και όχι μόνο κοινωνικού λειτουργού, κατά τη δικαστική διαδικασία, για τη διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού και για τον σκοπό αυτόν χρειάζεται η τροποποίηση του συγκεκριμένου Κανονισμού.

Η κ. Κουρσουμπά αναφέρει ότι η τροποποίηση του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 «ανταποκρίνεται στην πρακτική ευρωπαϊκών κρατών (όπως πχ. Αγγλίας, Σουηδίας και Γερμανίας) και αναμένεται να συμβάλει στη διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού, εφόσον αυτή διασφαλίζει ότι:

α) Ο τρόπος εμπλοκής του ψυχολόγου, αποφασίζεται ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης (πχ. αν υπάρχουν ισχυρισμοί για κακοποιητική / παραμελητική συμπεριφορά εναντίον των παιδιών, αν υπάρχουν προβλήματα προσωπικότητας / ψυχικής υγείας / ουσιοεξάρτησης) ή/και τη σοβαρότητα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στους διαδίκους και δεν διενεργείται κατά κόρον σε κάθε υπόθεση γονικής μέριμνας.

β) Ο διορισμός ψυχολόγου, γίνεται με σαφείς οδηγίες ως προς τα θέματα για τα οποία ζητείται αξιολόγηση. Και

γ) Ο ψυχολόγος που διορίζεται για σκοπούς αξιολόγησης δεν διατηρεί οποιαδήποτε άλλη σχέση (πχ. θεραπευτική, συγγενική, φιλική, επαγγελματική κ.ά.) με τα μέλη της οικογένειας, για σκοπούς αμεροληψίας και αντικειμενικότητας».