Συγκλονίζει η έκταση του διαδικτυακού παιδικού σεξουαλικού τουρισμού

Πώς η ολλανδική οργάνωση Terre des Hommes αποκάλυψε, μέσω ενός εικονικού κοριτσιού, τη διαδικτυακή εκπόρνευση παιδιών στις Φιλιππίνες

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «Sweetie 1,000» παρουσίασε στη Λευκωσία ο εμπνευστής του Hans Guijt

«Είμαι η Sweetie και είμαι δέκα χρονών. Ζω στις Φιλιππίνες. Κάθε μέρα σερφάρω στο διαδίκτυο και μιλώ με άντρες, όπως δεκάδες χιλιάδες άλλα παιδιά. Οι άντρες μού ζητούν να βγάλω τα ρούχα μου και αυτοί γδύνονται και "παίζουν" με τον εαυτό τους. Μου ζητούν να "παίζω" κι εγώ με τον εαυτό μου. Μόλις μπω on line, έρχονται σε μένα. Δέκα, εκατό, κάθε ώρα… είναι τόσοι πολλοί… αλλά αυτό που δεν ξέρουν, είναι ότι δεν είμαι πραγματική… είμαι ένα avatar του κομπιούτερ, που με έφτιαξαν κομμάτι κομμάτι, για να εντοπίσω τους άντρες που το κάνουν αυτό»...

Με ντοκουμενταρισμένα βίντεο, συνεντεύξεις, πληροφορίες και φωτογραφίες, ο Ολλανδός Hans Guijt, διευθυντής προγραμμάτων της μεγάλης φιλανθρωπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης Terre des Hommes με έδρα το Άμστερνταμ, παρουσίασε την περασμένη Τετάρτη (26.11.2014) σε εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, το συγκλονιστικό πρόγραμμα «Sweetie 1,000», που αποκάλυψε την έκταση και το βάθος του διαδικτυακού παιδικού σεξουαλικού τουρισμού (webcam child sex tourism), μέσω του οποίου τα παιδιά εξαναγκάζονται σε σεξουαλική δραστηριότητα για τα χρήματα.

Ήταν μια πρωτοβουλία του οργανισμού «Hope for Children» - UNCRC Policy Center και επιστέγασμα των εκδηλώσεων, για πρόληψη της κακοποίησης και βίας ενάντια στα παιδιά και τους νέους. Παρούσα στην εκδήλωση ήταν και η πρέσβειρα της Ολλανδίας στην Κύπρο, Brechje Schwachofer.

Ποιοι είναι αυτοί οι άντρες;

Ο Hans Guijt επεσήμανε ότι «ο διαδικτυακός παιδικός σεξουαλικός τουρισμός, είναι μια νέα μορφή πορνείας που ενέσκηψε και εξαπλώνεται σαν επιδημία σε όλον τον κόσμο. Αυτή η έρευνα δεν έπεσε από τον ουρανό, προέκυψε μετά από δουλειά δέκα χρόνων και είναι βασισμένη σε βαθιά διερεύνηση και καθημερινή επαφή με τα θύματα και ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε.

Και η έρευνά μας περιέλαβε όχι μόνο τα θύματα, αλλά και τους θύτες. Θέλαμε να μάθουμε περισσότερα, για το τι συνέβαινε στην άλλη πλευρά της οθόνης του υπολογιστή, στην πλευρά της ζήτησης, που είναι και η πηγή του προβλήματος της εκπόρνευσης των παιδιών.

Ποιοι είναι αυτοί οι άντρες που ζητούν αυτού του είδους τις σεξουαλικές υπηρεσίες και πληρώνουν γι’ αυτές; Έτσι συνεχίσαμε να είμαστε σε επαφή με τα παιδιά θύματα, αλλά στρέψαμε την προσοχή μας και στους πελάτες. “Μεταμφιεστήκαμε” στη 10χρονη Sweetie, που σερφάρει σε chat rooms, σε προσβάσιμες δημόσιες ιστοσελίδες...

Μιλήσαμε με το FBI, που μας πληροφόρησε ότι υπάρχουν κάθε στιγμή, 750.000 παιδόφιλοι συνδεδεμένοι στο ίντερνετ προσπαθώντας να βρουν παιδιά για να έρθουν σε επαφή μαζί τους, με στόχο σεξουαλικές δραστηριότητες και μάλιστα σε προσβάσιμες δημόσιες ιστοσελίδες, σε 40.000 chat rooms.

Άντρες από πλούσιες χώρες, πληρώνουν παιδιά σε φτωχές χώρες, από την ηλικία των έξι χρόνων, για να προβαίνουν σε σεξουαλικές πράξεις μπροστά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Πρόκειται για "casual pedophiles", δηλαδή συνηθισμένους άνδρες, από όλα τα κοινωνικά στρώματα και επαγγέλματα, οι περισσότεροι παντρεμένοι, με οικογένειες και παιδιά...

Αυτό το έγκλημα συμβαίνει δεκάδες χιλιάδες φορές κάθε μέρα… Και το χειρότερο είναι ότι αντί να υπάρξουν δεκάδες χιλιάδες καταδίκες, μόνο 6 άτομα παγκοσμίως, μέχρι τώρα, κατηγορήθηκαν για το έγκλημα αυτό - και μόλις τον περασμένο μήνα καταδικάστηκε στην Αυστραλία, ο πρώτος εκ των 1000 δραστών του προγράμματος «Sweetie».

Οι εκμεταλλευτές αυτών των παιδιών δεν καταλήγουν στην Αστυνομία και το έγκλημά τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδειχτεί. Ο μόνος τρόπος να τους σταματήσουμε, είναι να “περιπολούμε” στο διαδίκτυο όπου διαπράττουν το έγκλημά τους και να τους πιάνουμε επ’ αυτοφώρω»...

Ένας Κύπριος σε επαφή με τη «Γλυκούλα»

Να σημειωθεί ότι περιλαμβάνεται και ένας Κύπριος, μεταξύ των 1000 ατόμων από 71 χώρες του κόσμου, που ζήτησαν από το εικονικό κορίτσι Sweetie (Γλυκούλα), να προχωρήσει σε σεξουαλικές πράξεις μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή της, νομίζοντας ότι είναι αληθινή, έναντι αμοιβής, με πληρωμές μέσω καρτών που γίνονταν ανώνυμα. Οι φάκελοι των ατόμων αυτών, 999 αντρών και μιας γυναίκας, στάληκαν στην Ιντερπόλ, με όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς τους και με φωτογραφίες τους ενώ αυνανίζονται μπροστά στον υπολογιστή τους...

Οι δράστες νόμιζαν ότι μιλούσαν διαδικτυακά με ένα πραγματικό κορίτσι, αλλά στην πραγματικότητα μιλούσαν σε Ολλανδούς ερευνητές της οργάνωσης Terre des Hommes, εγκατεστημένους σε μιαν αποθήκη στο Άμστερνταμ.

«Περιορισμοί στον χρόνο και στα χρήματα, μας εμπόδισαν να αναγνωρίσουμε περισσότερους από 1000 από τους 20.172 δράστες, με τους οποίους συνομιλήσαμε», είπε ο Hans Guijt. «Οι τέσσερις ερευνητές μας, απλώς είχαν εξουθενωθεί με τόσο μεγάλο αριθμό δραστών, που προσπαθούσαν συνεχώς να επικοινωνήσουν μαζί τους».

Πληρωμές και«sex show» στο ίντερνετ

Ο Hans Guijt ανέφερε ότι τα παιδιά θύματα στις Φιλιππίνες, κυρίως κορίτσια και μερικά αγόρια, 11, 12, 13, 14 χρονών, κάνουν διαδικτυακό «sex show» για 10-15 δολάρια. Πηγαίνουν σε ίντερνετ καφέ που υπάρχουν σε κάθε γωνιά των μεγαλουπόλεων, έρχονται σε διαδικτυακή επαφή με αλλοδαπούς άντρες, κυρίως από χώρες της Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής και διαπραγματεύονται την τιμή μιας σεξουαλικής πράξης, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή.

Στην άλλη γωνιά του δρόμου, υπάρχει πάντα ένα γραφείο μεταφοράς χρημάτων στο εξωτερικό, μέσω διαδικτύου. Όταν συμφωνηθεί το συγκεκριμένο ποσό, μεταφέρεται στις Φιλιππίνες μέσω του γραφείου αυτού και ένα από τα παιδιά μεταβαίνει στο γραφείο, όπου παρουσιάζεται ως ενήλικας, παίρνει τα χρήματα και το «sex show» αρχίζει. Αυτό συμβαίνει κάθε λεπτό της μέρας… και συνεπώς η πορνεία δεν μειώθηκε στη χώρα, αλλά δυστυχώς μετακινήθηκε από ένα τόπο, σε άλλο.

Στο ίδιο το σπίτι των παιδιών

Σύμφωνα με τον Hans Guijt, ο διαδικτυακός παιδικός σεξουαλικός τουρισμός συμβαίνει εκτός από τα ίντερνετ καφέ, σε κτίρια ενοικιασμένα από ψεύτικες διαδικτυακές εταιρείες, που είναι μέρος του οργανωμένου εγκλήματος («Cybersex dens»). Οι ομάδες αυτές, στρατολογούν γυναίκες από τις Φιλιππίνες, που μεταφέρουν ανήλικα κορίτσια από στρατολογημένες γυναίκες, στα γραφεία τους, τα κλειδώνουν και τα εξαναγκάζουν σε σεξουαλικές πράξεις μπροστά στον υπολογιστή, που χρεώνουν ακριβά στους παιδόφιλους.

Μια τρίτη κατηγορία διαδικτυακής παιδικής πορνείας, που είναι και η χειρότερη, η αποκαλούμενη «Cottage industry», γίνεται στο ίδιο το σπίτι των παιδιών, όπου ακόμα και παιδιά 5-6 χρονών εξαναγκάζονται από τους γονείς τους να κάνουν αυτές τις σεξουαλικές πράξεις για χρήματα.

«Για 100-150 δολάρια, αυτά τα παιδιά κάνουν τρομερά πράγματα που δεν θέλω να περιγράψω, γιατί εδώ πιθανόν υπάρχουν άτομα που δεν έχουν αρκετά γερό στομάχι για να τ’ ακούσουν», είπε χαρακτηριστικά ο Hans Guijt. Να πω μόνο ότι περιλαμβάνουν βιασμούς και πράξεις με ζώα… Και το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα παιδιά αυτά, γιατί “δουλεύουν” από το σπίτι τους και έχουν την “προστασία” όχι μόνο των γονιών τους, αλλά και ολόκληρης της οικογένειάς τους. Αυτά τα παιδιά εξαναγκάζονται από τους γονείς και τις οικογένειές τους να βγάζουν λεφτά για όλη την οικογένεια. Και αυτό το φαινόμενο είναι διαδεδομένο στις Φιλιππίνες -τόσο στις αστικές, όσο και στις αγροτικές περιοχές- όπου υπάρχει πρόσβαση στο διαδίκτυο».

Έστειλαν στη φυλακή τους γονείς τους

Ο ΟΛΛΑΝΔΟΣ ερευνητής τόνισε ότι τα παιδιά θύματα πορνείας και σωματεμπορίου (trafficking), δεν μπορούν εύκολα επανενταχθούν στην κοινωνία. «Αντιλαμβάνεστε», πρόσθεσε, «ότι όταν ένα παιδί δουλεύει στην πορνεία για 5-6 χρόνια, δεν μπορεί έτσι απλά να επιστρέψει στο σχολείο… είναι μια αργή και δύσκολη διαδικασία, όπως επίσης και η αντιμετώπιση του τραύματος, εξαιτίας της σεξουαλικής κακοποίησης, της πορνείας και του σωματεμπορίου.

Αυτό που ακούμε συχνά στις Φιλιππίνες είναι “γιατί κάνετε τόση φασαρία για το θέμα αυτό, αφού πρόκειται για πράξεις μπροστά από τον υπολογιστή και δεν υπάρχει άμεση φυσική επαφή μεταξύ των παιδιών και των δραστών;”. Σύμφωνα με τον ψυχολόγο μας που δούλεψε για έξι μήνες με θύματα αυτού του εγκλήματος, τα τραύματα των παιδιών θυμάτων διαδικτυακής κακοποίησης είναι χειρότερα από τα τραύματα παιδιών που είχαν άμεση σεξουαλική κακοποίηση.

Παιδιά 8 χρόνων μιλούν σαν ενήλικες 40 χρονών. Ο τρόπος που μιλούν για το σεξ, είναι αφύσικος. Υπάρχει επίσης στο τραύμα τους, το στοιχείο της αυτοκαταστροφής, αφού από 8-9 χρονών είναι αλκοολικοί, ή χρήστες ναρκωτικών. Υποφέρουν από κατάθλιψη, άγχος, επιθετικότητα και δεν έχουν ιδέα για φυσιολογικές σχέσεις και για τη σεξουαλικότητα. Έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση και διέκοψαν τη σχολική τους φοίτηση… δεν έχουν ελπίδα, δεν έχουν μέλλον δεν έχουν τίποτε.

Και αυτό που τα κάνει όλα χειρότερα, είναι η εντελώς διαλυμένη σχέση που έχουν με τους γονείς τους, αφού οι γονείς τους είναι στη φυλακή, καταδικασμένοι γιατί ανάγκασαν τα παιδιά τους να κάνουν σεξ μπροστά στον υπολογιστή. Πολλά από αυτά τα παιδιά, κατέθεσαν στα δικαστήρια ως μάρτυρες κατηγορίας εναντίον των γονιών τους κι αυτό επιβάρυνε το τραύμα τους. Ουσιαστικά λοιπόν δεν έχουν γονείς, ούτε οικογένεια, ούτε κανέναν στον κόσμο...».