Με ειρηνική εκδήλωση στο Υπουργείο Εσωτερικών
Κούρδοι και Ιρανοί πρόσφυγες διεκδικούν προστασία-ιθαγένεια

Μέσα στη βροχή, έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών στη Λευκωσία, έστησαν προχθές Δευτέρα τα αντίσκηνά τους, για πολυήμερη παραμονή, 46 Κούρδοι, περιλαμβανομένων πολλών γυναικοπαίδων, που διαμένουν κυρίως στην πόλη και επαρχία Πάφου, και 10 Ιρανοί αναγνωρισμένοι πρόσφυγες.

Συμμετέχουν σε δύο διαφορετικές δυναμικές κινητοποιήσεις, που συνέπεσαν συμπτωματικά - οι πρώτοι είναι για πολλά χρόνια αιτητές ασύλου και διεκδικούν από την Κυβέρνηση την παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ενώ οι δεύτεροι, που διαμένουν στο νησί για περισσότερα από 15 χρόνια, διεκδικούν την κυπριακή υπηκοότητα. Ανέφεραν στη «Σ» ότι είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν έξω από το Υπουργείο για όσο χρόνο χρειαστεί, έστω και κάτω από συνθήκες κακοκαιρίας και στερήσεων, μέχρι να πάρουν μια σαφή απάντηση από τον Υπουργό Εσωτερικών, για τα αιτήματά τους.

Αυτοί παραμένουν απάτριδες
Σε ανοικτή επιστολή τους προς τον Υπουργό Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικο, οι Κούρδοι διαδηλωτές ζητούν «μόνιμες κι αποτελεσματικές λύσεις για τα απάτριδα άτομα κουρδικής καταγωγής από τη Συρία (ajanib), στα οποία το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ αρνείται το δικαίωμα της πολιτογράφησης». Προσθέτουν τα εξής: «Τα μέλη της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, στερούμαστε τα δικαιώματα του πολίτη και κατά συνέπεια όλα τα σχετικά κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Πρόσφατα, το καθεστώς του Άσαντ επέτρεψε την πολιτογράφηση των ajanib που βρίσκονται στη Συρία.

Εντούτοις, τα μέλη της εν λόγω κοινωνικής ομάδας που βρίσκονταν εκτός της χώρας κατά την εν λόγω χρονική περίοδο δεν μπορέσαμε να πολιτογραφηθούμε και παραμένουμε απάτριδα. Στην Κύπρο, η συγκεκριμένη ομάδα αποτελείται από τα άτομα και τα μέλη των οικογενειών τους που υπογράφουν την παρούσα επιστολή (συνολικά 26 περιπτώσεις)».

«Αδύνατο να ζήσουμε με αξιοπρέπεια»
Επισημαίνεται στην επιστολή ότι «σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσα άτομα είναι σε θέση να αποδείξουν ότι ανήκουν στην ομάδα των απάτριδων Κούρδων από τη Συρία (ajanib) λαμβάνουν αυτόματα το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα. Παρόλ' αυτά, στην Κύπρο οι αιτήσεις μας εκκρεμούν για αρκετά χρόνια, ενώ οι αιτήσεις ορισμένων από εμάς είχαν εξετασθεί στο παρελθόν και απορρίφθηκαν. Λόγω της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στη χώρα (περιορισμένη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, με δικαίωμα των ατόμων που αιτούνται ασύλου, σε απασχόληση μόνο σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, θεσμικές διακρίσεις και θεσμικός ρατσισμός), είναι αδύνατον πλέον να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και οι οικογένειές μας».

Μια ύστατη προσπάθεια για λύσεις
Οι Κούρδοι αιτητές ασύλου αναφέρουν στον Υπουργό Εσωτερικών ότι «αποφασίσαμε να αποταθούμε σε εσάς προσωπικά, σε μια ύστατη προσπάθεια για να βρούμε μόνιμες και αποτελεσματικές λύσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν. Συγκεκριμένα, ζητούμε την παρέμβασή σας, για τα ακόλουθα: α) τη δέσμευση του Υπουργείου σας για την εξέταση των αιτήσεών μας εντός ενός μηνός, β) την παραχώρηση του προσφυγικού καθεστώτος σε όλα τα απάτριδα άτομα κουρδικής καταγωγής από τη Συρία (ajanib) που βρίσκονται στην Κύπρο, γ) Σε περίπτωση που μας δοθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας, τότε θα θέλαμε αυτό να συνοδεύεται με γραπτή δέσμευση για παραχώρηση του δικαιώματος της οικογενειακής επανένωσης και του δικαιώματος παραχώρησης ενός ταξιδιωτικού εγγράφου, ανάλογου με αυτό των αναγνωρισμένων προσφύγων, έτσι ώστε να μπορούμε να ταξιδεύουμε ελεύθερα και απρόσκοπτα σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη».

Ένα αίτημα που χρονολογείται
Οι δέκα Ιρανοί αναγνωρισμένοι πρόσφυγες, που διαδηλώνουν έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, μας είπαν ότι τόσο οι ίδιοι όσο και πολλοί άλλοι συμπατριώτες τους έφυγαν από την πατρίδα τους αντιτιθέμενοι στο καθεστώς και βρίσκονται στην Κύπρο για περισσότερα από 15 χρόνια. Είπαν ότι το αίτημά τους για πολιτογράφηση χρονολογείται τα τελευταία 6-7 χρόνια. «Όμως δεν πήραμε μέχρι τώρα καμιάν απάντηση από το κυπριακό κράτος - ούτε καν μας κάλεσαν για συνέντευξη. Στείλαμε αμέτρητες επιστολές, ζητώντας να ικανοποιηθεί το δικαίωμά μας αυτό, στον Υπουργό Εσωτερικών, αλλά και στις Βρυξέλλες και αναγκαζόμαστε να κινητοποιηθούμε με αυτόν τον τρόπο, για να μας ακούσουν, αφού δεν μας άκουσαν μέχρι τώρα.

Δεν έχουμε ούτε ιρανικό, ούτε κυπριακό διαβατήριο - μόνο ένα πρόχειρο ταξιδιωτικό έγγραφο. Χάνουμε συνεχώς ευκαιρίες για καλύτερη εργασία, για καλύτερη ζωή και προοπτική και εμείς, και κυρίως τα παιδιά μας - τα γεννήσαμε, τα μεγαλώσαμε και τα μορφώσαμε στην Κύπρο, αλλά χωρίς μια ταυτότητα και μια ιθαγένεια δεν έχουν μέλλον. Πριν από λίγους μήνες, ο Υπουργός παραχώρησε την κυπριακή υπηκοότητα σε τέσσερις πρόσφυγες που ζουν στην Κύπρο για 8-10 χρόνια, μετά που έκαναν απεργία πείνας. Ενώ εμείς ζούμε εδώ για 17-18 χρόνια. Δηλαδή η κυπριακή κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα ότι για να σεβαστεί το δικαίωμά μας, πρέπει να κατέβουμε σε απεργία πείνας;».