Ο Σταύρος Σιδεράς ανοίγει τα χαρτιά του για τα μελλοντικά του σχέδια

Μας εξηγεί πώς προέκυψαν οι «Δαίμονες», τον λόγο για τον οποίο δεν άνοιξαν φτερά για το εξωτερικό και τι τον συνδέει με την Άννα Βίσση

Ο ΗΡΩΑΣ του μυθιστορήματός μου, Ορέστης, έχει πηγή έμπνευσης τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Με μια σύντομη αλλά γεμάτη συνέντευξή του στη «Σ», ο συγγραφέας και όχι μόνο Σταύρος Σιδεράς μάς φανερώνει «άγνωστες» πτυχές της καριέρας του. Μας εξηγεί πώς προέκυψαν οι «Δαίμονες», τι τον συνδέει με την Άννα Βίσση, για τον λόγο για τον οποίο οι «Δαίμονες» δεν άνοιξαν φτερά για το εξωτερικό.

Παράλληλα ανοίγει και τα χαρτιά του για τα μελλοντικά του σχέδια και τις παραγωγές που ετοιμάζει. Ο Σταύρος Σιδεράς παρότι έχει περάσει από διάφορους χώρους και πόστα, εντούτοις, δηλώνει πως η ιδιότητα του συγγραφέα τον εκφράζει περισσότερο και μας παρουσιάζει την καθημερινότητά του. Η συνέντευξή του γίνεται με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Οι ποιητές δεν πεθαίνουν ποτέ», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 14 Οκτωβρίου, στις 7:30 το βράδυ, στην Αίθουσα Ηρώων του Ιδρύματος Απελευθερωτικού Αγώνα 1955-59 στον Στρόβολο.

Αυτή την εβδομάδα ετοιμάζεστε να παρουσιάσετε το βιβλίο σας «Οι ποιητές δεν πεθαίνουν ποτέ». Με τι καταπιάνεται και ποιο ήταν το ερέθισμα για τη συγγραφή του;

«Οι ποιητές δεν πεθαίνουν ποτέ» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα με θέμα μια καταδικασμένη ιστορία αγάπης και έχει πλατφόρμα τις πέτρινες ώρες που έζησε η Κύπρος κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού μας αγώνα ενάντια στους Βρετανούς αποικιοκράτες το 1955-1959. Κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Ορέστης. Ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο αγόρι από την Πάφο, τον οποίο ερωτεύεται παράφορα η δεκαεξάχρονη κόρη του Άγγλου αρχηγού της MI6, Μπεθ Έντουαρτ Ρόμπινς, λίγους μόνο μήνες πριν αρχίσει ο αγώνας της ΕΟΚΑ. Αξίζει να τονίσω πως ο ήρωας του μυθιστορήματός μου, Ορέστης, έχει πηγή έμπνευσης τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Οι ορίζοντές σας, ωστόσο, επεκτείνονται και στο μιούζικαλ. Πώς προέκυψε η ιδέα για τους «Δαίμονες» που παρουσιάστηκαν το 1991 και με ποιους συνεργαστήκατε για την επιτυχία της;

Το μουσικό θέατρο είναι η ζωή μου. Το υπηρετώ από το 1979 όταν πρωτοανεβάσαμε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής τη ροκ όπερα «Άρχων». Έργο το οποίο είχα γράψει με τον Δώρο Γεωργιάδη. Από τότε έχω γράψει, συνθέσει και σκηνοθετήσει περισσότερα από τριάντα μιούζικαλ, ροκ όπερες και μουσικά έργα σε Κύπρο, Ελλάδα και Αμερική. Η συνεργασία μας για τους «Δαίμονες» προέκυψε όταν η Άννα Βίσση κι ο Νίκος Καρβέλας μού ζήτησαν να δουλέψουμε μαζί. Τα υπόλοιπα, λίγο-πολύ, είναι γνωστά.

Τι έχετε αποκομίσει από τη συνεργασία μας με την Άννα Βίσση αλλά και γενικότερα με ολόκληρη την ομάδα;

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάστηκα με την Άννα. Είμαστε φίλοι από παιδιά. Εκτός από τους «Δαίμονες», καλλιτεχνικά οι δρόμοι μας συναντήθηκαν και στη μονόπρακτη όπερα «Ode to the Gods» που είχα γράψει, συνθέσει και σκηνοθετήσει προς τιμή της Βασίλισσας της Αγγλίας και τους 47 Αρχηγούς Κρατών της Κοινοπολιτείας, όταν οι τελευταίοι επισκέφτηκαν το νησί μας. Στο έργο αυτό η Άννα είχε αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Αφροδίτης. Τώρα στην ερώτησή σας «τι έχω αποκομίσει...», θα έλεγα ικανοποίηση και χαρά. Αισθήματα που νιώθουν όλοι οι καλλιτέχνες όταν το έργο τους δικαιώνεται.

Πώς και οι «Δαίμονες» δεν άνοιξαν φτερά και για το εξωτερικό και παρουσιάστηκαν μόνο στην Ελλάδα;

Μπορεί να μην είναι γνωστό αλλά στους «Δαίμονες» δόθηκε η ευκαιρία να ανέβουν, πρώτα στο West End του Λονδίνου και στη συνέχεια στο Broadway, από τους Weislers - ένα πολύ γνωστό ζευγάρι παραγωγών από την Αμερική, το οποίο έχει ανεβάσει το «Chicago», το «Cat on a Hot Tin Roof», το μιούζικαλ «Zorba» και πολλά άλλα στο Broadway.

Οι Weislers ήρθαν στην Αθήνα, ενθουσιάστηκαν με το έργο και μας πρότειναν συνεργασία. Μετά από κάποιες συζητήσεις μάς είπαν ότι έχουν εξασφαλίσει $8 εκατομμύρια για να ανεβάσουν τους «Δαίμονες» στο Λονδίνο: $4 εκ. δικά τους και $ 4εκ. που βρήκαν από επενδυτές. Κάποια στιγμή όμως, δυστυχώς, προς το τέλος των διαπραγματεύσεων κάτι πήγε στραβά, ναυάγησαν όλα και οι Weislers «εξαφανίστηκαν»...

Πάντως, όπως αναφέρετε και στο βιογραφικό σας, παραστάσεις σας ταξίδεψαν στο εξωτερικό. Ποιες είναι αυτές;

Εκτός από τη ροκ όπερα «Άρχων», έργο το οποίο -όπως έχω ήδη πει- παρουσιάστηκε στο Civic Theatre της Νοτίου Αφρικής σε συνεργασία με τον πολύ καλό μου φίλο παραγωγό Φειδία Λοϊζίδη και τον Alby Vender, έχω γράψει και σκηνοθετήσει αρκετά έργα με πρωταγωνιστές από το Broadway, όπως η Stephanie Block, Tracy Miller, Robert MaCray - για να αναφέρω μόνο μερικούς.

Επίσης έχω συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη και χορογράφο της Walt Disney, Derick LaSalla και με τον Mic Thompson, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει χορογράψει τους Michael Jackson και Diana Ross. Τέλος, σε συνεργασία με τον Αμερικανό παραγωγό Tim Molenuex έχω ανεβάσει και έχω σκηνοθετήσει στο Las Vegas τη μουσική παράσταση «Bite».

Έχετε άλλες σκέψεις για να ανεβάσετε κάποιο νέο μιούζικαλ ή παράσταση ή και ακόμα να κάνετε ταινία;

Έχω γράψει τρία καινούργια μιούζικαλ. Το πρώτο είναι ένα οπερατικό έργο βασισμένο στη ζωή της Μαρίας Κάλλας που φέρει τον τίτλο «La Divina», τα δικαιώματα του οποίου μου έχει ζητήσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανεπιστημίου του Τέξας, Gerald Dolter, που ενδιαφέρεται να το ανεβάσει στην Αμερική.

Το δεύτερο είναι μια ροκ όπερα στα ελληνικά, της οποίας έγραψα και το λιμπρέτο και τη μουσική - είναι ένα έργο που φιλοδοξώ να ανεβάσω σε μεγάλο θέατρο της Αθήνας μέσα στο 2015. Επίσης, την περίοδο αυτή γράφω ένα δραματικό θεατρικό έργο βασισμένο στη ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση. Για την ώρα, όμως, δεν θα ήθελα να πω περισσότερα.

Η ταινία στην οποία αναφέρεστε είναι το «Poets Never Die» και σχετίζεται άμεσα με τα δύο βιβλία που έγραψα· ένα στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά. Kαι τα δύο βασίστηκαν πάνω στο αρχικό σενάριο της ταινίας αυτής. Κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό είναι πως μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια στο Λος Άντζελες κατάφερα -με τη δύναμη του σεναρίου μου- να εξασφαλίσω τη συνεργασία πολύ μεγάλων ονομάτων από τον διεθνή χώρο του κινηματογράφου, όπως είναι η Vanessa Redgrave, η Faye Dunaway, ο John Rhys Davies, ο Max Ryaν, ο Omar Sharif και άλλοι.

Δυστυχώς λίγους μήνες πριν αρχίσουμε τα γυρίσματα της ταινίας δολοφόνησαν τον αδελφικό μου φίλο και Executive Producer του πρότζεκτ Άντη Χατζικωστή. Μετά από αυτό το τόσο τραγικό και απρόσμενο γεγονός δεν είχα καρδιά να συνεχίσω... Όλα πάγωσαν το 2010. Θέλω να πιστεύω πως κάποια στιγμή θα βρω και πάλι το κουράγιο να ασχοληθώ με το έργο αυτό, το οποίο θεωρώ πως είναι ό,τι πιο σημαντικό έχω κάνει στη ζωή μου μέχρι τώρα.

«Συγγραφέας η ιδιότητα που με εκφράζει»

Κατά καιρούς ασχοληθήκατε με το τραγούδι, τη σύνθεση, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση... είστε συγγραφέας, παραγωγός και σκηνοθέτης θεατρικών παραστάσεων - για να αναφέρω κάποιες από τις ασχολίες σας. Σε ποιο τομέα νιώθετε καλύτερα;

«Εν αρχή ην ο λόγος...». Νιώθω πως ο συγγραφέας Σιδεράς με εκφράζει όσο καμιά άλλη ιδιότητά μου.

Σήμερα ο Σταύρος Σιδεράς τι κάνει; Πώς αξιοποιεί τον χρόνο του;

Εκτός από τα δύο βιβλία που έχω γράψει και τα θεατρικά έργα και μιούζικαλ που έχω προαναφέρει, έχω αναλάβει και την ευθύνη να κυκλοφορήσω δύο άλμπουμ με δύο πολύ ταλαντούχους τραγουδιστές από την Κύπρο. Την Παμπίνα Κοντέα και τον Ερμογένη Σκιτίνη. Έχω γράψει δέκα τραγούδια για την Παμπίνα, τα οποία ερμηνεύει εκπληκτικά και τέσσερα τραγούδια για τον Ερμογένη, που και αυτός τραγούδησε με το μοναδικό του στιλ και ροκ διάθεση. Τα δύο αυτά άλμπουμ θα κυκλοφορήσουν πολύ σύντομα από την EMI-UNIVERSAL, η οποία, ως γνωστό, είναι η μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία της Ελλάδος - κάτι που σίγουρα επισφραγίζει τη μεγάλη αξία των δύο Κύπριων καλλιτεχνών.