Έκλεισε το μεγαλύτερο κεφάλαιο της «Σημερινής»

Η δημοσιογραφική ομάδα της εφημερίδας μας και η Διεύθυνση του Συγκροτήματος «Δίας» επιφύλαξαν την περασμένη εβδομάδα στον Σάββα μιαν αποχαιρετιστήρια έκπληξη

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, συνάδελφοι και φίλοι είπαν το γλυκό αντίο στον Σάββα μας, που αποχαιρετά τη «Σ» μετά από τέσσερις, σχεδόν, δεκαετίες

Μετά από τέσσερις, σχεδόν, δεκαετίες, η μεγάλη οικογένεια της «Σημερινής» αποχαιρέτησε την περασμένη εβδομάδα το καλύτερό της… χαρτί. Τον άνθρωπο που την υπηρέτησε από την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας και που ήταν μέρα και νύκτα μάχιμος και ενεργός. Τον άνθρωπο που κατόρθωσε με τις γνώσεις και την εμπειρία του να καταξιωθεί στα μάτια του κόσμου και η στήλη του να τυγχάνει σεβασμού απ' όλους. Ακόμα και από αυτούς που ο Σάββας τούς τα έγραφε έξω απ' τα δόντια, χωρίς ιδιοτέλεια και χωρίς υστεροβουλία.

Τον άνθρωπο που κατόρθωσε να περάσει απ' όλα τα στάδια της ιεραρχίας μιας εφημερίδας, φτάνοντας μέχρι και τη Διεύθυνση Σύνταξης. Αυτόν τον άνθρωπο αποχαιρετήσαμε όλοι εμείς, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, αφού επέλεξε να… αποσυρθεί, υποσχόμενος, ωστόσο, να μη μας αφήσει ποτέ σε ησυχία.

Η έκπληξη

Την περασμένη εβδομάδα, η «Σ» επιφύλαξε μια μεγάλη έκπληξη στον Σάββα Ιακωβίδη. Από τα δυο ασανσέρ του δευτέρου ορόφου, όπου στεγάζονται τα γραφεία της εφημερίδας, ξεπρόβαλε ολόκληρη η οικογένειά του. Η αγαπημένη του σύζυγος και ηρωίδα Πόπη (που ανέχεται τον κ. Σάββα τόσα χρόνια), τα τρία του παιδιά με τους συζύγους τους και τα τρία του εγγονάκια. Παρόντες και όλοι οι συνάδελφοί του, που από κείνον διδάχθηκαν να είναι ειλικρινείς, να τολμούν και να λένε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Η παρουσία των αγαπημένων του προσώπων, που για τόσα χρόνια στερήθηκε, φόρτισε την ατμόσφαιρα.

Η σύζυγός του κρυμμένη την περισσότερη ώρα πίσω του, δάκρυζε σιωπηλά, γιατί ήξερε πως ο Σάββας, αν και δήλωνε πως ήρθε η ώρα να απολαύσει ό,τι στερήθηκε, την οικογένειά του, εντούτοις, ένα μέρος της ψυχής του ήταν κομματιασμένο, αφού αποχαιρετούσε τη δεύτερη και στις πλείστες περιπτώσεις την πρώτη οικογένεια, που ακούει στο όνομα «Σημερινή».

Ο αποχαιρετισμός

Στο λιτό αλλά γεμάτο συγκίνηση και ζεστασιά αποχαιρετιστήριο πάρτι στον Σάββα Ιακωβίδη, παρούσα ήταν και η Διεύθυνση του Συγκροτήματος «Δίας». Ο Διευθυντής Ειδήσεων του Συγκροτήματος, Χρύσανθος Τσουρούλλης, στον αποχαιρετιστήριο λόγο του εξήρε την πρόσφορα και το ήθος του Σάββα, τονίζοντας πως όλοι όσοι είχαν την τύχη να δουλέψουν μαζί του είναι σαν να φοίτησαν στο καλύτερο σχολείο δημοσιογραφίας.

Τον ευχαρίστησε, δε, για τη συνολική προσφορά του αλλά και για το ήθος και τις αξίες που χαρακτηρίζουν τη δουλειά του. Τον διαβεβαίωσε, παράλληλα, πως οι αρχές και το πάθος του για τη δημοσιογραφία θα συνεχίσουν να αποτελούν οδηγό για την εφημερίδα και τους νέους συναδέλφους.

Από την πλευρά τους, εκ μέρους των συναδέλφων του ο Αρχισυντάκτης της «Σ», Κωστάκης Αντωνίου, η Νάνσια Παλάλα, εκ μέρους της παλιάς φουρνιάς των δημοσιογράφων και η Μικαέλλα Λοΐζου εκ μέρους των νεότερων συντακτών της εφημερίδας, ανέφεραν ότι θα τους λείψει η καθημερινή του καθοδήγηση και συμβουλή, αλλά και το γεγονός πως σε κάθε απορία τους ήταν πάντα εκεί για να τους βοηθήσει.

«Καιρός να δω την οικογένειά μου»

Παίρνοντας τον λόγο ο Σάββας Ιακωβίδης, ευχαρίστησε όλους όσοι ήταν παρόντες για την έκπληξη που του επιφύλαξαν, υποσχόμενος πως δεν θα τον ξεφορτωθούμε τόσο εύκολα. Τόνισε πως θα συνεχίσει να αρθρογραφεί και να διατηρεί τη στήλη του στην κυριακάτικη έκδοση, και με καθημερινή συνεισφορά στα παραπολιτικά, αλλά θα αφιερωθεί επιτέλους στην οικογένειά του, που, όπως είπε, δεν χάρηκε.

Μάλιστα, για να δείξει πόσο αφοσιωμένος ήταν στη δουλειά του, ανέφερε πως δεν κατάλαβε πως ο Μιχάλης του μεγάλωσε τόσο απότομα και έφτασε να πηγαίνει στρατό, να παντρεύεται και να δημιουργεί τη δική του οικογένεια. Για τους λόγους αυτούς απολογήθηκε στη σύζυγό, στα παιδιά και στα εγγόνια του, υποδεικνύοντας με νόημα πως «είναι καιρός να δω την οικογένειά μου».

Διαβεβαίωσε, ωστόσο, τους συναδέλφους του πως θα συνεχίσει να είναι δίπλα τους και ότι μπορούν όποτε έχουν απορίες να τον ενοχλούν, γιατί αυτή η… ενόχληση θα 'ναι για εκείνον ευχαρίστηση.

Ευχαριστώ, δάσκαλε…

ΩΣ ο μικρότερος σε ηλικία συντάκτης της «Σημερινής», θα ήταν παράλειψή μου να μη γράψω μερικά λόγια για τον Σάββα Ιακωβίδη. Τον άνθρωπο που με δίδαξε δημοσιογραφία στο KES College και που πιστεύω ήταν η αιτία να μπω στη «Σημερινή» πριν από τριάμισι, περίπου, χρόνια, όντας ακόμη φοιτητής.

Ήταν Ιούνιος του 2011, όταν ο Σάββας φρόντισε να κάνω εκπαίδευση στη «Σ». Αν και θα κρατούσε μόνο ένα μήνα αυτό, εντούτοις, ο ένας μήνας έγινε δυο, οι δυο τρεις και πάει λέγοντας. Κι αυτό, επειδή ο Σάββας με έσπρωχνε. Με ωθούσε να αναμειχθώ ενεργά στα θέματα της επικαιρότητας και να δείξω δουλειά, γιατί, όπως μου έλεγε συνεχώς, «δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Μπορεί να ανοίξει ένα παραθυράκι και να μείνεις τελικά στη "Σημερινή"».

Κάτι που έγινε τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν η μεγάλη οικογένεια της εφημερίδας άνοιξε την αγκαλιά της και με δέχθηκε. Στα τριάμισι χρόνια μου στη «Σ», ο Σάββας, ως δάσκαλος και μέντοράς μου, ήταν πάντα δίπλα μου. Με στήριζε με όλες τους τις δυνάμεις. Όταν έγραφα κάτι καλό, μου έδινε συγχαρητήρια, ενώ όταν δεν ήμουν καλός, με συμβούλευε και μου υποδείκνυε τα λάθη μου.

Με τη στάση του αυτή με έκανε να πεισμώσω και να προχωρήσω προς το καλύτερο και πιστεύω πως έχω φτάσει σε ένα καλό σημείο. Αν δεν ήταν αυτός, πιστεύω, σήμερα εγώ πιθανότατα να ήμουν στην ανεργία ή να ασχολούμουν με κάτι άλλο.

Η επιμονή του, ωστόσο, και το συνεχές σπρώξιμό του με έμπασαν στον χώρο της δημοσιογραφίας και με κράτησαν σε αυτόν. Για τον λόγο αυτό, αλλά και για όλα όσα μου προσέφερε, ένα έχω να πω: «Σ' ευχαριστώ, δάσκαλε, να 'σαι πάντα καλά, υγιής και γεμάτος ευτυχία. Σου εύχομαι κάθε καλό σε ό,τι κι αν κάνεις από 'δω και πέρα και ξέρω πως, όταν σε χρειαστώ, θα 'σαι πάντα εδώ για να με συμβουλέψεις. Σ' ευχαριστώ και πάλι».