Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Αλτσχάιμερ

Το πρώτο στο είδος του στην Κύπρο ιατρικό κέντρο για ολοκληρωμένη διάγνωση και θεραπεία της άνοιας

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ πρόβλημα και για τους συγγενείς ασθενών

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Αλτσχάιμερ, που είναι η αυριανή 21η Σεπτεμβρίου, έγιναν χθες το απόγευμα, στην Κλινική Βερεσιέ, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Στήριξης Ατόμων Νόσου Αλτσχάιμερ στη Λάρνακα, τα εγκαίνια του Ιατρείου Μνήμης, με υπεύθυνο τον νευρολόγο Ιβάν Βερεσιέ.

Πρόκειται για το πρώτο στο είδος του στην Κύπρο, ιατρικό κέντρο για ολοκληρωμένη διάγνωση και θεραπεία της άνοιας -η πιο κοινή μορφή της οποίας είναι η νόσος Αλτσχάιμερ- επανδρωμένο με τον νευρολόγο Δρα Ιβάν Βερεσιέ, τον πατέρα του νευρολόγο-ψυχίατρο Δρα Κυριάκο Βερεσιέ και τρεις κλινικούς ψυχολόγους. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι μια ασθένεια μη θεραπεύσιμη και εκφυλιστική, που πήρε το όνομά της από τον Γερμανό ψυχίατρο και νευροπαθολόγο Αλοΐσιο Αλτσχάιμερ (Alois Alzheimer), που την περιέγραψε αρχικά το 1906. Γενικά, εντοπίζεται στους ανθρώπους πάνω από 65 ετών.

Πρόγραμμα ψυχομετρικών τεστ

Να σημειώσουμε ότι από τις 5 μ.μ. και για μια ώρα πριν από την έναρξη της τελετής των εγκαινίων, έγιναν δωρεάν τεστ μνήμης (μια σύντομη αξιολόγηση της διανοητικής τους κατάστασης), σε όσους από τους παρευρισκομένους επιθυμούσαν. Το επόμενο διάστημα θα γίνονται δωρεάν τεστ μνήμης σε άτομα που θα παραπέμπονται στο Ιατρείο Μνήμης, από τον Σύνδεσμο Στήριξης Ατόμων με τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόκειται ουσιαστικά για εξωτερικό ιατρείο για διάγνωση της ασθένειας, που θα συστήνει, αναλόγως της περίπτωσης, φαρμακοθεραπεία, ή ψυχολογική στήριξη των ασθενών, αλλά και των συγγενών τους, ή φροντίδα, η οποία μπορεί να γίνει στο σπίτι, ή σε εξειδικευμένο κέντρο. Το Ιατρείο Μνήμης θα προσφέρει εξειδικευμένη υπηρεσία στη βάση προγράμματος από ψυχομετρικά τεστ, για σαφή και έγκυρη πληροφόρηση και εκτίμηση για την κατάσταση του ασθενούς.

Ανάμεσα στη νευρολογία και την ψυχιατρική

«Πολλοί ειδικοί, κάνουν τεστ μνήμης στην Κύπρο», δήλωσε στη «Σ» ο Δρ Ιβάν Βερεσιές, «όμως πάντα η μνήμη ήταν διαφιλονικούμενη ανάμεσα στη νευρολογία και την ψυχιατρική. Η νευρολογία αναλαμβάνει το πρόβλημα της μνήμης και της συρρίκνωσης του εγκεφάλου, όμως με την άνοια προκύπτουν και ψυχιατρικά και ψυχολογικά προβλήματα, και εμείς είμαστε η πρώτη ομάδα με όλους τους ειδικούς για το πρόβλημα αυτό. Στο εξωτερικό, τα σχετικά τεστ για διάγνωση της άνοιας γίνονται από κλινικούς ψυχολόγους, στη βάση του διεθνώς αναγνωρισμένου International Standardization System, που σημαίνει με αυτά τα τεστ μπορεί να προκύψει ένα αποτέλεσμα».

Η έκπτωση της προσωπικότητας

Μας είπε για την ασθένεια ο Δρ Κυριάκος Βερεσιές: «Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πιο συχνή μορφή άνοιας και αποτελεί μείζον ιατρικό, κοινωνικό και οικονομοτεχνικό πρόβλημα για τις ανεπτυγμένες κοινωνίες με μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης.

Ο όρος «άνοια» αφορά στην έκπτωση των νοητικών λειτουργιών, κατ' αρχήν της μνήμης και ακολούθως του λόγου, της κρίσης και συνολικά της προσωπικότητας.

Σήμερα, υπάρχουν 6.500-8.500 χιλιάδες ασθενείς στην Κύπρο και 40.000.000 παγκοσμίως, ενώ από την νόσο προσβάλλονται το 5% των ατόμων άνω των 65 ετών και το 25% άνω των 85.

Υπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ των φύλων. Οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κίνδυνο για Αλτσχάιμερ, ιδιαίτερα στον πληθυσμό μεγαλύτερο από 85 ετών».

Οι πληροφορίες που σβήστηκαν…

«Δεκάδες χιλιάδες οικογένειες στην Κύπρο είναι αντιμέτωπες με το πρόβλημα, αν συνυπολογισθούν οι οικογένειες των παιδιών και άλλων στενών συγγενών που συμβιώνουν με τους ασθενείς και έχουν την ευθύνη της φροντίδας τους», σημείωσε ο Δρ Κυριάκος Βερεσιές και πρόσθεσε:

«Οι φροντιστές των ασθενών απαιτείται συχνά να αλλάξουν τον προγραμματισμό της ζωής τους, τα ωράριά τους, ενώ επιβαρύνονται όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ψυχολογικά και συναισθηματικά. Στην πραγματικότητα, είναι πρόβλημα περισσότερο των συγγενών παρά των ασθενών, οι οποίοι ζουν στον δικό τους κόσμο και δεν συνειδητοποιούν την κατάστασή τους. Αρκετοί ασθενείς εισάγονται σε στέγες ηλικιωμένων, αλλά δεν μπορεί ένας φροντιστής να φροντίζει ταυτόχρονα πολλούς.

Ας μην ξεχνούμε ότι τα άτομα αυτά δεν μπορούν να φροντίσουν από μόνα τους την υγιεινή, την ασφάλεια, τη διατροφή, ή τη λήψη των φαρμάκων τους. Ο ασθενής με Αλτσχάιμερ είναι άλλος άνθρωπος από αυτόν που γνωρίζαμε. Είναι απροσανατόλιστος σε χώρο, χρόνο και πρόσωπα, και συχνά δεν αναγνωρίζει τα πρόσωπα των συγγενών του. Σε μερικές περιπτώσεις, κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν επιθετικότητα, γιατί μπορεί να μη βρουν κατανόηση. Πολλοί δεν δέχονται τις φροντίστριές τους ή τα παιδιά τους.

Φανταστείτε ένα άτομο να επιμένει ότι πρέπει να πάει στο σπίτι του, ενώ ήδη βρίσκεται στο σπίτι του, που δεν το αναγνωρίζει, αφού έχουν σβηστεί όλες οι πληροφορίες που είχε στον εγκέφαλό του προηγουμένως, ότι αυτό είναι το σπίτι του. Μπορεί π.χ. την κόρη του να την παίρνει για τη μητέρα του. Εδώ χρειάζεται ένα ή και δύο άτομα να φροντίζουν τον ασθενή, κάθε λεπτό της μέρας και της νύχτας. Αυτό επιτυγχάνεται με την αυτοθυσία των παιδιών και άλλων συγγενών, αφού η βοήθεια από το κράτος ή από άλλους φορείς είναι πολύ λίγη».

* Εκτενέστερο ρεπορτάζ για τη νόσο Αλτσχάιμερ, στην αυριανή κυριακάτικη έκδοση της «Σ».