Ποτέ μην πάψεις να γελάς με την καρδιά σου για τα παθήματά σου

Για τους πολλούς η ζωή είναι μια παράσταση θεατρικού έργου.

Σε θέλουν να παίζεις τον ρόλο σου καλά για να σε… συγχαρούν, επιδιώκεις να νιώσεις περήφανος, ακόμη και να σε κάνουν εξώφυλλο στα περιοδικά

ΜΑΘΕ να αγαπάς τον εαυτό σου, χειροκρότησέ τον, στήριξέ τον, δώσε του την ευκαιρία να πάρει βαθιές αναπνοές για να μπορέσει να συνεχίσει…

Ποτέ μη σταματάς να αγωνίζεσαι ακόμη κι αν όλοι γύρω σου σού λένε ότι δεν υπάρχει καμιά προοπτική.
Ποτέ μη σταματάς να κάνεις όνειρα για μια καλύτερη ζωή, ακόμη κι αν οι άλλοι σου έκοψαν τα φτερά, σου έκλεψαν τα όνειρα.
Ποτέ μη σταματάς να σκέφτεσαι πως η ζωή είναι ωραία, ακόμη κι αν περνάς τις πιο δύσκολες μέρες.
Ποτέ μη σταματάς να χαμογελάς, να αγκαλιάζεις και να φιλάς τον αγαπημένο σου, το παιδί σου, τον σύντροφό σου.
Ποτέ μη σταματάς να φροντίζεις τους γονείς σου. Δεν θέλουν πολλά. Μόνο μια καλή κουβέντα και λίγη παρέα.

Ενθάρρυνε τους νέους

Ποτέ μην πάψεις να δημιουργείς για σένα, για τον τόπο και τη νέα γενιά. Οι νέοι σε έχουν ανάγκη. Να τους στηρίζεις, να τους ενθαρρύνεις, να τους λες μια καλή κουβέντα, να τους μιλάς για τις δικές σου δοκιμασίες.

Ποτέ μην πάψεις να χαίρεσαι τη φύση, να απολαμβάνεις τη θάλασσα, να μυρίζεσαι τα πεύκα του Τροόδους και τη φρεσκάδα των ορτανσιών της Κακοπετριάς. Ποτέ μην πάψεις να γελάς με την καρδιά σου για τα παθήματά σου!

Για τους πολλούς η ζωή είναι μια παράσταση θεατρικού έργου. Σε θέλουν να παίζεις τον ρόλο σου καλά για να σε… συγχαρούν, επιδιώκεις να νιώσεις περήφανος, ακόμη και να σε κάνουν εξώφυλλο στα περιοδικά.

Για μένα η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από ένας διαρκής αγώνας για επιβίωση. Όμως, μπορεί αυτόν τον αγώνα να τον κάνεις υπέροχο όταν ξέρεις να ρίχνεις μπαχαρικά, να χαίρεσαι τις γεύσεις, να δοκιμάζεις νέες συνταγές και να απολαμβάνεις το αποτέλεσμα. Η ζωή είναι ρίσκο! Να ξέρεις πως θα πέσεις και θα σηκωθείς, να αντιλαμβάνεσαι ότι τίποτε δεν είναι εύκολο και κανένας δεν θα σου κρατήσει το χέρι, παρά μόνο ο εαυτός σου.

Αγάπα τον εαυτό σου

Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου, χειροκρότησέ τον, στήριξέ τον, δώσε του την ευκαιρία να πάρει βαθιές αναπνοές για να μπορέσει να συνεχίσει. Σταμάτα να τον κακομεταχειρίζεσαι, πιστεύοντας ότι θα ζήσεις τα επόμενα χρόνια καλύτερα, θα ζήσεις με περισσότερα λεφτά και περισσότερες υλικές απολαύσεις για να τον ευχαριστήσεις και να τον ξεκουράσεις.

Πολύ πιθανόν να μη ζεις, να μην είσαι σε καλή σωματική κατάσταση για να κάνεις όλα όσα ονειρεύτηκες, μπορεί να είσαι καθηλωμένος ή να έχεις ένα σωρό μη διαχειρίσιμα προβλήματα.

Βλέπω ανθρώπους, που θα έπρεπε ή καλύτερα θα μπορούσαν να χαρούν τις μικρές απολαύσεις της ζωής, γιατί έχουν τις ανέσεις ή τουλάχιστον δεν στριμώχνονται οικονομικά, και δεν ξέρουν να απολαύσουν τη ζωή τους.

Δουλεύουν για τα πρέπει της οικογένειας, δήθεν για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να τους δώσουν μια καλή μόρφωση, να τους βρουν δουλειά, να τους χτίσουν σπίτι και να μεγαλώσουν τα εγγόνια τους. Και πάλι από την αρχή. Πού έχει θέση ο εαυτός τους; Είναι αποκαμωμένοι από την κούραση γιατί εργάζονται 10 ή 12 ώρες την ημέρα, διατηρούν νεκρές σχέσεις κυρίως για να μην αναγκαστούν να μοιράσουν τα οικονομικά λάφυρα, για να μην τσαλακώσουν την εικόνα που λανσάρουν στην κοινωνία και να τους βγει το όνομα.

Οι τάφοι με τα ονόματα

Ωσάν και το όνομα να ορίζει την ευτυχία, τη γαλήνη, την ηρεμία. Ωσάν και το όνομα με κύρος μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, να σου δώσει περισσότερα χρόνια ζωής. Τα κοιμητήρια είναι γεμάτα από τάφους από… επιφανείς πολίτες, γνωστά ονόματα, γυαλιστερές πλάκες και επιβλητικούς τάφους. Κανένας δεν παίρνει μαζί του το καλό όνομα.

Φεύγει και οι άλλοι τον θυμούνται για το χαμόγελο, την καλοσύνη και την αγάπη για τους ανθρώπους ή τη σκληρότητα, την πλεονεξία και την αδικία σε βάρος τους. Τι κι αν έχουν αφήσει περιουσίες και κληρονόμους;

Πόσοι από αυτούς θα τους θυμούνται για όλα όσα έχουν μαζέψει γι’ αυτούς; Ή μήπως τα κόλλυβα που παραγγέλλουν στα μνημόσυνά τους και ο… καφές που ακολουθεί, γιατί κάνουν και οι άλλοι, μπορεί να αντικαταστήσει τις ώρες που έχασαν δουλεύοντας και στοιβάζοντας θησαυρούς, ενώ τα παιδιά τους ήθελαν μόνο έναν πατέρα ή μια μάνα και μόνο μιαν αγκαλιά!

Η ζωή είναι μια διαρκής πρόκληση. Λίγοι, ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί πραγματικά ότι κόβοντας τις ταχύτητές τους μπορούν να επιζήσουν και να επιβιώσουν, απολαμβάνοντας την ησυχία τους και επιτρέποντας στον εαυτό τους να αναπνεύσει και να ξεκουραστεί. Πάψε να σκέφτεσαι τι θα φέρει η αυριανή μέρα, αν θα σου πάρουν το σπίτι ή το εξοχικό, αν θα έχεις λιγότερα στην τράπεζα. Και εκείνοι που είχαν τι κατάλαβαν;

Δώσε αξία στη ζωή

Η ζωή είναι όμορφη. Φτάνει να μάθουμε να τη ζούμε, με τα πολύ λίγα και τα σημαντικά. Με εκείνα που έχουν αξία. Με εκείνα που μετριάζουν τους φόβους και τις αγωνίες μας, που γεμίζουν την ψυχή μας αγαλλίαση και φορτίζουν τις μπαταρίες μας. Η ζωή είναι ωραία.

Πάντοτε είμαι σκληρή με τους ανθρώπους που μεμψιμοιρούν, που είναι μίζεροι και που αρνούνται να χαρούν τη ζωή τους. Πάντοτε είμαι σκληρή με τους ανθρώπους που κοιτούν το σπίτι του γείτονα, το αυτοκίνητο του φίλου, τα φορέματα της κολλητής τους και τα κρίνουν βάζοντάς τους χαμηλή βαθμολογία.

Δεν μπορώ να δείξω ανοχή στους έχοντες και κατέχοντες -θα θυμάμαι πάντοτε τον Αβέρωφ για την ανάδειξη των δυο αυτών λέξεων- που θησαυρίζουν σε βάρος των άλλων, που δεν έχουν ίχνος καλοσύνης και ενδιαφέροντος, που κλείνουν ασφυκτικά τους εαυτούς τους πίσω από ψεύτικες μάσκες ότι δήθεν είναι καλοί, είναι τέλειοι σαν άνθρωποι και σαν εργαζόμενοι, ή ότι εργάζονται για το κοινό καλό.

Κοίταξε γύρω σου

Πάντοτε λέω στους ανθρώπους να αποβάλουν τον εγωκεντρισμό και να κοιτάξουν γύρω τους. Να τολμήσουν να επισκεφτούν το Ογκολογικό Κέντρο, χωρίς να φοβούνται να αντικρίσουν την αλήθεια, να κάνουν μια προσπάθεια να περάσουν από την εντατική κλινική των νοσοκομείων ή ακόμη και τα γηροκομεία όπου βρίσκονται καθηλωμένοι άνθρωποι που άλλοτε ήταν ζωντανοί.

Κάποτε γίνομαι υπερβολικά σκληρή λέγοντάς τους να συνηθίσουν να συμμετέχουν σε νεκρώσιμες ακολουθίες και να επισκέπτονται κοιμητήρια.

Κάνω λάθος να πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι θα αλλάξουν. Ακόμη κι αν δοκιμαστούν στη ζωή τους, πολλοί το προσπερνούν και παραμένουν ακόμη προσκολλημένοι σε μίζερες ζωές, ζουν κοντά σε μίζερους ανθρώπους και μετρούν τα λάφυρά τους, πιστεύοντας πως όσα πιο πολλά έχεις τόσο πιο ευτυχισμένος θα είσαι αύριο.

Τόλμησε να χάσεις τα λάφυρα

ΤΟ τράνταγμα του eurogroup μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα. Ότι κανένας δεν μπορεί να ελπίζει πως θα ζήσει καλά αύριο, ακόμη και τους επόμενους μήνες. Ότι το σήμερα και το τώρα έχουν πραγματική αξία, ακόμη κι αν χάσαμε όλα εκείνα που μας έδιναν κύρος και οικονομική δύναμη, μάς έκαναν να πιστεύουμε ότι έτσι μπορούμε να κυριαρχήσουμε τον κόσμο. Το σήμερα είναι για εκείνους που άρχισαν να μαθαίνουν να ζουν τις στιγμές, ρουφώντας και το τελευταίο λεπτό.

Το σήμερα είναι για εκείνους που άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως η ζωή τού καθενός κρέμεται από την πιο λεπτή κλωστή που μπορεί να κοπεί ανά πάσα στιγμή, προτού προλάβει να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του. Να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά του, να τους χτίσει σπίτι, να τακτοποιήσει τα οικονομικά του και να πάρει σύνταξη, ευελπιστώντας ότι θα ξεκουραστεί.

Το σήμερα είναι για εκείνους που είναι έτοιμοι για κάθε πρόκληση και κάθε δοκιμασία, φεύγοντας ευτυχισμένοι ότι έζησαν τη ζωή τους, τη ρούφηξαν και τη γεύτηκαν με το κουτάλι, ακόμη κι αν δεν κατάφεραν να γεμίσουν τα μπαούλα τους με δώρα.

Το μεγαλύτερο δώρο είναι η ζωή και οι μικρές χαρές που μας δίνει!