Θαυμάζω τους ανθρώπους που απέτυχαν 100 φορές αλλά είχαν το κουράγιο να σηκωθούν

Η ευτυχία δεν ζυγίζεται με την ποσότητα αλλά με τη γεύση, την όσφρηση και την ακοή. Μόνο τότε μπορεί να είναι αληθινή!

Η ΖΩΗ Ίσως να είναι τέλεια φτάνει να ξέρουμε να τη ζούμε, μέσα από τις μικρές κι ασήμαντες χαρές της, ίσως και τις δοκιμασίες που μας φέρνει

Θαυμάζω τους ανθρώπους που σκέφτονται θετικά. Που βλέπουν τη ζωή μέσα από ένα διαφορετικό φακό. Που χαίρονται με τα λίγα και σημαντικά, βάζουν στην άκρη τα πολλά και περιττά, μαθαίνουν να απολαμβάνουν τη ζωή, ακόμη κι αν δεν έχουν την οικονομική άνεση, τις τέλειες ανθρώπινες σχέσεις, την εξαιρετική δουλειά.

Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν καλύπτουν το πρόσωπο με μια ψεύτικη μάσκα για να μην βλέπει η κοινωνία την ασχήμια που κρύβουν μέσα τους, που είναι ωραίοι εσωτερικά και το βγάζουν προς το έξω με ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, μια μεγάλη αγκαλιά.

Στοργικοί και δοτικοί

Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν είναι ψεύτικοι, δεν προσποιούνται, είναι στοργικοί, δοτικοί και ειλικρινείς και ξέρουν να βάζουν τα όρια τους. Δεν είναι εριστικοί ούτε σκληροί αλλά και δεν αναλώνονται για να αναλύουν τις λέξεις και τις φράσεις, τις συμπεριφορές και τις ενέργειες εκείνων που από την αρχή δείχνουν πως δεν έχουν καμιά διάθεση να εξηγηθούν μαζί τους.

Θαυμάζω τους ανθρώπους που είναι δημιουργικοί, είναι ζωντανοί, δεν σταματούν να αγωνίζονται, να σκέφτονται, να έχουν άποψη και να εργάζονται για το κοινό καλό και όχι για το προσωπικό συμφέρον.

Θαυμάζω τις γυναίκες που προσφέρουν στην οικογένειά τους όχι συσσωρευμένα λάφυρα, αλλά την αγάπη και τη στοργή τους. Που είναι δίπλα της με μια καλή κουβέντα, ένα απαλό χάδι, μια λέξη υποστήριξης.

Θαυμάζω τους άνδρες που ξέρουν να ισορροπούν στις σχέσεις τους με τους άλλους, να είναι πιστοί στρατιώτες στη δουλειά τους και να αφήνονται ταυτόχρονα στη ζεστασιά της οικογένειας. Να αξιολογούν τους ανθρώπους με το αλάθητο μάτι ενός δικαστή αλλά και την ευαισθησία της Μητέρας Τερέζας.

Φτάνουν εκεί που δεν μπορούν

Θαυμάζω τους ανθρώπους που παλεύουν στη ζωή τους χωρίς να υποτιμούν τους ανθρώπους, χωρίς να βάζουν τρικλοποδιές, χωρίς να χρησιμοποιούν τον ψίθυρο και την κακία για να αναρριχηθούν ψηλά. Τι να κάνουν τους ψηλούς… ορόφους, όταν παρουσιάζονται λίγοι στα μάτια των γύρω τους! Θαυμάζω τους ανθρώπους που φθάνουν εκεί που δεν μπορούν και απορρίπτουν όλα εκείνα που συνήθισε να τους σερβίρει η κοινωνία ότι, χωρίς μέσο και χωρίς διασυνδέσεις και λεφτά δεν μπορείς να κάνεις τίποτε.

Στέκομαι με θαυμασμό μπροστά στους ανθρώπους που απέτυχαν 100 φορές αλλά είχαν τη ψυχική δύναμη, το κουράγιο, την επιμονή και την υπομονή να σηκωθούν και να συνεχίσουν και να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Η ανθρωπότητα δεν θα προόδευε χωρίς αυτούς.

Ανέμελα στις γειτονιές

Θαυμάζω τα παιδιά που παίζουν ανέμελα στις γειτονιές μπάλα και κούκλες, που ρίχνουν στον κάλαθο τον αχρήστων τα laptop και τα ipad, που βγάζουν την πρίζα που τους συνδέει με το χαζοκούτι και αρνούνται την πλύση εγκεφάλου. Χαίρομαι τους έφηβους που αρνούνται να ακολουθήσουν τη μόδα και να αποχαυνώνονται με τις ώρες στα face book, μόνο και μόνο για να μην τους απορρίψει η παρέα, που εργάζονται το καλοκαίρι, ακόμη κι αν δεν έχουν απόλυτη ανάγκη, για να αντιληφθούν τι σημαίνει ζωή και μόχθος.

Ισότητα και εργασία

Θαυμάζω την κοινωνία που αποδέχεται τη διαφορετικότητα, δεχόμενη ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι ο ίδιος με τον άλλον και ότι ο καθένας και η καθεμιά έχει δικαίωμα για ζωή, ισότητα και εργασία, φθάνει να μην προκαλεί τους άλλους. Θαυμάζω την κοινωνία που οι άνθρωποι της δεν ζουν για να αναπαράγουν κουβέντες που ακούνε στα καφέ και στις κοσμικές συνάξεις και που θάβουν τον κόσμο αναπαράγοντας ψεύτικες ιστορίες και σκανδαλιστικές λεπτομέρειες που μεταδίδονται, στήνοντας το αυτί τους πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Στέκω με προσοχή μπροστά στους ανθρώπους που έχουν το θάρρος της γνώμης και διατυπώνουν τις απόψεις τους χωρίς να φοβούνται και σέβονται ταυτόχρονα τις γνώμες των άλλων, που ακόμη και όταν δεν γίνεται το δικό τους είναι έτοιμοι να στηρίξουν τις κοινές αποφάσεις χωρίς να μεμψιμοιρούν, να υπονομεύουν, να είναι κακεντρεχείς και να αναπαραγάγουν τις δικές τους απόψεις, θεωρώντας πως είναι οι καλύτερες. Μπορεί να είναι, αλλά πάντοτε η απόφαση της πλειοψηφίας πρέπει να γίνεται σεβαστή.

Χαίρομαι όταν βλέπω ανθρώπους που μπαίνουν σε ένα δωμάτιο και με μια μικρή χειρονομία τους, ένα πλατύ χαμόγελο, μια καλή κουβέντα αλλάζουν την ατμόσφαιρα που μπορεί να είναι αποπνικτική, βαρετή, αγχωτική.

Η κοινωνία των Αγγέλων

ΧΑΙΡΟΜΑΙ τους ανθρώπους που είναι απλοί στα λόγια και στις πράξεις, στις συμπεριφορές και στις ενέργειες, στον τρόπο που συμπεριφέρονται και ζουν, σε όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα.

Πολλοί μου λένε πως ζω στον ιδανικό κόσμο της φαντασίας μου, στον κόσμο του παραμυθιού και της κοινωνίας των Αγγέλων. Το ξέρω πως κανένας δεν είναι άγγελος, ούτε μάρτυρας, ούτε ακόμη και Άγιος. Την κοινωνία την ξέρω απέξω και ανακατωτά και σίγουρα δεν μπορεί να είναι τέλεια, ούτε οι άνθρωποι να βαθμολογούνται με άριστα και να περνούν τις εξετάσεις χωρίς ψεγάδι.

Όμως, και τότε που όλα φαντάζουν δύσκολα και αρνητικά, που οι σχέσεις βρίσκονται σε κρίση που βαθαίνει συνεχώς, που οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στον εαυτό τους και μετρούν τις δικές τους απώλειες και τα δικά τους συμφέροντα, ακόμη και τότε υπάρχουν σίγουρα κάποιοι που μπορούν να κάνουν τη διαφορά! Κάποιοι που έχουν ακόμη όνειρα, που αποβάλλουν την αρνητικότητα, μιλούν με θέρμη και ευγνωμοσύνη για εκείνα που τους χάρισε η ζωή και έμαθαν να λένε ευχαριστώ, επενδύουν στα θετικά και όχι στα αρνητικά τους, εκφράζονται με αισιοδοξία, έχουν ενδιαφέροντα, απολαμβάνουν την παρέα του εαυτού τους και μετά των φίλων τους.

Απολαμβάνουν τη ζωή! Χαίρονται που μπορούν ακόμη να πηγαίνουν στη θάλασσα και να κολυμπούν, που αναπαύονται στη φύση και ακούνε το θρόισμα των φύλλων της λεύκας, που βλέπουν το καλό στους ανθρώπους, ακόμη κι αν συναντούν ανθρώπους αρνητικούς, που είναι ανοικτοί και έχουν ενδιαφέροντα.

Η ζωή είναι ωραία

Η ΖΩΗ είναι όμορφη, ακόμη και με τα πολύ δύσκολά της. Φτάνει να δώσουμε μια υπόσχεση στον εαυτό μας πως καμιά Τρόικα και κανένα μέτρο λιτότητας, κανένας … έξωθεν εχθρός μπορεί να σκοτώσει τα όνειρα, τις αξίες και τη δημιουργικότητά μας. Η ζωή μπορεί να είναι και πολύ δύσκολη φθάνει να μην λυγίζουμε σε όλα αυτά που σερβίρονται απλόχερα για να εξοντώσουν τις ελπίδες μας, να καταβαραθρώσουν το ηθικό και να πυροβολήσουν την αισιοδοξία μας.

Η ζωή είναι ωραία φτάνει να καταφέρουμε να αποβάλουμε πλήρως και για πάντα όλα εκείνα τα σάπια μήλα που μαζέψαμε στο διάβα της, όλους εκείνους τους μίζερους και τα παράσιτα που γαντζώθηκαν για χρόνια πάνω μας και που δεν λένε να ξεκολλήσουν. Η ζωή μπορεί και να είναι τέλεια φτάνει να ξέρουμε να τη ζούμε, μέσα από τις μικρές, ακόμη κι ασήμαντες χαρές της, ίσως και τις δοκιμασίες που μας φέρνει, για να μάθουμε πως τίποτε και κανένας δεν μας δίνεται, εάν δεν παλέψουμε για να το κερδίσουμε.

Τότε και η γεύση των επιτυχιών θα είναι ακόμη πιο γλυκιά σαν ζάχαρη και οι αποτυχίες θα μας φαίνονται μόνο μικρές μαύρες κηλίδες στον ωκεανό. Απολαύστε τις διακοπές σας, ξεκουραστείτε, αναπνεύστε, χαρείτε την αλμύρα της θάλασσας και τον αέρα του βουνού και σταματήστε να ζυγίζετε τη ζωή σας στη ζυγαριά. Η ευτυχία δεν ζυγίζεται με την ποσότητα αλλά με τη γεύση, την όσφρηση και την ακοή. Μόνο τότε μπορεί να είναι αληθινή!