Προειδοποιούν τον Γ. Εισαγγελέα με δημόσιες διαμαρτυρίες
Ζητούν να εκδοθεί επιτέλους από τους δύο ποινικούς ανακριτές, μετά από εννιά ολόκληρα χρόνια, το τελικό πόρισμα για τον θάνατό του

Προειδοποίηση στον Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, ότι θα προβούν σε δημόσιες διαμαρτυρίες με φωτογραφίες του νεκρού παιδιού τους σε πλακάτ, απευθύνουν οι γονείς του 26χρονου αρχιτέκτονα Θανάση Νικολάου από την Αυστραλία, κατοίκου Λεμεσού, που βρέθηκε μυστηριωδώς νεκρός κάτω από το γεφύρι της Άλασσας, στις 29 Σεπτεμβρίου 2005, ενώ υπηρετούσε 6μηνη μειωμένη στρατιωτική θητεία στην Εθνική Φρουρά.

Σε χθεσινή συγκλονιστική επιστολή τους προς τον κ. Κληρίδη, που κοινοποίησαν μεταξύ άλλων και στην πρεσβεία της Αυστραλίας στη Λευκωσία, η Ανδριάνα και ο Χαράλαμπος Νικολάου ζητούν επιτακτικά να εκδοθεί επιτέλους από τους δύο ποινικούς ανακριτές, μετά από εννιά ολόκληρα χρόνια, το τελικό πόρισμα για τον θάνατο του γιου τους, που επιμένουν ότι ήταν προμελετημένη δολοφονία, συνδεδεμένη με συστηματικό bullying στον στρατό, θύμα του οποίου ήταν ο Θανάσης.

Πότε είναι «το συντομότερο δυνατό;»
Η επιστολή των χαροκαμένων γονιών του Θανάση Νικολάου προς τον Γενικό Εισαγγελέα είναι η ακόλουθη: «Αναφερόμαστε στην επιστολή μας με ημερομηνία 12.12.20013, όπου ζητήσαμε αντίγραφο του φακέλου της έρευνας που διενήργησαν οι ποινικοί ανακριτές για την έκδοση του πορίσματος σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών θανάτου του παιδιού μας, προς πλήρη ενημέρωσή μας. Αντ' αυτού, μετά από παράπονα που κάναμε αγανακτισμένοι στη βουλευτή Στέλλα Κυριακίδου στις 22.1.2014, και μετά από επικοινωνία που είχε με το γραφείο σας, την ίδια μέρα πήραμε επιστολή σας, υπογραμμένη από την κ. Κλεόπα, όπου αναφέρει:

“Στις 10.01.2014, με επιστολή μας προς τους ποινικούς ανακριτές, υποδείξαμε σε αυτούς ότι πρέπει να ολοκληρώσουν τις ανακρίσεις σύμφωνα με τους όρους εντολής τους το συντομότερο δυνατό”. Διερωτόμαστε, το “συντομότερο δυνατό”, πότε θα είναι; Έχουν περάσει ενεά ολόκληρα χρόνια από τον θάνατο και τρία από τον διορισμό τους! Είναι πρωτάκουστο! Είναι απαράδεκτο! Ή μήπως δεν ήταν οι κατάλληλοι για τη συγκεκριμένη υπόθεση και γι’ αυτό ροκανίζουν τον χρόνο;».

«Η υπομονή μας εξαντλήθηκε»
«Στις 29.01.2014, σας στείλαμε επιστολή και ζητούσαμε συνάντηση μαζί σας για να σας εκφράσουμε τις ανησυχίες μας για την αξιοπιστία τους (των ποινικών ανακριτών), διότι: Αντί για συνεργασία μεταξύ μας, συνέβη το αντίθετο. Ούτε αξιολόγησαν τα πολύ σοβαρά ευρήματα όπως το DNA τριών άγνωστων ανδρών που βρέθηκε στα ρούχα του αδικοχαμένου παιδιού μας και θα έδινε φως. Δυστυχώς, όμως, το αίτημα μας για τη συνάντηση δεν έγινε αποδεκτό και μας αγνοήσατε.

»Εν όψει των τραγικών γεγονότων, σας προειδοποιούμε ότι θα λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να φτάσουμε στη δικαίωση. Θα αρχίσουμε με διαμαρτυρίες ΔΗΜΟΣΙΩΣ, με τις φωτογραφίες του νεκρού παιδιού μας σε πλακάτ, για να δει ο κόσμος το δράμα που ζούμε. Η υπομονή μας έξαντλήθηκε και δεν αντέχουμε άλλο την οργή και τον πόνο. Είναι παιδί που χάσαμε και όχι σκυλί. (Πρόσφατα, έγινε ολόκληρος σάλος για ένα σκύλο!). Ενώ, για το παιδί μας, δεν έκαναν τίποτε! Έλεος πια! Γι’ αυτό θα μας χάσει κι ο Θεός με τα τόσα κακά που μας έρχονται!».

Η γραφειοκρατία και η διαφθορά
Στην πρώτη επιστολή της ημερομηνίας 16 Σεπτεμβρίου 2013, προς τον νέο Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, η οικογένεια Νικολάου ερωτά πού κωλυσιεργεί αυτή η τραγική υπόθεση. Αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Σας πληροφορούμε ότι ο πόνος για τον τρόπο που χάσαμε το αδικοχαμένο παιδί μας δεν απαλύνεται με τίποτε. Η οργή και η αγανάκτησή μας αυξάνεται καθημερινά για τον απαράδεκτο τρόπο που χειρίζονται την τραγική μας υπόθεση. Μας βασανίζουν για οκτώ ολόκληρα χρόνια, για να μάθουμε την αιτία θανάτου του παιδιού μας και να εκδώσουν το τελικό πόρισμα. Δεν πρόκειται να σταματήσουμε.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι τη δικαίωση. Έχουμε ιερό καθήκον προς το παιδί μας, που έχασε άδικα τη ζωή του με βίαιο και μαρτυρικό θάνατο, ενώ υπηρετούσε την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο γιος μας είχε έλθει στην Κύπρο από την άλλη άκρη της γης, με τον διακαή πόθο να υπηρετήσει την πατρίδα των γονιών του, ενώ στην Κύπρο πολλοί άλλοι αποφεύγουν τη στράτευση. Και αντί να τον τιμήσουν, του αφαίρεσαν τη ζωή και τον υποτίμησαν με το στίγμα της αυτοκτονίας. Αναμένουμε με αγωνία το τελικό πόρισμα για να δικαιώσουμε το άτυχο παιδί μας, να δικαιωθούμε και να απαλυνθεί ο πόνος που μας βασανίζει και μας ταλαιπωρεί τόσα χρόνια εξαιτίας της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς που συνεχίζει να υπάρχει».