Συνήλθε μετά από ένα μήνα η πρωταθλήτρια της γυμναστικής
Βελτιώθηκε αισθητά η υγεία τής έξι φορές πρωταθλήτριας Ειδικών Ολυμπιακών στη γυμναστική, με τους γιατρούς να δηλώνουν πλέον αισιόδοξοι

Οι προσευχές όλων φαίνεται πως εισακούστηκαν. Η έξι φορές πρωταθλήτρια των Ειδικών Ολυμπιακών στη γυμναστική Ελένη Σάουρου συνήλθε ύστερα από ένα μήνα νοσηλείας -σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση- στην Εντατική Μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Όπως πληροφορούμαστε, άρχισε να επικοινωνεί και χαμογελάει στους συγγενείς της, που στέκονται στο πλευρό της από την πρώτη στιγμή, ενώ άρχισε να υποβάλλεται και σε φυσικοθεραπεία. Οι γιατροί δηλώνουν πλέον αισιόδοξοι για την πορεία της υγείας της.

Η Ελένη βρισκόταν σε καταστολή, από οξύ πνευμονικό οίδημα, με την αρχική ιατρική διάγνωση να της δίνει ελάχιστες πιθανότητες να κρατηθεί στη ζωή. Ωστόσο, η 50χρονη Ελένη, το παιδί με σύνδρομο Ντάουν που μεταμορφώθηκε σε πρωταθλήτρια, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης σε όλη την Κύπρο με τη θέληση και την αποφασιστικότητά της, φαίνεται να κερδίζει και τον σκληρότερο αγώνα της, αυτόν της ζωής.
Σε προηγούμενο δημοσίευμα της εφημερίδας μας, συγγενείς, φίλοι και θαυμαστές του μεγάλου ταλέντου και της προσωπικότητάς της ένωναν την αγάπη και τις προσευχές τους, ελπίζοντας να βγει ξανά νικήτρια.

«Με τη δύναμη που αντλούμε από τη θετική ενέργεια και την αγάπη του κόσμου ελπίζουμε στο θαύμα», είχε δηλώσει βαθιά συγκινημένος στην εφημερίδα μας ο αδελφός της Ελένης Δημήτρης Σάουρος, 65 ετών, ο οποίος -μαζί με τα άλλα δύο αδέλφια της οικογένειας, τον Κώστα, 62 ετών και την Αντρούλα, 68 ετών, όπως και με άλλους συγγενείς και φίλους- στέκεται δίπλα στην Ελένη τις δύσκολες αυτές στιγμές. Τα αδέλφια έχασαν τους γονείς τους πριν από λίγα χρόνια.

Είναι καταπληκτική
Η Ελένη, το μικρότερο παιδί πολυμελούς οικογένειας γεωργών και μαθήτρια στο Ίδρυμα Χρίστου Στέλιου Ιωάννου, ξεχώριζε από τη γυμνάστριά της σαν μια καταπληκτική αθλήτρια της ολυμπιακής γυμναστικής. Είχε μια εξαιρετική ικανότητα ισορροπίας, παρόλο που το σώμα της μειονεκτούσε, λόγω του συνδρόμου Ντάουν από το οποίο έπασχε. Με επίμονες προπονήσεις και τη συνεχή ψυχολογική υποβολή ότι είναι «καταπληκτική», κατάφερε να συμπεριληφθεί στην αθλητική ομάδα του ιδρύματος που θα εκπροσωπούσε την Κύπρο στους παγκόσμιους αγώνες των Ειδικών Ολυμπιακών του 1987, που θα γινόντουσαν στις ΗΠΑ. Η Ελένη συνοδευόταν από μια εξαίρετη Ελληνοαμερικανίδα που τη φρόντισε, την συμβουλευσε μάλιστα να φροντίσει ακόμα και την εμφάνισή της, να περιποιηθεί τα μαλλιά και το πρόσωπό της, να φτιάξει τα δόντια της και γενικά ν' αλλάξει την εμφάνισή της.

Η συνοδός κατάφερε να της ανεβάσει την ψυχολογία, δείχνοντάς της ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται πραγματικά γι' αυτήν. Η νέα εμφάνιση, ο ενθουσιασμός και η αισιοδοξία έκαναν την Ελένη να πιστεύει ότι είναι ανίκητη. Η πίστη της αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ανέβει έξι φορές στο ανώτατο βάθρο των Ειδικών Ολυμπιακών, κερδίζοντας συνολικά τρία χρυσά μετάλλια, δύο ασημένια και ένα χάλκινο, σε αγωνίσματα της Ολυμπιακής Γυμναστικής.

Τα έξι μετάλλια ήταν το απαραίτητο καθημερινό στόλισμα της Ελένης, που τα φορούσε υπερήφανη και τα έδειχνε παντού.
Τα τελευταία χρόνια, η 50χρονη ζούσε στα Λύμπια, εξασκώντας και τελειοποιώντας ένα άλλο ταλέντο της, αυτό της ζωγραφικής. Τα έργα της περιλήφθηκαν σε εκθέσεις και η ίδια έλαβε διάφορα βραβεία ζωγραφικής.