Άμυνα ή επίθεση;
Ποια φέρνει τελικά την επιτυχία; Ο ιδανικός συγκερασμός τους θα πει κάποιος. Αλλά πόσο εφικτός είναι;

Παραμένει πάντα το ερώτημα; Είναι η άμυνα που δίνει πρωταθλήματα ή η επίθεση; Στα πιο παλιά χρόνια η απάντηση ήταν εύκολη. Η επίθεση. Σήμερα, η πιο εύκολη απάντηση είναι ο συγκερασμός και των δύο, η απόλυτη ισορροπία. Μόνο που είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρεις. Ελάχιστες ομάδες το επιτυγχάνουν. Σήμερα ίσως μόνο η Μπάγερν το κάνει. Να είναι σούπερ και πίσω και μπροστά. Η Μπαρτσελόνα μπορεί να σε ξεπατώσει στην επίθεση, αλλά ώρες-ώρες πίσω μπάζει άγρια. Η Ρεάλ του σούπερ Ρονάλντο και των λοιπών επιθετικών αστέρων, το πήρε χαμπάρι πως για να μην έχει απώλειες πρέπει πρώτα από όλα να αμύνεται καλά. Στην Αγγλία, είναι άκρως επιθετικές η Σίτι και η Άρσεναλ, αλλά στο τέλος της ημέρας μάλλον η σφιχτή Τσέλσι του Μουρίνιο είναι αυτή που βρίσκει τον τρόπο στα ντέρμπι. Για να έρθουμε κι εδώ. Μήπως η ΑΕΛ θα έπαιρνε ποτέ πρωτάθλημα αν ο Πάμπος δεν άλλαζε πλήρως την εικόνα της; Αν δεν σου έβγαζε το λάδι στο πρέσινγκ και δεν έκανε άμυνα για σεμινάριο; Ο Απόλλωνας έχει τους πιο καλούς παίκτες επιθετικά. Σάμπως σε τρελαίνει με την μπάλα που παίζει; Όχι. Αλλά, έχει μία εξαιρετική αμυντική λειτουργία. Διασφαλίζει ότι δεν θα δεχτεί γκολ και την ίδια στιγμή με την ποιότητα που διαθέτει μπροστά, καθαρίζει. Ο Ντε Βιτσέντι, άλλαξε επιθετικά την εικόνα του ΑΠΟΕΛ, και ο Δώνης επιμένει να δουλεύει πολύ στην αμυντική συμπεριφορά της ομάδας του. Υπάρχει όμως πιο τρανό παράδειγμα από την Ανόρθωση. Μπροστά έχει καταπληκτικούς παίκτες. Στην οπισθοφυλακή μπάζει από παντού και χάνει τους βαθμούς λόγω των πολλών τζάμπα τερμάτων που δέχεται. Γιατί ξαφνικά βρέθηκε ο Ερμής σε τέτοια θέση, γιατί έμεινε 17 αγώνες αήττητος; Απλούστατα διότι, για να τον κερδίσεις, πρέπει να του βάλεις γκολ, δύο γκολ. Η Ομόνοια είναι στη χειρότερη κατάσταση. Ακόμη και την περίοδο του μηδέν παθητικού, οι αντίπαλοί της έκαναν καθαρές ευκαιρίες. Στα ντέρμπι πλήρωσε ακριβά την αμυντική της ανεπάρκεια. Ο Λοτίνα, προσπαθεί και μάλλον τα καταφέρει να διορθώσει την κατάσταση. Η αλήθεια είναι ότι η Ομόνοια έγινε υπερβολικά αμυντικογενής και αυτό δεν αρέσει στον κόσμο της. Που επικαλείται την επιθετική φιλοσοφία του σωματείου και εκνευρίζεται από τις συντηρητικότατες τακτικές του νέου προπονητή. Σε όλους αρέσει η επίθεση. Αλλά, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, δυστυχώς ή ευτυχώς, η επιτυχία συνήθως περνά από τα μετόπισθεν. Ειδικά στην Ευρώπη. Να μην το ξεχνάμε αυτό. Καμία κυπριακή ομάδα δεν διακρίθηκε χωρίς να είναι αμυντικά αποτελεσματική.