Για τον
Πανίκο
Δημητρίου
Δεν ξεχνούμε τους ήρωές μας. Είναι οι φωτεινοί οδοδείχτες στα σκοτάδια της εθνικής απαξίωσης και της αξιακής παραίτησης. Δεν ξεχνούμε, κυρίως, τους νέους μας που αναδείχθηκαν σε ήρωες επειδή δεν λογάριασαν τον θάνατο, τον κίνδυνο και αυτοπροαιρέτως έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα τους. Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Πετράκης Γιάλλουρος, κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ και τόσοι άλλοι… και το 1975, ο μαθητής Πανίκος Δημητρίου. Κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης κατά των Βρετανών και της καταφανούς υποστήριξής τους προς την εισβολική Τουρκία, βρετανικό άρμα καταπλάκωσε τον Πανίκο Δημητρίου. Σήμερα, στη Λεμεσό τελείται το ετήσιο μνημόσυνό του, που διοργανώνεται από την Πρωτοπορία. Η πολιτεία καθιέρωσε ημέρα μνήμης και τιμής για τον ήρωα μαθητή. Ρωτάμε τον Υπουργό Παιδείας μιας δεξιόφρονος και δήθεν πατριωτικής κυβέρνησης: Πόσοι εκπαιδευτικοί και σε πόσα σχολεία μας έγινε έστω απλή αναφορά για τη θυσία του Πανίκου Δημητρίου; Πόσοι εκπαιδευτικοί και σε πόσα σχολεία μας έγινε προχθές αναφορά, έστω, στο Ενωτικό Δημοψήφισμα, μιαν από τις κορυφαίες ιστορικές στιγμές του τόπου; Λαοί που ξεχνούν ή αδιαφορούν για την Ιστορία τους, είναι καταδικασμένοι σε αφανισμό.
Σ.Ι.