Alice in wonderland
Η ζωή της παραπέμπει σε κινηματογραφική ταινία. Άλλοτε δραματική και άλλοτε αισθηματική, ξυπνώντας ένα κοντράστ συναισθημάτων. Η Αλίκη Χρυσοχού, το κορίτσι με τη μαγική φωνή που συγκλόνισε τους πάντες στο Britain’s Got Talent, διηγείται την ιστορία της στη Madame Figaro αποδεικνύοντας πως η αγάπη όλα τα μπορεί!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
FASHION EDITOR: ΣΟΦΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ HOUSE BAR-RESTAURANT ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

Η φωνή της μαγική. Έχει το χάρισμα να σε ταξιδεύει σε έναν κόσμο παραμυθένιο. Η προσωπική της ιστορία, που έγινε γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στο Britain’s Got Talent -όπου έφτασε μέχρι και τον ημιτελικό- συγκλονιστική… Η εγκεφαλίτιδα πήγε να κλέψει τα όνειρά της. Η θέλησή της όμως για ζωή, ήταν αυτή που της έδωσε τη δύναμη να ξανασταθεί στα πόδια της. Να κλείσει το μάτι στη ζωή, στο τραγούδι, στον έρωτα… Σήμερα η Αλίκη Χρυσοχού ετοιμάζεται να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας με το άλλο της μισό, τον Αλέξη όπως λέει η ίδια, ενώ παράλληλα κυνηγά το όνειρό της για μία καριέρα εξωτερικό. Τη συνάντησα στη Λεμεσό ένα κρύο απόγευμα και της ζήτησα να μου μιλήσει για τον εαυτό της. Για όσα την καθόρισαν και της έδωσαν τη δύναμη να προχωρήσει και να ονειρευτεί ξανά. Μια ιστορία ζωής που ξεκινά από τη Λεμεσό και γράφεται με νότες και στίχους, ταλέντο και θέληση, αγάπη και έρωτα και που ξεκινά όπως όλα τα παραμύθια…

Μια φορά και έναν καιρό
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λεμεσό. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ όμορφα και ξέγνοιαστα. Αθώα και παράλληλα πολύπλοκα, γεμάτα έντονες εμπειρίες και μουσική. Με τη μουσική ασχολούμαι από τριών ετών. Η πρώτη μου εμφάνιση μπροστά σε κοινό, έγινε σε πολύ μικρή ηλικία. Στα τέσσερά μου. Ήμασταν με την οικογένειά μου σε ένα ξενοδοχείο, όταν μου έδωσαν το μικρόφωνο για να τραγουδήσω. Είχα πει θυμάμαι το Κόκκινο Γαρύφαλλο».

Το ταλέντο
«Μεγάλωσα σε μία οικογένεια όπου η μουσική βρισκόταν παντού. Στις οικογενειακές συνάξεις, το τραγούδι με τη συνοδεία πιάνου, δεν έλειπε ποτέ. Έτσι από μικρή ήξερα, πως η μουσική ήταν μονόδρομος. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για μένα εκτός από αυτόν. Πήγα στο Sheffield University στο Ηνωμένο Βασίλειο για μουσικές σπουδές. Ο πρώτος χρόνος στο πανεπιστήμιο ήταν γεμάτος από δυνατά συναισθήματα, προσδοκίες, ενθουσιασμό και αξέχαστες εμπειρίες»

Η ανατροπή
«Όλα συνέβησαν εντελώς απροειδοποίητα. Είχα μόλις ολοκληρώσει το πρώτο έτος των σπουδών μου. Λίγο πριν είχα περάσει από μία οντισιόν για μία όπερα που θα ανέβαζε το Πανεπιστήμιό μου στην Ισπανία. Και ξαφνικά, έπαθα εγκεφαλίτιδα. Μέσα σε δυο εβδομάδες, έχασα όλο το συντονισμό της κίνησης και του λόγου μου. Λες και κάποιος έσβησε, χωρίς προειδοποίηση, το διακόπτη».

Οι δύσκολες στιγμές
«Το χειρότερο απ’ όλα ήταν το ότι ήξερα τι μου συνέβαινε, αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω. Είχα παγιδευτεί μέσα στο ίδιό μου το σώμα. Ένιωθα ότι ήμουν εγκλωβισμένη σε μια μπάλα. Έβλεπα τον εαυτό μου απ’ έξω προς τα μέσα και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Υπήρχαν στιγμές που κοίταζα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και δεν τον αναγνώριζα. Δεν έχανα όμως την πίστη μου ότι θα γίνω καλά. Δεν πίστευα πως θα τελείωναν έτσι τα πράγματά για μένα. Αυτό που σκεφτόμουν εκείνες τις στιγμές, ήταν να κρατήσω τον εαυτό μου ζωντανό, για να μπορέσω να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου».

Η επιστροφή στη ζωή
«Ξέρω πως η ζωή μου μπορεί να φαντάζει σαν σενάριο από ταινία. Σουρεαλιστική κάποιες στιγμές, αλλά ειλικρινά η μουσική ήταν αυτή που με επανάφερε στη ζωή. Ένα απόγευμα, ενώ ήμουν ακόμη στο νοσοκομείο, η μητέρα μου άρχισε να τραγουδά το When you wish upon a star. Μετά από πολύ καιρό που δεν είχα καμία επικοινωνία με το περιβάλλον, άρχισα να της τραγουδώ αυτό το τραγούδι. Αισθάνομαι ευλογημένη, γιατί μου έχει δοθεί αυτό το δώρο και τυχερή, γιατί μπορώ να ζήσω κάνοντας αυτό που αγαπώ περισσότερο. Η μουσική είναι η σανίδα σωτηρίας μου, η ζωή μου…».

Νέα αρχή
«Mετά την εγκεφαλίτιδα το πρώτο πράγμα που μπορούσα να κάνω με μεγαλύτερη ευκολία, ήταν πρώτα να τραγουδώ και μετά να διαβάζω και να γράφω. Τραγουδούσα με την πρώτη ευκαιρία. Η μουσική είναι πολύ σημαντική στη ζωή μου. Το τραγούδι για μένα, είναι σαν τον αέρα που αναπνέω. Εάν περάσουν δυο μέρες χωρίς να τραγουδήσω κάτι παθαίνω. Είναι μια καθημερινή μου ανάγκη. Λειτουργεί θεραπευτικά για τον εσωτερικό μου κόσμο».

Φύλακες άγγελοι
«Η οικογένειά μου και τα αγαπημένα μου πρόσωπα ήταν δίπλα μου σε αυτή τη δοκιμασία. Η αγάπη της οικογένειας είναι αυτή που μας βοηθά να ξεπερνάμε και να αντιμετωπίζουμε ό,τι έρχεται στη ζωή μας. Για να είμαι ειλικρινής ποτέ δεν διερωτήθηκα, γιατί μου συνέβη όλο αυτό με την εγκεφαλίτιδα. Πιστεύω πώς όλα όσα γίνονται για κάποιο λόγο και εγώ σίγουρα βγήκα πιο δυνατή μέσα από αυτή την εμπειρία».

Ο επαναπροσδιορισμός
«Μετά την εμπειρία αυτή προσπαθώ να βλέπω τη ζωή με μία άλλη προοπτική. Να επικεντρώνομαι σε όσα αξίζουν πραγματικά και να αφήνω τα ασήμαντα στην άκρη. Τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο, ούτε καν η ίδια η ζωή. Τα πάντα μπορούν να ανατραπούν σε μία στιγμή. Τώρα ξέρω να ζω το παρόν, να ανυπομονώ για το μέλλον και να μην μένω κολλημένη στο παρελθόν. Ό,τι και αν μου επιφυλάσσει το μέλλον, θα είναι σίγουρα καλό. Όσα βίωσα μου δημιούργησαν την ανάγκη και την επιθυμία να ταξιδέψω, να ψάξω και να μάθω. Ίσως ένα από τα καλύτερα δώρα που έκανα στον εαυτό μου, ήταν το ότι έφυγα για την Αμερική για να συνεχίσω τις σπουδές μου. Η εμπειρία μου στη Νέα Υόρκη, όπου έμεινα για πέντε χρόνια, ήταν σαν όνειρο».

Britain’s Got Talent
«Tραγουδώ αρκετά χρόνια τώρα και σκέφτηκα πως αν συμμετάσχω στο Britain's Got Talent και πάω καλά, ίσως μου δοθεί η ευκαιρία που ψάχνω για μία καριέρα στο εξωτερικό. Έτσι αποφάσισα να δοκιμάσω και ότι γίνει. Αν δεν το έκανα δεν θα μάθαινα ποτέ τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Οπότε σαφέστατα η συμμετοχή μου ήταν βοηθητική ως προς το να με γνωρίσει ο κόσμος, αφού αυτό το show αποτελεί ίσως μια από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες παγκοσμίως».

Ο τελικός
«Όταν δεν κατάφερα να περάσω στον τελικό απογοητεύτηκα. Ίσως επειδή τα μίντια στην Αγγλία με θεωρούσαν φαβορί μαζί με τους Attraction, άρχισα και εγώ να το πιστεύω. Εκ των υστέρων όμως κατάλαβα πως το κάθε τι γίνεται για καλό, επομένως το μέλλον θα δείξει. Η συμμετοχή μου πάντως στο Britain's Got Talent μου άνοιξε πόρτες και με γέμισε εμπειρίες, τις οποίες θα κουβαλώ μία ζωή και που ίσως αλλάξουν και την πορεία της ζωής μου».

Λογική και Ευαισθησία
«Συμμετέχοντας στο show δεν πήγα έχοντας στο μυαλό μου να μιλήσω για την προσωπική μου ιστορία. Όταν οδηγήθηκε το θέμα εκεί, κατά τη διάρκεια της οντισιόν, δεν είχα κανένα πρόβλημα να μιλήσω γι’ αυτό. Έστω και αν δεν ήταν ο πρωταρχικός μου στόχος να στείλω κάποια μηνύματα μέσω αυτού του show, σχετικά με την εγκεφαλίτιδα και την αξία της ζωής, τελικά αυτό έγινε και το θεωρώ πολύ θετικό. Μετά το παιχνίδι μου απονεμήθηκε ο τίτλος της Επίτιμης Πρέσβειρας Καλής θελήσεως του World Encephalitis Society, όπου εδώ και μερικούς μήνες, συμμετέχω ενεργά στην προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την ασθένεια αυτή».

Η επόμενη μέρα
«Μέχρι στιγμής είχα αρκετές προτάσεις για συνεργασία από το εξωτερικό, προσπαθώ όμως να είμαι επιλεκτική. Πρόσφατα υπέγραψα συμβόλαιο με έναν καλλιτεχνικό μάνατζερ στο Λονδίνο και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη γι’ αυτό. Αισθάνομαι πως τώρα ξεκινούν όλα. Η ζωή μου μοιράζεται μεταξύ Κύπρου και Αγγλίας. Στην Κύπρο διδάσκω κιόλας, καθώς έχω κάνει σπουδές πιάνου και φωνής. Έχω ένα ιδιαίτερο δέσιμο με τα παιδιά. Με ενώνει κάτι μαγικό με τους μαθητές μου. Και επειδή με ρωτάς, ναι θα ήθελα κάποια στιγμή στο μέλλον να φτιάξω και εγώ τη δική μου οικογένεια».

Ο έρωτας και ο γάμος
«Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για μένα ο έρωτας, είναι κινητήριος δύναμη. Η παρουσία του Αλέξη, στη ζωή μου ήταν καθοριστική. Θέλω να ζήσω μαζί του για πάντα. Είμαστε μαζί αρκετά χρόνια, αλλά καμιά φορά αισθάνομαι ότι ήμασταν μαζί ανέκαθεν. Αγαπώ τα πάντα σε αυτόν. Είναι το άλλο μου μισό. Η γνωριμία μας έγινε μέσω της μουσικής και έχουμε πολλά πράγματα που μας ενώνουν. Είναι τα όνειρά μας, οι φιλοδοξίες μας, το πάθος που έχουμε και οι δύο να κυνηγάμε τους στόχους μας».

Αποκωδικοποιώντας την Αλίκη
«Είναι τόσα πολλά που με κάνουν να χαμογελώ. Θα έλεγα πως είμαι χαρούμενος άνθρωπος. Η περιπέτεια με την υγεία μου με έκανε πολύ αισιόδοξη. Η μεγάλη μου αδυναμία είναι τα ταξίδια. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μου αρέσει να γνωρίζω καινούργια πράγματα και να αφήνω το μυαλό μου να ταξιδεύει. Να ονειρεύεται. Η φιλία παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο με τις υπόλοιπες ανθρώπινες σχέσεις στη ζωή μου. Άλλωστε ένας άνθρωπος τι χρειάζεται; Αγάπη, στήριξη και ισορροπία».

Γυναικείες ιστορίες
«Δεν θα έλεγα πως έχω ανασφάλειες. Είμαι ανασφαλής μόνο στο φόβο του να μην χρειαστεί να ζήσω τη ζωή μου με ανασφάλειες. Σε ό,τι αφορά στην εμφάνισή μου, σίγουρα δεν την προσέχω φανατικά. Φροντίζω τον εαυτό μου μέσα σε λογικά πλαίσια. Η μόδα γενικώς με εντυπωσιάζει… Είναι απίστευτο το πώς μία νέα τάση στη μόδα επηρεάζει παγκοσμίως όλες τις τέχνες. Τη μουσική, τον κινηματογράφο, την εικαστική δημιουργία. Είναι συναρπαστική αυτή η δύναμη».

Ο ήχος της ζωής
«Όταν τραγουδώ η ζωή δεν φαίνεται αλλιώτικη. Ίδια είναι. Με τις δυσκολίες της, με τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές της. Η ζωή με τη μουσική είναι ενθουσιώδης, μικρή, μεγάλη, ταραχώδης. Απλά για μένα ζωή χωρίς μουσική, δεν είναι ζωή. Όσο για το τραγούδι, δεν είναι παρά ένας τρόπος εξωτερίκευσης μικρών ιστοριών που όλοι κάποτε βιώσαμε».

Η Μελωδία της ευτυχίας
«Σε δέκα χρόνια ελπίζω να είμαι πλήρης και σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. Όσο για την ευτυχία και το πώς εγώ την καθορίζω, όσο απλοϊκό και αν ακούγεται ευτυχία για μένα είναι το να έχω δίπλα μου τους αγαπημένους μου. Να τους αγαπώ και να με αγαπούν. Ευτυχία είναι ακόμη να μπορώ να ζω με τη μουσική».

Υστερόγραφο
«Αν η ζωή μου ήταν τραγούδι… Δύσκολο να το εντοπίσω τώρα. Προς το τέλος της, θα κάνω μία απόπειρα να το γράψω. Αν ο έρωτας ήταν κλασική μουσική θα την έγραφε ο Puccini και αν ήταν μέρος του ελληνικού πενταγράμμου θα την έγραφε σίγουρα ο Γιάννης Πάριος. Τι ονειρεύομαι… Σε επαγγελματικό επίπεδο θα ήθελα να πάρω αυτή την ευκαιρία που μου δόθηκε με το Britain’s Got Talent και να κυνηγήσω μία καριέρα στο εξωτερικό. Σε προσωπικό επίπεδο θέλω να έχω μία γεμάτη ζωή!»


ΜΟΤΤΟ
«Μέσα σε δυο εβδομάδες, έχασα όλο το συντονισμό της κίνησης και του λόγου μου. Λες και κάποιος έσβησε, χωρίς προειδοποίηση, τον διακόπτη. Το χειρότερο απ’ όλα ήταν το ότι ήξερα τι μου συνέβαινε, αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω. Είχα παγιδευτεί μέσα στο ίδιό μου το σώμα. Ένιωθα ότι ήμουν εγκλωβισμένη σε μία μπάλα».

«Tραγουδώ αρκετά χρόνια τώρα και σκέφτηκα πως αν συμμετάσχω στο Britain's Got Talent και πάω καλά, ίσως μου δοθεί η ευκαιρία που ψάχνω για μία καριέρα στο εξωτερικό».

«Η παρουσία του Αλέξη, στη ζωή μου ήταν καθοριστική. Θέλω να ζήσω μαζί του για πάντα. Είμαστε μαζί αρκετά χρόνια, αλλά καμιά φορά αισθάνομαι ότι ήμασταν μαζί ανέκαθεν. Αγαπώ τα πάντα σε αυτόν. Είναι το άλλο μου μισό».