Editorial

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε κακοί!
Εντάξει, δεν είναι πολύ φιλοσοφημένο το συμπέρασμά μου, αλλά τουλάχιστον είναι εμπεριστατωμένο, για τα δικά μου δεδομένα. Δεν γίνεται σε μια κουτσουλιά τόπο, όπου φταρνίζομαι στους Αγίους Ομολογητές και μου λένε γείτσες από την Πάφο, να κακοποιούν τα ζώα. Γατιά που τους βγάζουν τα μάτια, τα παλουκώνουν, τα σταυρώνουν, σκύλους που τους σέρνουν με τα αυτοκίνητα (δεν θα σε βρω εσένα ρε ξεφτίλα…), τους μαχαιρώνουν, τους κακοποιούν… έλεος πια, έλεος! Τόση κακία, τόση αμορφωσιά και τόση βλακεία πώς χωρούν σε ένα τόσο δα νησάκι! Θα το ξαναπώ, από τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι στα ζώα φαίνεται και ο πολιτισμός σου. Εις άτοπον απαγωγή, είμαστε στην Κύπρο ένα μάτσο κακοί, απολίτιστοι, αμόρφωτοι, απαίδευτοι άνθρωποι. Και να σου πω κάτι, δεν συμβαίνει μόνο στο πώς συμπεριφερόμαστε στα ζώα αλλά και στο πώς συμπεριφερόμαστε και στα δίποδα ζώα. Έχεις για παράδειγμα μια γειτόνισσα που δεν πληρώνει τα κοινόχρηστα εδώ και καμιά δεκαετία, τα πληρώνεις όμως εσύ, και εις βάρος σου έχει ζεστό νεράκι, είναι καθαρή η είσοδός της και όλα τα καλά που μπορείς να απολαμβάνεις με τα κοινόχρηστά σου. Και πώς σ’ το ξεπληρώνει το καλό που της κάνεις; Με το να σε καθυβρίζει γιατί τυγχάνει να έχεις τετράποδα στο σπίτι! Τι να πεις ο άνθρωπος, ο ευρωπαίος σε τέτοιες καταστάσεις; Ρίχνεις ένα φάσκελο ελληνικότατο και ησυχάζεις. Το άλλο; Οδηγείς, είσαι σε κεντρικό δρόμο, συνεπώς έχεις και προτεραιότητα. Και ξάφνου ένα βαν έρχεται καταπάνω σου και μέχρι να αναρωτηθείς από πού ξεφύτρωσε και πού θέλει να πάει, κάνεις μια μανούβρα και σώζεις και εσένα και το τετράτροχο. Κοιτάς, κάνεις το σταυρό σου και τραβάς κι ένα φάσκελο. Δεν είναι κακός αυτός ο άνθρωπος, που έρχεται κατά πάνω σου γιατί ήθελε να στρίψει από εκεί όπου δεν επιτρεπόταν και έθεσε τη ζωή σου σε κίνδυνο; Είναι. Με αυτά τα απλά καθημερινά παραδειγματάκια βγάζεις το απλούστερο συμπέρασμα: οι άνθρωποι είμαστε κακοί. Εσείς κύριε Νίτσε μου, τι λέτε;