MIDDLE AGE CRISIS
Τι το ήθελα να πάω σε δείπνο με ένα τσούρμο «παιδιά» της ηλικίας μου; Μια χαζή αναδρομή στο παρελθόν με έφερε αντιμέτωπο με τον πραγματικό χρόνο…
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΟΘΩΝΟΣ
Κακά τα ψέματα, ο καθένας μας κάποια στιγμή θα έρθει αντιμέτωπος με το χρόνο… αργά ή γρήγορα, για κάθε «ρεαλιστή» ο χρόνος γίνεται εχθρός. Και επειδή δεν είμαστε αιωνόβιοι σαν τα δέντρα, η πρώτη συνήθως κάμψη έρχεται κάπου στα mid thirties. Είναι απλό, ενώ μέχρι σήμερα ένιωθες υγιής και άτρωτος, έρχεται μια στιγμή που θα σταθείς μπροστά στον καθρέφτη και θα σου κάνει ντου μια λευκή τρίχα, θα ξεχωρίσεις μια έντονη ρυτίδα την οποία θα αγγίξεις απαλά και θα δοκιμάσεις να τεντώσεις το δέρμα, θα λαχανιάσεις για να ανεβάσεις τα ψώνια σε έναν μόλις όροφο, θα σκύψεις να πάρεις κάτι και θα νιώσεις έναν περίεργο πόνο στην πλάτη… Μα είναι δυνατόν; ΕΓΩ; Εεε ναι, ΕΣΥ… αυτά είναι τα πρώτα σημάδια ότι ο χρόνος δεν είναι πλέον μαζί σου.
Το δικό μου λοιπόν χαστούκι του χρόνου ήρθε από μια παρέα, δημοσιογραφική και άκρως εκρηκτική! Εκεί στα χαλαρά που τα λέγαμε μετά το φαγητό, με αφορμή τα γενέθλια μιας κοπελιάς, η οποία δεν ήθελε τούρτα, για ευνόητους λόγους, η κουβέντα στράφηκε στο πάλε ποτέ Big Boy με το μοναδικό burger, τις πατάτες τηγανιτές και coleslaw, στο νεο-ανεγειρόμενο τότε εμπορικό κέντρο Galaxias, στο Vivendi σε κάτι submarine που τρώγαμε στις τέσσερις τα ξημερώματα δίπλα από τη Reckless, στο μυθικό και αμίμητο Piccadilly με το extra large δερμάτινο σακάκι τάχα μηχανόβιος και με τα κόκκινα Marlboro ανά χείρας… και σε ένα σωρό άλλα περίεργα, τάχα μόδα, τάχα εξέλιξη των mid-90s αλά κυπριακά και εκεί ακριβώς λες ΟΠΑ «Μαμά γερνάω».
OMG!!! Και εξηγώ: παλάμες στα μάγουλα - τρομοκρατημένη έκφραση Ohhh My God!!! Την περασμένη βδομάδα τελείωσα το σχολείο, προχθές πήγα να σπουδάσω στο Αμέρικα, χθες έπιασα δουλειά και έχουν περάσει 20 ολόκληρα χρόνια; Αυτός είναι ο ορισμός του Frustration… η απόλυτη ήττα μέσα από μια κουβέντα του χαβαλέ, over cheese and wine, κάπου σε κάποιο σπίτι στον Αρχάγγελο. Κάνω Tag, είναι ημερομηνία ορόσημο. Το μυαλό παίρνει ανάποδες, ΟΚ ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ζήσω χίλια χρόνια, ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ ότι μέχρι να έρθει η ώρα μου για τον άλλο κόσμο, ένας καλός επιστήμονας με γυαλιά σαν τζαμαρίες σε ένα υπερσύγχρονο ιατρικό κέντρο θα ανακαλύψει το φάρμα της αθανασίας! This is not the case.
Κάπως έτσι τρως το χαστούκι από το χρόνο, απ’ εκεί και πέρα είναι θέμα προσωπικής διαχείρισης. Με αυτή τη λογική είναι που αρχίζουν τα botox, οι μικροεπεμβάσεις, η χρήση υαλουρονικού, το γυμναστήριο σε εντατική βάση και άντε τώρα να γίνεις τάχα Vegan λίγο πριν τα 40. Και νέο trend και αναγκαστική δίαιτα… ούτε μοναχός στο Άγιο Όρος δεν θα το άντεχε! Θα μπορούσες να νικήσεις το χρόνο; Σίγουρα όχι, τεχνικά όμως αξίζει τον κόπο να κερδίσεις μια παράταση… τώρα το πώς το πετυχαίνει αυτό ο καθένας, είναι μάλλον προσωπική επιλογή, κάποιοι με botox, άλλοι με διαφορετικά μέσα, σημασία έχει να απολαμβάνεις κάθε στιγμή με τους ανθρώπους που αγαπάς. Εξάλλου τα πάντα ρει… FUCK
Υ.Γ. Απολογούμαι για την υπέρμετρη χρήση της αγγλικής αργκό. Ήταν προφανώς το σοκ από το middle age crisis.
«ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΤΑΧΑ VEGAN ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΑ 40. ΚΑΙ ΝΕΟ TREND ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ… ΟΥΤΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΧΕ!».