Το… επίτευγμα του Αναστασιάδη
Σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ρωτήθηκε ποιο ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμά του κατά τους δέκα μήνες της διακυβέρνησής του. Απάντησε: Η διάσωση της οικονομίας από την πτώχευση. Όλως περιέργως, ο Ν. Αναστασιάδης ξέχασε να αναφέρει ότι πήγε στο Γιούρογκρουπ αξιόπιστος, όπως ο ίδιος ομολόγησε, και επέστρεψε αναξιόπιστος. Λησμόνησε να επισημάνει ότι υπέκυψε και δέχτηκε το κούρεμα, επειδή, ισχυρίστηκε, του «έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο».

Και, φυσικά, απέφυγε να εξηγήσει, γιατί δεν πήγε πλήρως προετοιμασμένος, γιατί δεν πήρε μαζί του τον Διοικητή της ΚΤΚ ως όφειλε, γιατί παρασύρθηκε από τα χαμόγελα και τα χτυπήματα στην πλάτη από κάποιους εταίρους, γιατί ανέχτηκε η Κύπρος να γίνει πειραματόζωο και γιατί το «φάτσιημαν του χεριού του» στο τραπέζι δεν εφοήτσιασεν κανέναν από τους εταίρους μας. Με αποτέλεσμα να μας αποτελειώσουν οικονομικά.

Αυτήν, λοιπόν, τη σφαγή και την καταστροφή, ο Ν. Αναστασιάδης θεωρεί ως το μεγαλύτερο επίτευγμά του. Σε υπεράσπισή του, τα εξαπτέρυγά του διερωτώνται: «Μα, τι μπορούσε να κάνει;». Αυτός είναι Πρόεδρος και για μήνες διαβεβαίωνε πως, ποτέ, δεν θα δεχόταν κούρεμα καταθέσεων. Ήξερε ότι θα γινόταν αυτό το κούρεμα. Όφειλε να πάει κατάλληλα προετοιμασμένος και όχι, επικαλούμενος τη βολική «αδήριτη ανάγκη» και το εξίσου βολικό «πιστόλι στον κρόταφο», να επιστρέψει αναξιόπιστος, δαρμένος και παραπονούμενος. Ο λαός δεν τον εξέλεξε για να δικαιολογείται ή να απολογείται, αλλά για να κυβερνά και να αντιστέκεται, όχι να παραδίδεται «εξ αδηρίτου ανάγκης»…
Ε.Μ.Ι.