The Fifth Estate ***
Σκηνοθεσία: Bill Condon. Παίζουν: Benedict Cumberbatch, Daniel Bruhl, David Thewlis. 128΄.
Δεν απομένουν και πολλές άλλες ψεγαδιασμένες ιδιοφυίες για να υποδυθεί ο Benedict Cumberbatch. Ο Βρετανός ηθοποιός έχει ήδη υποδυθεί τον Stephen Hawking, τον Vincent Van Gogh και τον Sherlock Holmes. Εδώ, στο «The Fifth Estate» έχει το άσπρο μαλλί, τα φουσκωμένα μάτια και το παρανοϊκό βλέμμα του Julian Assange, ιδρυτή του WikiLeaks και -ανάλογα με το πώς το βλέπει ο καθένας- επαναστάτη σταυροφόρου ή τρελού μεγαλομανή ή και των δύο.
To «The Fifth Estate» εξετάζει και τις δύο εκδοχές, χωρίς όμως να δίνει υλικό για τον Assange που να μοιάζει καινούργιο ή πρωτότυπο. Οι ιλιγγιώδεις ρυθμοί της ταινίας τού Bill Condon μάς δίνουν τη γέννηση του WikiLeaks και το φούσκωμα του «εγώ» του Assange με ρυθμούς ενός internet που δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. Η ταινία τιμά τα επιτεύγματά του, το μάζεμα και την έκδοση εκρηκτικών πολιτικών και εταιρικών εγγράφων και προσπαθεί, αδύναμα, να βρει κάποια εξήγηση για όλα αυτά, στα παιδικά του χρόνια.
Η ταινία ξεκινά το 2010, στο King’s Cross του Λονδίνου με τον Assange να συνεργάζεται με την εφημερίδα «The Guardian» και τελειώνει με τους ίδιους δημοσιογράφους να αναρωτιούνται κατά πόσο έχουν δημιουργήσει ένα τέρας. Στα ενδιάμεσα, η ταινία πάει πίσω λίγα χρόνια για να εξετάσει το πώς ο Assange επιστράτευσε τον Daniel Schmitt για να τον βοηθήσει στην αποστολή του. Λιγότερο πειστική η εξάρτηση της ταινίας στη neo-cyber αισθητική για την εποχή που πέρασε ο Assange στο Βερολίνο.
Η ταινία θυμίζει το «The Social Network» του David Fincher. Οι παραλληλισμοί είναι ξεκάθαροι: ένας εξόριστος της κοινωνίας που ξορκίζει τους προσωπικούς του δαίμονες μέσω της τεχνολογίας, η προδοσία ενός συνεργάτη, η μεταμόρφωση των ειδήσεων σε δράμα. Το «The Fifth Estate» όμως, δεν είναι αρκούντως διεισδυτικό. Είναι μια ταινία μέτρια και συχνά διασκεδαστική, όμως δεν αξιοποιεί το ταλέντο του Cumberbatch. Εξωτερικά, ο Assange του είναι πολύ πιο πολύπλοκος και ενδιαφέροντας από οτιδήποτε τον βλέπουμε να κάνει ή να λέει.
www.thefifthestatemovie.com/
www.facebook.com/FifthEstateUK

Diana *
Σκηνοθεσία: Oliver Hirschbiegel. Παίζουν: Naomi Watts, Naveen Andrews, Douglas Hodge. 113΄.
Η Naomi Watts έχει δηλώσει ότι η πριγκίπισσα Diana της έχει δώσει «την ευχή της» για να την υποδυθεί σε αυτήν την ταινία που καταπιάνεται με τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Την επόμενη φορά καλά θα κάνει να διαβάζει το σενάριο προσεκτικά αντί για τα άστρα. Παρακολουθώντας το κακόγουστο αυτό «ρομάντζο», ντρέπεσαι τόσο για λογαριασμό της ηθοποιού αλλά και του σκηνοθέτη Oliver Hirschbiegel («Downfall»). H ταινία εστιάζει στη δίχρονη σχέση της Diana με τον καρδιοχειρουργό Hasnat Khan. Ώρες-ώρες δεν μπορείς παρά να γελάσεις με ένα σενάριο που θυμίζει μεσημεριανή σαπουνόπερα. Πολύ σύντομα όμως βραχυκυκλώνεται ο εγκέφαλός σου.
Οι φίλοι της Diana λένε ότι ο Khan ήταν ο έρωτας της ζωής της. Η ταινία όμως είναι τόσο σέξι όσο ένα επεισόδιο του «Πού σου νέφκω». Στο τέλος, το ενδεχόμενο μιας θύελλας των media τρομάζει τον Khan. Χωρίζουν.
Πού είναι λοιπόν ο Dodi; Είναι απλώς ένας τύπος με κότερο τον οποίο η Diana χρησιμοποιεί για να κάνει το γιατρό να ζηλέψει. Η Watts, παρότι πετυχαίνει το «δυο μπουκάλια λακ μαλλιών» παρουσιαστικό της Diana, η ερμηνεία της απέχει πολύ από τη λαβωμένη, γοητευτική και ευάλωτη γυναίκα που είδαμε στην περίφημη συνέντευξη του Martin Bashir στο BBC. Ένα σκέτο βασιλικό χάλι.
www.officialdianamovie.com/


Plus One **
Σκηνοθεσία: Ντένης Ηλιάδης. Παίζουν: Rhys Wakefield, Logan Miller, Ashley Hinshaw. 95΄.
Ταινία-παζλ στο ύφος των «Donnie Darko» και «Primer» σε σκηνοθεσία του Έλληνα Ντένη Ηλιάδη («The Last House on the Left»). Σε ένα πάρτι που αγγίζει νέα όρια υπερβολής (στριπτιζέζ, σφηνάκια στα μάτια, φλεγόμενα μπαλάκια του τένις) όλοι οι χαρακτήρες έχουν τους δικούς τους σκοπούς: ο David θέλει να τα φτιάξει με την πρώην του, ο Teddy θέλει να τα φτιάξει με οποιανδήποτε και η μονόχνοτη Allison θέλει απλώς να ξεφύγει από τους πάντες. Όταν «χτυπά» μια ανεξήγητη ανωμαλία στο χρόνο, οι πάντες κολλούν σε έναν φαύλο κύκλο χρόνου. Είναι όμως αρχικά πολύ μεθυσμένοι για να το συνειδητοποιήσουν.
Ο Ηλιάδης δεν καταπιάνεται κι ιδιαίτερα με τον υπαρξισμό του όλου concept. Διανθίζει τη δράση με έντονες εικόνες και σημαδιακά γεγονότα για να βοηθήσει την επανάληψη να ξεχωρίζει. Οι πάντες αντιδρούν διαφορετικά όταν συναντούν τον εαυτό τους μετά από ένα τέταρτο: με βία, μια πονηριά και αγάπη. Το τέλος είναι κάπως χαζό, όμως έχει ένα είδος cult πλάκας να προσπαθείς να αναγνωρίσεις ποια εκδοχή ποιου χαρακτήρα κάνει κάτι και πότε το κάνει.


Συνεχίζουν
47 Ronin *
Σκηνοθεσία: Carl Rinsch. Παίζουν: Keanu Reeves, Hiroyuki Sanada, Ko Shibasaki. 119΄.
H ιστορία των 47 Ronin -ατιμασμένων σαμουράι που εκδικήθηκαν το σκοτωμό του αρχηγού τους- είναι μία από τις πιο δημοφιλείς ιστορίες της Ιαπωνίας. Έχουν γραφτεί τόμοι βιβλίων, όπερες και έχουν γυριστεί πολλές ταινίες. Τώρα το Χόλιγουντ μάς δίνει αυτή την ηχηρή και αποκρουστική εκδοχή διανθισμένη με μυθικά τέρατα και σκηνές μάχης που αψηφούν τη βαρύτητα.

The Secret Life of Walter Mitty ***
Σκηνοθεσία: Ben Stiller. Παίζουν: Ben Stiller, Kristen Wiig, Sean Penn.
O Stiller σκηνοθετεί αυτή την καλοπροαίρετη εκδοχή της ιστορίας τού James Thurber από το 1939 και πρωταγωνιστεί στο ρόλο του Mitty, ενός ερευνητή φωτογραφιών στο περιοδικό «Life», ο οποίος δραπετεύει από την ανιαρή του ζωή, για να ζήσει περιπετειώδεις καταστάσεις.

Όμιλος Φίλων Κινηματογράφου
Welcome ***
Σκηνοθεσία: Philippe Lioret. Παίζουν: Vincent Lindon, Firat Ayverdi. 109΄.
Ο Simon είναι ένας θλιμμένος προπονητής κολύμβησης ο οποίος βρίσκει ξανά τον εαυτό του όταν αρχίζει να προπονεί ένα νεαρό Κούρδο μετανάστη που θέλει να διασχίσει τη Μάγχη για να συναντήσει το κορίτσι του. Η ταινία του Lioret ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία κι είναι εύκολο να δει κανείς το γιατί: έχει συμπαθητικούς χαρακτήρες και μια «α λα Ken Loach» εμψυχωτική κεντρική ιστορία. Κάπου όμως έχεις την αίσθηση ότι ο σκηνοθέτης δεν κατανοεί πλήρως τον πόνο του σύγχρονου μετανάστη.
Παρ 10 & Κ 12/1

Cairo 678 ***
Σκηνοθεσία: Mohamed Diab. Παίζουν: Boshra, Nelly Karim, Maged El Kedwany. 100΄.
Η ταινία του Αιγύπτιου Diab είναι ένα αιχμηρό και δυνατό πορτρέτο τριών γυναικών από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα που επαναστατούν ενάντια στη σεξουαλική παρενόχληση που ενδημεί στην Αίγυπτο τού σήμερα. Παρότι η ταινία κινείται ανήσυχα ανάμεσα σε σπουδή χαρακτήρων, κοινωνικό σχόλιο και ιστορία εκδίκησης, δεν παύει να φωτίζει ένα θέμα που σπάνια βλέπουμε να αποτυπώνεται στο πανί.
Τρ 14 & Πεμ 16/1
Cine Studio, Λεωφ. Μακεδονίτισσας 46, Λευκωσία, 21.00. Πληροφορίες & πλήρες πρόγραμμα: 96420491/www.ofk.org.cy.


Κινηματογραφική Λέσχη Λεμεσού
The Sessions ****
Σκηνοθεσία: Ben Lewin. Παίζουν: John Hawkes, Helen Hunt, William H. Macy. 95΄.
Ας μπούμε στο «ψητό»: το «The Sessions» είναι μια ταινία για το σεξ. Καταφέρνει όμως να είναι ένα εξαιρετικά φτιαγμένο και βαθυστόχαστο δράμα που ξεδιπλώνει την κεντρική (πραγματική) ιστορία του ανάπηρου Mark Ο’Brien. O O’Brien αναζητεί τη βοήθεια της sex therapist Cheryl, η οποία (μέσα από μια σειρά τρυφερών συναντήσεων) τον βοηθά να ανακαλύψει το σώμα του και να απολαύσει το σεξ για πρώτη φορά στη ζωή του. Οι ερμηνείες των Hawkes και Macy και της (υποψήφιας για Όσκαρ Β΄ Ρόλου) Helen Hunt είναι καταπληκτικές και στηρίζουν επάξια μια ενήλικη ταινία με ενήλικο θέμα που επαναπροσδιορίζει τους κανόνες της σεξοκωμωδίας επενδύοντάς τους με ουσία.
Δ 13/1
Ρίο, Ελλάδος 125, Λεμεσός, 20.15. Πληροφορίες 25745112/www.cinelesxi.org.