Ευχές

Πόσο τυπικές είναι οι ευχές που δέχεσαι; Το έχεις συνειδητοποιήσει, υποψιάζομαι. Τελευταίες ημέρες του τρέχοντος έτους. Στο κινητό σου ήδη λαμβάνεις μηνύματα με τις θερμότερες ευχές. Το νέο έτος να είναι ευτυχισμένο, ο νέος χρόνος να είναι καλύτερος απ’ αυτόν που φεύγει, αυτό που επιθυμείς να το αποκτήσεις, μακάρι το 2014 να βρεις τη δουλειά που ψάχνεις. Να βρεις απλώς μια δουλειά, μονολογείς. Μηνύματα τυποποιημένα από οργανισμούς, συντεχνίες, καταστήματα, μουσικές ταβέρνες, νυχτερινά κέντρα, κόμματα. Ούτε σε συντεχνία ανήκεις ούτε από το συγκεκριμένο κατάστημα ψώνισες, δεν ψηφίζεις και ιδέα δεν έχεις πού βρίσκεται και πότε άνοιξε το συγκεκριμένο κλαμπ. Τις ευχές όμως θα τις λάβεις. Γουστάρεις- δεν γουστάρεις. Θα πάρεις το τυποποιημένο, κλισέ γραπτό μηνυμάτακι σου. Ασχέτως πως δεν ξέρουν το όνομά σου, τα ζόρια που τραβάς, το πώς τα βγάζεις πέρα και τι θέλεις στη ζωή σου. «Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο νέος χρόνος 2014, με υγεία και χαρά». Στάνταρ.
Άτομα που δεν σου μίλησαν για έναν ολόκληρο χρόνο, θα σου προωθήσουν ένα μήνυμα. Αγάπη θα πουν, υγεία. Ευτυχία. Θα αναρτήσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις φιλοσοφίες τους. Τα δικά τους κλεμμένα αποφθέγματα.
Με το ίδιο λεκτικό ήταν και τα περσινά ευχολόγια. Άλλαξε απλώς το νούμερο. Και η χρονιά ήταν σκατά.
Κατηγορείς τους πολιτικούς, τους προέδρους και τους άρχοντες του τόπου πως είναι κοινότοποι, μιλούν με ξύλινο λόγο και πως δεν αλλάζουν τροπάριο. Και ταυτόχρονα εύχεσαι τα ίδια και τα ίδια, με τον πιο βαρετό τρόπο. Σε δείπνα, γάμους και βαφτίσεις που πας με το ζόρι. Υποδέχεσαι το νέο χρόνο με τις ευχές που πέρσι, αποδεδειγμένα, δεν έπιασαν τόπο.
Ας κάνουμε την αρχή με ευχές αλλιώτικες. Φρέσκες. Ευχές που να μας εκφράζουν και να τις νιώθουμε. Ποιος ξέρει; Ίσως πιάσουν. Α! Και το σπουδαιότερο; Ας «ευχηθούμε» με πράξεις.