Αλμανάκ

Αραχτή και λάιτ μια βδομάδα μες στο σπίτι, να πω την αμαρτία μου, δεν είχα και εξακολουθώ να μην έχω ιδέα με τι να γεμίσω αυτή τη στήλη. Γιατί άμα το μόνο που ’χεις να κάνεις εφτά μέρες είναι να ανακατεύεις τα ξύλα στο τζάκι, να τρως και να κοιμάσαι, ό,τι και να πεις… Το μόνο που θα μπορούσε να αποτελέσει έμπνευση και προβληματισμό είναι το με πόσα γραμμάρια ζάχαρη είναι ιδανικό να πασπαλίσεις τον κουραμπιέ ή αν το ξύλο λεμονιάς είναι καλύτερο απ’ αυτό της ελιάς για το τζάκι. Το μόνο που σκέφτηκα είναι να καταγράψω τι έγινε μες στη χρονιά που μας πέρασε. Κάτι σαν τα παλιομοδίτικα αλμανάκ. Αλλά κι αυτό… Απ’ τις προεδρικές στα γιουρογκρούπια, στις πολύκροτες δίκες και τα μικροπολιτικά του κάθε μαμούχαλου, στους δείχτες ανεργίας που όλο και ανηφορίζουν και στις μικροεπιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο, ήταν στ’ αλήθεια μία άκρως αγχωτική και… επιεικώς θλιβερή χρονιά. Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως εκτός απ’ το πιπίλισμα της λέξης «κρίση», ήταν η φύση αυτή που έκλεψε την παράσταση. Η χιονισμένη Λευκωσία και ο σεισμός που μας ταρακούνησε λίγο τον πολυέλαιο στο σαλόνι ήταν ένα αποχαιρετιστήριο απ’ τη μάνα Γη για να ξεβγάλουμε από πάνω μας -κι από μέσα μας- μια χρονιά που «καλή» δεν θα την έλεγες. Παρόλα αυτά, σε προσωπικό επίπεδο, δεν ήταν κι άσχημη χρονιά. Απ’ τον καιρό που το ’κοψα να μοιράζομαι με άχρωμους ανθρώπους τους στόχους μου -ντινγκ, ντινγκ, ντινγκ- συμβαίνουν ωραία πράματα δόξα σοι. Δοκίμασέ το κι εσύ. Δοκίμασε επίσης να μην κλειδώνεσαι μες στα κλουβιά σου. Δεν προστατεύεσαι από κανένα. Απλώς αργοπεθαίνεις. Δοκίμασε να πίνεις κανένα ποτηράκι την ημέρα, κάνει καλό στην καρδιά λέει ο γιατρούλης. Δοκίμασε να ξεθάψεις τον ενθουσιασμό των δεκαέξι σου χρόνων και να τον χειριστείς με την εμπειρία που ’χεις ενήλικας πια. Και το κυριότερο, δοκίμασε, και προσπάθησε, και πάλεψέ το, να κάνεις λάθη. Μόνο έτσι μαθαίνει ο άνθρωπος. Και κλείνοντας το «αλμανάκ», αν είναι κάτι που μας έμαθε η ζωή το ’13, είναι πως τίποτα δεν είναι σταθερό και πως τα πάντα αλλάζουν. Ανά πάσα στιγμή. Ας μάθουμε να αλλάζουμε μαζί τους λοιπόν. Κατά τα άλλα, υγεία να ’χουμε. Μόνο αυτό.