Η διαμάχη σχετικά με τους Ημικρατικούς


ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΧΙΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ*
Τελευταία η συζήτηση στα ΜΜΕ μεταξύ των κομμάτων είναι οι Ημικρατικοί Οργανισμοί (Η.Ο.) και το μέλλον τους. Γενικά η συζήτηση είναι δογματική και μονοκόμματη. Το μεν ΑΚΕΛ και η ΕΔΕΚ είναι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, η δε Κυβέρνηση και ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Ήδη έχει καταρτισθεί οδικός χάρτης για τις ιδιωτικοποιήσεις.
Τι πρέπει να γίνει και ποια είναι η θέση μου; Σίγουρα, η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίσει. Τα Συμβούλια των Ημικρατικών Οργανισμών (ΗΟ) είναι ένα είδος «αμοιβής» σε κομματικά στελέχη για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στο κόμμα. Έτσι είναι σ’ όλους γνωστό ότι τα μέλη των διοικητικών συμβούλων των ΗΟ, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, δεν διορίζονται σύμφωνα με τα προσόντα τους, αλλά για να «βολευτούν» σε μια θέση. Είναι φανερό ότι αυτό το φαινόμενο δεν μπορεί να βοηθήσει την πρόοδο των οργανισμών αυτών.
Η Κυβέρνηση και ο Δημοκρατικός Συναγερμός, από την άλλη μεριά, είναι, όπως ελέχθη, υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, ενώ το ΑΚΕΛ είναι εναντίον.
Δεν είναι, όμως, αυτό θέμα δόγματος ή θεωριών. Δεν σημαίνει ότι όλοι οι ΗΟ πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν ή να μην ιδιωτικοποιηθούν. Για κάθε οργανισμό πρέπει να γίνει μελέτη των περιστάσεων, για να αποφασισθεί ποιο θα είναι το μέλλον του. Είναι φυσικό, ότι στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων θα αναμιχθούν και θα ενδιαφερθούν και ξένες πολυεθνικές εταιρείες. Εδώ πρέπει να προσέξουμε να μην ξεπουλήσουμε τη χώρα μας στους ξένους.
Ένα άλλο σοβαρό θέμα που πρέπει να προσεχθεί είναι οι εργαζόμενοι σ’ αυτούς τους ΗΟ. Δεν πρέπει να θυματοποιηθούν και να χάσουν τις δουλειές τους.
Όλα αυτά, θα πει κάποιος, είναι απλοϊκά και «κοντά στο νου». Και όμως: πέραν αυτών και κυρίως πρέπει να υπάρχει εντιμότητα και προσοχή και πατριωτισμός. Και να κοιτάξουμε, επαναλαμβάνω, την κάθε περίπτωση χωριστά. Όχι να βάλουμε όλους τους ΗΟ στο ίδιο καζάνι.

* Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων