Η «επιστροφή» της Αμμόχωστου

Οι εποικοδομητικές ασάφειες, τα μισόλογα, η αδράνεια και η περίεργη σιωπή που καλύπτουν το ζήτημα όχι μόνο δεν αποβαίνουν προς όφελος του αγώνα και της επιδίωξης των Αμμοχωστιανών για επιστροφή της πόλης τους, αλλά, αντίθετα, συμβάλλουν στη δημιουργία νέων τετελεσμένων

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΟΡΦΙΤΗ*

Οι συζητήσεις και διεργασίες, που έχουν ενταθεί κατά το τελευταίο διάστημα, γύρω από το θέμα της επιστροφής της Αμμοχώστου, εντάσσονται μέσα στο ευρύτερο πλέγμα των προσπαθειών για επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού και τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο πλευρών. Μέσα στην ευρύτερη ατμόσφαιρα της απελπισίας, αλλά και της απονεύρωσης που δημιουργήθηκε τόσο από την οικονομική κρίση όπως και από τη διαφθορά που διαχέεται σε όλη την κυπριακή πολιτεία, ο κυπριακός Ελληνισμός δεν βρίσκει ούτε τη δύναμη ούτε και τη νηφαλιότητα να μελετήσει τα δεδομένα και να διαμορφώσει σαφή αντίληψη και, γιατί όχι, να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες και αντιδράσεις.

Οι προβληματισμοί
Ως πολίτης της Αμμοχώστου, θεωρώ ως ελάχιστη υποχρέωσή μου απέναντι στη σκλαβωμένη πόλη μου, να επαναφέρω ξανά τους προβληματισμούς μου.
1. Ο τίτλος «επιστροφή της Αμμοχώστου», αλλά και η ακολουθούμενη διευκρίνιση ότι η πόλη που θα επιστραφεί είναι η «περιφραγμένη περιοχή», ταυτίζει αναπόφευκτα την Αμμόχωστο αλλά και τον στόχο της επιστροφής μόνο με το περιφραγμένο τμήμα της πόλης μας, που, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Κτηματολογίου, ανέρχεται μόλις στο 16,76% των δημοτικών ορίων της.
2. Η εξέλιξη αυτή συνιστά σαφή απόκλιση από τα σχετικά ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, που αναφέρονται «στην επιστροφή της πόλης των Βαρωσίων στους νόμιμους κατοίκους της» και, όπως τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα ήταν παραδεκτό, η πόλη των Βαρωσίων είναι ολόκληρη η πόλη της Αμμοχώστου όπως την εγκαταλείψαμε το 1974, εκτός του εντός των τειχών τμήματος της πόλης, που ήταν παράνομα αυτοδιοικούμενο τ/κ τμήμα από τα αιματηρά γεγονότα του 1963, μέχρι την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της Αμμοχώστου.
3. Η διευκρίνιση του όρου και του περιεχομένου της λέξης «Βαρώσια» δόθηκε από τον ίδιο τον τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Κουρτ Βάλτχαϊμ στον τότε Δήμαρχο της Αμμοχώστου κ. Ανδρέα Πούγιουρο (απόσπασμα από το βιβλίο «Αναμνήσεις ενός Δημάρχου» του Ανδρέα Πούγιουρου, σελίδα 228), στο οποίο ο κ Βάλτχαϊμ ανέφερε απερίφραστα ότι «τα Ηνωμένα Έθνη με τον όρο Βαρώσια εννοούν ολόκληρη την πόλη, με τα όρια που ίσχυαν τη μέρα της εισβολής και όχι μόνο το περιφραγμένο μέρος της».
4. Ουδείς από τους πρωταγωνιστές, τους θιασώτες, τους υποστηρικτές, ή ακόμα και από όσους ανέχονται την προώθηση της πρότασης για επιστροφή του περιφραγμένου τμήματος της Αμμοχώστου δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να διευκρινίσει τι θα γίνει με το υπόλοιπο 84% της πόλης, που δεν είναι σήμερα περιφραγμένη. Θα το εκχωρήσουμε μονίμως στους Τούρκους ή στο τ/κ συνιστών κρατίδιο της κυοφορούμενης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας;
Ή θα εκκολάψουμε μια διχοτομημένη πόλη, κατά το πρότυπο του Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου, ή ακόμα και της διχοτομημένης Λευκωσίας;
5. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Φιλελεύθερος», αναφέρεται «…επί της ουσίας ο Υπουργός Εξωτερικών προτάσσει την πρόταση της κυπριακής κυβέρνησης για την επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, σε συνδυασμό τόσο με την πραγματοποίηση απευθείας εμπορίου από το κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου (κατά νόμιμο τρόπο και χωρίς παράκαμψη της Κυπριακής Δημοκρατίας), όσο και με ξεπάγωμα τουρκικών διαπραγματευτικών κεφαλαίων, πρόταση η οποία δεν βρίσκει σύμφωνη την Άγκυρα, αλλά ούτε και την Κομισιόν! Δηλαδή, απεμπολήσαμε το 86% της πόλης μας, επιπρόσθετα δίνουμε ανταλλάγματα και η πρότασή μας δεν γίνεται αποδεκτή; Και τι κάνουμε ως αντίδραση σ’ αυτήν την αδιάλλακτη στάση;
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Στέφαν Φούλε, ο κ. Πίτερ Στάνο, δήλωσε στον «Φιλελεύθερο» ότι «η επιστροφή των περιφραγμένων Βαρωσίων της Αμμοχώστου, στους νόμιμους κατοίκους τους, είναι μέρος των διαπραγματεύσεων μιας συνολικής λύσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων, κάτω από την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών», υιοθετώντας έτσι πλήρως τη θέση της Άγκυρας. Τέλος, το δημοσίευμα καταλήγει ότι «σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι για να έχει τύχη η πρόταση της Λευκωσίας, θα πρέπει να περιλαμβάνει και νομιμοποίηση του αεροδρομίου της Τύμπου. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι τελευταίες εξελίξεις έχουν ταυτίσει την επιστροφή της Αμμοχώστου με την παράδοση στα Η.Ε., μόνο της περίκλειστης περιοχής του 16,76% και μάλιστα με ακραίες και απαράδεκτες απαιτήσεις, που συνιστούν αναγνώριση του τ/κ παράνομου μορφώματος και αναγνωρίζουν τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής.

Εποικοδομητικές
ασάφειες
Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις, οι πολιτικές μας ηγεσίες, οι οργανώσεις και τα οργανωμένα σύνολα, οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ, οι βουλευτές μας, οι πνευματικοί άνθρωποι και οι απλοί πολίτες είτε υπνώττουν παραμένοντας στο σκότος, είτε παρακολουθούν απαθώς τα τεκταινόμενα. Όμως, οι εποικοδομητικές ασάφειες, τα μισόλογα, η αδράνεια και η περίεργη σιωπή, που καλύπτουν το ζήτημα, όχι μόνο δεν αποβαίνουν προς όφελος του αγώνα και της επιδίωξης των Αμμοχωστιανών για επιστροφή της πόλης τους, αλλά, αντίθετα, συμβάλλουν στη δημιουργία νέων τετελεσμένων, που ταυτίζουν το δικαίωμα της επιστροφής με παζάρεμα μερικών γειτονιών της και μάλιστα έναντι σημαντικών ανταλλαγμάτων. Τέλος, έχω την πεποίθηση ότι η ορθή και αξιοπρεπής στάση μας έναντι του θέματος θα βοηθήσει και τους χειρισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας στη διαπραγματευτική διαδικασία και θα θωρακίσει τον Πρόεδρο, τον Υπουργό Εξωτερικών, αλλά και τον διαπραγματευτή μας στην επαναφορά της αξίωσής μας για εφαρμογή των σχετικών περί Αμμοχώστου Ψηφισμάτων 550 και 789.

*Δημοτικός
Σύμβουλος
Αμμοχώστου