Πομπώδης «πατριωτική» ορολογία

Με ποιαν αποτελεσματική «αντίσταση» του ΚΕΑ έχει αποτραπεί έστω και μία πώληση πατρίδας στην Τουρκία; Ποιες άραγε θυσίες του ΚΕΑ οδηγούν προς την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας μας;

ΤΟΥ ΓΛΑΥΚΟΥ ΚΑΡΙΟΛΟΥ*

Στην έκδοση της «Σημερινής» (9/12/2013) φιλοξενήθηκε άρθρο του κ. Κρίνου Ζ. Μακρίδη, με το οποίο με κατηγορεί για πολλά και διάφορα. Δεν γνωρίζω τον κ. Μακρίδη, έτσι μου είναι αδύνατο να κατακρίνω τον ίδιο, εντούτοις το σύνολο των όσων διαβάζω στο άρθρο, προσωπικά θεωρώ ότι αποτελούν μέρος της προώθησης που συγκεκαλυμμένα επιτελείται, προς την απελπισία και το ξεπούλημα πατρίδας στην Τουρκία μέσω της IPC («επιτροπή αποζημιώσεων Τουρκίας»). Είναι, πλέον, σύνηθες φαινόμενο η προκάλυψη με τη χρήση πομπώδους «πατριωτικής» ορολογίας, για να αποφεύγουν κάποιοι οποιαδήποτε πραγματική, μετρήσιμη και ουσιαστική θυσία για τον τόπο και οποιουδήποτε κόστους για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Εξίσου προσβλητικό κρίνω το γεγονός της χρήσης-κατάχρησης των λέξεων «Ελληνικής», «Ελληνικής Αντίστασης» κλπ, κλπ. Θα ήταν ευχής έργο εάν στο άρθρο καθοριζόταν με ακρίβεια αυτή η δήθεν «Αντίσταση», ποια αντίσταση; Με ποιαν αποτελεσματική «αντίσταση» του ΚΕΑ έχει αποτραπεί έστω και μία πώληση πατρίδας στην Τουρκία; Ποιες άραγε θυσίες του ΚΕΑ οδηγούν προς την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας μας; Η δε ζημιά που προκαλεί το άρθρο και όσα υπονοεί με τις αναφορές του, ιδιαίτερα όσον αφορά την επιστροφή στα κατεχόμενα εδάφη μας, είναι απίστευτη. Τονίζω για μιαν ακόμη φορά ότι όσοι εννοούμε αυτά που λέμε περί επιστροφής, έχουμε προβληματισθεί με πολλούς τρόπους επιστροφής τα περασμένα 39 χρόνια, με σχεδόν μηδενική επιτυχία. Ούτε δέκα, ούτε είκοσι, αλλά είναι πολλές χιλιάδες Κερυνειώτες που είμεθα έτοιμοι να θυσιάσουμε πολλά, ώστε να κρατήσουμε κάθε σπιθαμή γης που μας ανήκει και θα μας ανήκει για πάντα, εφόσον ελπίζουμε και δεν ξεπουλάμε. Οι «σαπουνόφουσκες» και η απίστευτη και προσβλητική χρήση του κάθετι ελληνικού, της ελληνικής σημαίας, της ελληνικής αντίστασης, του ελληνικότατού μας DNA, χωρίς όμως καμιά ουσιαστική αντίσταση, με λόγια και αγώνες της πολυθρόνας για το θεαθήναι, και με την εκ του ασφαλούς συγγραφή «απελευθερωτικών» άρθρων, εκπομπή «απελευθερωτικών» κορώνων, όλα αυτά προκαλούν ζημιά. Η δε έμμεση αλλά σαφέστατη προσβολή, κατηγορία και δημόσιος εμπαιγμός όσων είναι έτοιμοι να υποστούν θυσίες για επιστροφή σήμερα και κατ’ επέκταση και των ζωντανών ηρώων της σημερινής πραγματικής κυπριακής αντίστασης των εγκλωβισμένων μας στην Καρπασία και των Κερυνειωτών Μαρωνιτών του Κορμακίτη, οι οποίοι ζουν μια καθημερινή τουρκική σκλαβιά, αγωνιζόμενοι, πραγματικά και ουσιαστικά αντιστεκόμενοι στην τουρκοποίηση της Κύπρου, αποτελεί η σκαιά αυτή προσβολή των ανθρώπων αυτών, μια πράξη η οποία, κατά την δική μου άποψη, αγγίζει σχεδόν τα όρια της προδοσίας.

*Δήμαρχος
Κερύνειας