Οι υποστηρικτές του πολυασφαλιστικού ΓεΣΥ διεξήγαγαν έναν υπόγειο πόλεμο για καθυστέρηση της ψήφισης του νόμου για εφαρμογή του μονοασφαλιστικού ΓεΣΥ. Όταν η Βουλή ψήφισε τον νόμο για το ΓεΣΥ, μας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι όλα είχαν τελειώσει και έμενε η εφαρμογή του ΓεΣΥ σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Νομίζαμε ότι οι υποστηρικτές του πολυασφαλιστικού, ανάμεσά τους και αρκετοί βουλευτές, θα κατέθεταν τα όπλα και θα παρακολουθούσαν την εφαρμογή του σχεδίου.

Τα πράγματα, όμως, εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά. Και ο πόλεμος δεν τελείωσε, αλλά συνεχίζεται. Κανένας δεν μιλά για τα πλεονεκτήματα του πολυασφαλιστικού. Απλώς, όλοι ξεκίνησαν έναν αδυσώπητο υπόγειο πόλεμο, με σκοπό να ματαιώσουν την εφαρμογή του ΓεΣΥ. Ως τώρα, δεν τα κατάφεραν. Ευελπιστούν, όμως, και το δηλώνουν, ότι το ΓεΣΥ θα καταρρεύσει. Και τότε…

Ο πόλεμος τώρα έχει επικεντρωθεί στην προσπάθεια να δημιουργηθούν όσα περισσότερα εμπόδια, για να μην μπορεί το σχέδιο να εφαρμοστεί την 1/6/2019.

Ήδη ο Π.Ι.Σ. και οι επιστημονικές εταιρείες των γιατρών οργανώνουν μεθοδικά το μποϊκοτάρισμα του σχεδίου. Σκέφτονται ότι, χωρίς γιατρούς, δεν μπορεί να εφαρμοστεί το ΓεΣΥ και, αν ανατραπούν οι σχεδιασμοί και τα χρονοδιαγράμματα, τότε πολύ εύκολα θα μπορούν να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους. Και η κύρια απαίτησή τους είναι η άσκηση ιδιωτικής ιατρικής, που θα οδηγήσει αμέσως σε πολυασφαλιστικό σύστημα.

Το μέλλον του ΓεΣΥ είναι αβέβαιο. Μπορεί οι πολέμιοί του να μην μπορέσουν να ακυρώσουν την εφαρμογή του την 1/6/2019. Αν όμως η πλειοψηφία των γιατρών αρνηθούν να συμμετέχουν στο ΓεΣΥ, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Ο Ο.Α.Υ. θα προσπαθεί να βρει λύσεις για να καλύψει τα κενά. Η κατάσταση θα είναι δύσκολη. Γιατί η εφαρμογή του ΓεΣΥ θα είχε τις δυσκολίες της, ακόμα κι αν άρχιζε με τους καλύτερους οιωνούς και με την πρόθυμη συμμετοχή και συνεργασία όλων. Στην περίπτωση που ο Π.Ι.Σ. και οι επιστημονικές εταιρείες συνεχίσουν να τηρούν την ίδια στάση και να επιδίδονται στη συλλογή υπογραφών για δέσμευση των γιατρών ότι δεν θα ενταχθούν στο ΓεΣΥ, θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα.

Φαίνεται ότι τα αυτονομούμενα δημόσια νοσηλευτήρια θα αποτελέσουν την πρώτη γραμμή στον πόλεμο των εντυπώσεων. Η στάση που θα τηρήσουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, αλλά και το διοικητικό προσωπικό, θα είναι καθοριστική. Αν οι γιατροί οχυρωθούν πίσω από τα εργασιακά τους κεκτημένα και αρνηθούν κάθε μεταρρύθμιση στις διαδικασίες, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα.

Οι νέες διοικήσεις των δημόσιων νοσηλευτηρίων πρέπει να καταφέρουν ώς τον Ιούνιο να καταπολεμήσουν όλες τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, ώστε η ζωή των ασθενών να γίνει πιο εύκολη. Οι ασθενείς δεν πρέπει να περνούν από δύο ουρές και να αναμένουν από το πρωί μέχρι το μεσημέρι για να φτάσουν στον Π.Ι.

Πρέπει οι διαδικασίες να αλλάξουν και ο ασθενής να ξέρει ότι ο γιατρός του θα τον δει στην ορισμένη ώρα, χωρίς προηγουμένως να είναι αναγκασμένος να περιμένει πολλή ώρα στην ουρά για να εγγραφεί και να μεταφερθεί ο φάκελός του στον γιατρό. Ελπίζουμε ότι δεν θα αναμένει στην ουρά του φαρμακείου, επειδή θα μπορεί να απευθυνθεί στο φαρμακείο της γειτονιάς του.
Ελπίζουμε ότι ο Π.Ι.Σ., οι επιστημονικές εταιρείες και τα ιδιωτικά νοσοκομεία τηρούν σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις για να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν. Αυτή είναι μια λογική στάση. Ευελπιστούμε ότι στο τέλος θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για εξυπηρέτηση των ασθενών. Αν, όμως, πίσω από την άτεγκτη στάση του Π.Ι.Σ. κρύβονται τα συμφέροντα των ασφαλιστικών εταιρειών, τότε το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ θα αντιμετωπίσει δυσεπίλυτα προβλήματα.