Στις ατραπούς του... Ιαβέρη

Ο ζήλος και η επιμονή αποτελούν προτερήματα, τα οποία -εφόσον χρησιμοποιούνται με όρια και αυτοέλεγχο- αποδίδουν καρπούς. Όταν, όμως, μετατρέπονται σε εμμονές, οδηγούν σε επικίνδυνους παράδρομους. Σε σύγχυση του ουσιαστικού με το μη ουσιώδες, της σιγουριάς με την απολυτότητα, της διερεύνησης με τη διύλιση του κώνωπα. Μεγάλος είναι ο κίνδυνος να οδηγηθεί κάποιος να πιστεύει ότι έχει μονίμως δίκαιο και να αρνείται να δει και το δίκαιο της άλλης άποψης. Μια τέτοια προσέγγιση, δυνατόν να μετατρέψει τον ελεγκτή σε διώκτη. Σε κυνηγό θηράματος και όχι κυνηγό γεγονότων. Αυτό, καλό θα είναι να το έχει υπόψη και ο κατεξοχήν θεσμός ελέγχου στον τόπο, ο Γενικός Ελεγκτής. Γιατί αλλιώς κινδυνεύει να μετατραπεί σε Ιαβέρη. Ούτε ο έλεγχος είναι αυτοσκοπός, ούτε η τιμωρία, ούτε η αυτοδικαίωση.

Μικρός Κουρεμένος