«Οι άνθρωποι κατάφεραν να φτιάξουν κιάλια για να βλέπουν μακριά (τα λάθη των άλλων), αλλά δεν κατάφεραν να φτιάξουν κιάλια για να βλέπουν μέσα τους»

ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ

Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της κυρίας Λήδας Κουρσουμπά, θα αρχίσω με ένα δικό μου γνωμικό: «Οι άνθρωποι κατάφεραν να φτιάξουν κιάλια για να βλέπουν μακριά (τα λάθη των άλλων), αλλά δεν κατάφεραν να φτιάξουν κιάλια για να βλέπουν μέσα τους».
Κάθε φορά που γίνεται κάτι σε βάρος κάποιου παιδιού, πρώτη και καλύτερη η κυρία Κουρσουμπά διαμαρτύρεται και κατηγορεί όλους τους άλλους για παραλείψεις ή για ολιγωρία. Δεν αναφέρθηκε ποτέ όμως στα τα δικά της λάθη και παραλείψεις. Μια από τις περιπτώσεις ήταν και εκείνη της Έλενας, η οποία τελικά αυτοκτόνησε αφού τόσο η ίδια η κυρία Κουρσουμπά όσο και το Γραφείο Ευημερίας δεν επέδειξαν σχεδόν κανένα ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα η Έλενα να αυτοκτονήσει τελικά. «Βίοι» παράλληλοι του Γραφείο Ευημερίας και του Γραφείου της Επιτρόπου για την Προστασία του παιδιού.
Αυτήν τη φορά είναι απόλυτα δικαιολογημένη η διαμαρτυρία της κυρίας Κουρσουμπά για τα κυπριακά Δικαστήρια, τα οποία, όπως αναφέρει, «Κρατούν στα συρτάρια υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού με ειδικά προβλήματα». Εσείς τι κάνετε σε πολλές παρόμοιες περιπτώσεις, κυρία Κουρσουμπά;
Τα προβλήματα τόσο με την υπηρεσία της οποίας προΐσταστε όπως και αυτών του Γραφείου Ευημερίας αλλά και των Δικαστηρίων δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν με βαρύγδουπες ευκαιριακές δηλώσεις από τις τηλεοράσεις. Αυτό που θα σας συμβούλευα να κάνετε είναι να φτιάξετε κιάλια για να βλέπετε πρώτιστα τα δικά σας λάθη και τις δικές σας παραλείψεις.
Εξ όσων γνωρίζω, την ίδια περίοδο (2015) που ξεκίνησε η περίπτωση για την οποία διαμαρτύρεστε, παραδόθηκε διά χειρός στο γραφείο σας επιστολή-καταγγελία για βάρβαρο ξυλοδαρμό βρέφους και άλλου είδους κακοποίηση παιδιού ηλικίας τεσσάρων χρόνων. Στην επιστολή-καταγγελία αναφερόταν το όνομα και το τηλέφωνο δεύτερου μάρτυρα για συστηματική κακοποίηση παιδιών και όμως μέχρι σήμερα δεν μπήκατε στον κόπο να δώσετε την οποιανδήποτε απάντηση στον καταγγέλλοντα ή να έρθετε σε επαφή με τον μάρτυρα που σας έχει υποδειχτεί. Τι περιμένετε, λοιπόν; Η πιο πάνω περίπτωση να έχει την ίδια ή παρόμοια κατάληξη με αυτήν της Έλενας;
Και γιατί τελικά τα Δικαστήρια να απονέμουν δικαιοσύνη, όταν ο επικεφαλής του κράτους δίνει χάρη σε «ανθρώπους», οι οποίοι βίασαν παιδιά και τα εκμεταλλεύτηκαν σεξουαλικά;
Ναι, κυρία Κουρσουμπά, εσείς βλέπετε τα λάθη και τις παραλείψεις των άλλων, δυστυχώς όμως…
Ναι, κυρία Κουρσουμπά, έχετε δίκιο στην περίπτωση των κυπριακών Δικαστηρίων. Ναι, κυρία Κουρσουμπά και κύριε Ιωνά Νικολάου, τα κυπριακά Δικαστήρια όχι απλώς χωλαίνουν αλλά βρίσκονται σχεδόν σε πλήρη διάλυση. Δεν μπορεί να εκκρεμούν υποθέσεις οκτώ και δέκα χρόνια και ακόμα να μην έχουν αρχίσει οι εκδικάσεις των υποθέσεων. Δεν μπορεί μετά από 7-8 χρόνια να χάνονται στα Δικαστήρια οι φάκελοι υποθέσεων και μετά από εντονότατα διαβήματα και εντοπισμό του φακέλου, η υπόθεση να παίρνει νέα αναβολή (έγιναν μέχρι σήμερα 27 αναβολές) για άλλους 5 μήνες. Σημειωτέον ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα των 7+ χρόνων, ένας από τους πιθανούς μάρτυρες έφυγε από τη ζωή.
Ζωή σε λόγου αυτού που έφυγε από τη ζωή, αλλά και ζωή σε λόγου των θεσμών και αξιών του κυπριακού κράτους.