Η αδίστακτη Βρετανία
στα δικαστήρια

Ο Κρίνος Ζ. Μακρίδης, Πρόεδρος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου, διερωτάται εάν μπορούμε να σύρουμε την αδίστακτη Βρετανία στα δικαστήρια:

«Λαοί που ξεχνούν ή δεν μαθαίνουν την Iστορία τους, είναι καταδικασμένοι να χαθούν. Αυτό ισχύει ειδικά για εμάς τους Έλληνες, αφού το μόνο «όπλο» που μας απέμεινε, για να πολεμήσουμε για την επιβίωσή μας, είναι τα διδάγματα από το μεγαλείο των προγόνων μας. Προ ημερών βρεθήκαμε ενώπιον μίας εξαιρετικής εκδήλωσης, απ' όλες τις απόψεις. Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955-1959, υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον συντονισμό του Σ.Ι.Μ.Α.Ε. και του ακαδημαϊκού, ιστορικού, Πέτρου Παπαπολυβίου, οργάνωσαν διάλεξη με θέμα τη «δίκη» και την καταδίκη σε απαγχονισμό του ήρωα Μιχαήλ Καραολή, από το βρετανικό αποικιοκρατικό καθεστώς το 1956...
»…Θυμηθήκαμε πως ο Μιχαήλ Καραολής από το Παλαιχώρι, με τον Ύψιστο στήριγμά του και την πίστη στον αγώνα, υπερέβη τα ανθρώπινα και μετουσιώθηκε στο λαμπερό, καθοδηγητικό φως της λευτεριάς. Τα ανείπωτα βασανιστήρια και η ξεκάθαρη πρόθεση των βαρβάρων αποικιοκρατών να τον εκτελέσουν, δεν τον λύγισαν σε καμιά στιγμή του Γολγοθά, από τη σύλληψη μέχρι και τον απαγχονισμό του. Όχι μόνο δεν μίλησε, αλλά εμψύχωνε τους συγκρατούμενούς του και τελικά ο Καραολής λύγισε τους βασανιστές του…
»…Παρακολουθώντας την ανάλυση και την επιχειρηματολογία του Χρίστου Κληρίδη, δυστυχώς δεν μπορούμε να μη διερωτηθούμε, γιατί, αμέσως μετά τον αγώνα, οι αγωνιστές, αλλά και το κράτος της έστω λειψής ανεξαρτησίας, δεν έσυραν τη Βρετανία σε διεθνή δικαστήρια, για να δικαστεί και ενδεχομένως να καταδικαστεί για όλα όσα απάνθρωπα και ασύλληπτα επέβαλε στον Ελληνισμό της Κύπρου. Ήταν όλοι "απασχολημένοι" με τη νομή της εξουσίας του νέου κράτους και τον πλουτισμό; Οι ίδιοι, αυτοί που αγωνίστηκαν κατά της βρετανικής αυτοκρατορίας, φαίνεται ότι έγιναν γρανάζια μιας πολιτικής σκηνής, που χαρακτηριζόταν και χαρακτηρίζεται από την υπόγεια και ύπουλη παρέμβαση τού μόλις μέχρι πρότινος δυνάστη και κατ' επέκτασιν έγιναν υποχείριο του αποικιοκράτη και των πιστών σ' αυτόν των εκάστοτε διοικούντων ή σύμμαχοι των εκάστοτε βρόμικων θεσμών.
»Διερωτόμαστε - και απευθύνουμε το ερώτημα στον κ. Κληρίδη: Μπορεί κάποιος τώρα, οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, ή η οικογένεια του Καραολή να κινήσουν νομική διαδικασία κατά της Βρετανίας, για τη δίκη-φιάσκο, για παραποιημένα στοιχεία, ψευδομαρτυρίες και για το εξπρές της διαδικασίας; Αυτό είναι το ερώτημα που προκύπτει για μας και που ζητεί απάντηση…».
…
Το γλωσσάρι ένας
άλλος δούρειος ίππος

Ο Γιάννης Χριστοφίδης γράφει για το νέο φρούτο του κυπριακού γλωσσαρίου, αναφέροντας ότι εμφανίστηκε αθόρυβα και μεθοδικά και έχει ενδυθεί τον μανδύα της ελεύθερης επιλογής:
«Σερβιρίστηκε στον κυπριακό Ελληνισμό και παρουσιάστηκε σαν ένα μέτρο καλής θέλησης προς την τουρκοκυπριακή πλευρά, για διευκόλυνση της επανένωσης της πατρίδας μας. Φυσικά καλός και επιθυμητός είναι ο σκοπός της επαναπροσέγγισης και επανένωσης, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, ούτε και τις προθέσεις. Σ' αυτήν την περίπτωση, παραβιάζονται βασικές αρχές της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε και να προσπερνούμε ανιστόρητα, αστόχαστα και απροβλημάτιστα την οδυνηρή πραγματικότητα. Εδώ είχαμε μια βρετανική αποικιοκρατία υπό κατάρρευση, που ήθελε ετσιθελικά και απεγνωσμένα να διατηρήσει την Κύπρο ως την τελευταία της αποικία, στην στρατηγικής σημασίας Μέση Ανατολή, που ενώ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υποσχόταν στους Ελληνοκύπριους την ένωση με την Ελλάδα, μετά τη νίκη όλων των συμμάχων και φυσικά και των Ελληνοκυπρίων κατά του Άξονα, μας προέταξε το ουδέποτε του Χόπκινσον και περιέπλεξε τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία, αμέτοχους στον Πόλεμο, στο δόλιο παιχνίδι της του "Διαίρει και Βασίλευε". Εκμεταλλευόμενη επίσης τη μεγαλομανία αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και επεμβαίνοντας παρασκηνιακά στις πολιτικές εξελίξεις σε Ελλάδα και Κύπρο, πάντοτε "φιλικά" και πατερναλιστικά, παραπλανώντας και αποκρύβοντας τις αληθινές της προθέσεις, κατάφερε να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τον Ελληνισμό, βοηθώντας να τοποθετηθούν σε καίριες θέσεις ανίκανα και αφελή άτομα, δημιουργώντας τοιουτοτρόπως τις προΰποθέσεις μιας άνετης τουρκικής εισβολής, χωρίς ουσιαστική αντίδραση και αντίσταση των από χιλιετηρίδων μονίμων και νομίμων κατοίκων της Κύπρου.
»Με το νέο γλωσσάρι, Δυτικής επινόησης, προέλευσης και προώθησης, επιχειρείται η παραχάραξη της ιστορικής πραγματικότητας και η αποδοχή από τους Ελληνοκύπριους των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής. Γι' αυτούς η εισβολή ήταν μια ειρηνευτική επιχείρηση για «προστασία» των Τουρκοκυπρίων, αποσιωπώντας τους βιασμούς, τις δολοφονίες κ.λπ. Αν ο καθαρός στόχος αυτών που μας έχουν πλασάρει αυτό το απαράδεκτο γλωσσάρι ήταν η πραγματική επαναπροσέγγιση και επανένωση, θα πρέπει να παραδεχτούν ότι έπεσαν στην παγίδα ξένων συμφερόντων και ότι, με τέτοιες αναξιοπρεπείς υποχωρήσεις, θυσιάζουν την αλήθεια και τα δικαιώματα της πλειοψηφίας, υπέρ μιας κατευθυνόμενης και υποστηριζόμενης με τις λόγχες του Αττίλα μειοψηφίας.
»Όσοι συνεργάζονται με τους ξένους, για εξομάλυνση των δήθεν μικροδιαφορών μας, πλανώνται οικτρά, γιατί βοηθούν στην αλλοτρίωση του αγωνιστικού φρονήματος του λαού μας και γίνονται αθέλητά τους ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΙΠΠΟΙ για την εκ των έσω υποβολιμαία τελική διάλυση, κατάληψη και καταστροφή της υπόλοιπης Κύπρου... Αυτό το αγωνιστικό φρόνημα το χρειαζόμαστε περισσότερο από άλλη φορά ΣΗΜΕΡΑ που ΟΛΟΙ διεκδικούν με όλα τα μέσα και επιζητούν να αρπάξουν ό,τι μπορέσουν μέσω των ηττοπαθών, των χλιαρών και των αδιάφορων... Ας πάψουμε να έχουμε ψευδαισθήσεις δίκαιης λύσης, αλλά και ουσιαστικής βοήθειας από «φίλιες» χώρες και ας στραφούμε στις δικές μας δυνάμεις και με τη συμπαράσταση ιδιαίτερα του κραταιού Βασιλέα της Δόξης, του Κυρίου των απανταχού Δυνάμεων».

…
Ιδού η λύση
στα υψηλά ενοίκια

Ο Σύνδεσμος Αντιμετώπισης Κοινωνικών Προβλημάτων (ΣΑΚΟΠ), αναφέρεται στον τρόπο συγκράτησης και μείωσης των υψηλών ενοικίων, για να βοηθηθούν τα νεαρά ζευγάρια για απόκτηση στέγης και να αποφύγουμε τους άστεγους:

«Το θέμα της φούσκας των ενοικίων έγινε αφορμή μεγάλης δημοσιότητας και πορείας των νέων ανθρώπων καθώς και διανυκτέρευσής τους έξω από το Γραφείο του Έπαρχου στη Λεμεσό, όπου διαμαρτυρήθηκαν ότι τους εμποδίζουν στην εξασφάλιση στέγης. Στη Λεμεσό, δυστυχώς, αυξήθηκαν οι άστεγοι, γεγονός που πρέπει να μας προκαλεί ντροπή. Η Πολιτεία οφείλει να διορθώσει αυτήν την κατάσταση και ιδού ο τρόπος:
»Υπάρχουν, σύμφωνα με το Κτηματολόγιο, 250.000 αδιαχώριστα, συνιδιόκτητα κτήματα που παραμένουν αδρανή, διότι η ισχύουσα νομοθεσία, που ίσως να ισχύει από την εποχή της οθωμανικής κατοχής της Κύπρου, προβλέπει ότι πρέπει όλοι οι συνιδιοκτήτες να συμφωνήσουν για τον διαχωρισμό, κάτι ανέφικτο. Δυστυχώς, δημιουργήθηκαν και συνθήκες εκμετάλλευσης γιατί συνιδιοκτήτες, για να δεχθούν διαχωρισμό, επιτυγχάνουν την καταβολή χιλιάδων ευρώ. Τον Μάρτιο του 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων νομοθεσία υποχρεωτικού διαχωρισμού, όταν ένας ιδιοκτήτης κατείχε έκταση ενός οικοπέδου να μπορεί να ζητήσει διαχωρισμό, αλλά κρίθηκε ελλιπής και δεν εφαρμόστηκε. Ύστερα από 3 χρόνια ετοιμάστηκαν νέες νομοθεσίες, που βρίσκονται καθ' οδόν προς τη Βουλή για ψήφιση. Δυστυχώς, το Κτηματολόγιο προτείνει ένα πολύ υψηλό ποσοστό, 65%, για να δικαιούται ένας να υποβάλει αίτηση διαχωρισμού. Ευτυχώς, πολλοί βουλευτές δήλωσαν αντίθετοι με αυτήν τη λανθασμένη πρόταση, για να μπουν στην αγορά τα περισσότερα των 250.000 αδιαχώριστων κτημάτων και τον καθορισμό ενός αρκετά χαμηλότερου ποσοστού εκείνου του λανθασμένου του Κτηματολογίου. Έτσι θα αποφευχθούν οι άστεγοι, θα βοηθηθούν τα νεαρά ζευγάρια και οι φοιτητές, που για ντροπή μας κοιμούνται στη Λεμεσό 4 ή 5 σε ένα υπνοδωμάτιο, έτσι θα αποκτήσουν φθηνότερη στέγη».

….
Να σταματήσει η διαρροή
νέων προς το εξωτερικό

Ο Χαράλαμπος Μερακλής γράφει για το φαινόμενο της φυγής των νέων προς το εξωτερικό για αναζήτηση καλύτερων συνθηκών ζωής λόγω φυσικών αιτιών, οικονομικής κρίσης, πολιτικών καταστάσεων και ανώτερης εκπαίδευσης:

«Αυτή η φυγή των νέων και η παραμονή τους στο εξωτερικό αφυδατώνει το νησί και το αποστερεί από τους μυαλωμένους νέους (brain drain), να επιστρέψουν πίσω που έχουν την κατάλληλη κατάρτιση και όρεξη να κτίσουν μια νέα δυναμική στην Κύπρο με όραμα προς το μέλλον και τον τόπο. Τώρα που ξαναρχίζει η αναδίπλωση της οικονομίας και της ανάπτυξης είναι ανάγκη να αρχίσει ένας νηφάλιος διάλογος και ποιες πολιτικές θα πρέπει να εφαρμοσθούν για να σταματήσει αυτή η γάγγραινα που ταλαιπωρεί τον τόπο για δεκάδες χρόνια…
»…Η ανακοπή της παραμονής των νέων στο εξωτερικό θα επέλθει διά της οικονομικής ανάπτυξης, της διατήρησης των δεσμών μας με τους αποδήμους της παλιννόστησης, της προστασίας, ευημερίας, δημοκρατίας, της ανάπτυξης κέντρων έρευνας, καινοτομίας και μετάβασης στην οικονομία της γνώσης, μέσω της οποίας θα επιστρέψουν οι Κύπριοι επιστήμονες και πολύ περισσότερο οι επενδύσεις, καθώς και εκείνοι που ενδιαφέρονται γι’ αυτούς τους τομείς τους οποίους προσδοκούμε να αναπτύξουμε. Ο αναπτυξιακός μετασχηματισμός του νησιού μας, εκτός από τα ενεργειακά, θα πρέπει να αποτελέσει στρατηγικό εθνικό ζήτημα μακριά από μικροπολιτικές κραυγές…
»…Πέραν αυτών, στόχος μας θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός αποθεματικού κατ’ έτος από 40% για τη στήριξη των μελλούμενων γενών και για νέες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, όπου θα δίδουμε το παρών μας στον 21ον αιώνα. Με αυτόν τον τρόπο θα παύσουμε να είμαστε νησί ηλικιωμένων, ανειδίκευτων εργατών, μεταναστών και χαμηλών προσόντων».