Αξίες και όχι εξουσίες

Ο Κυριάκος Ταπακούδης προτείνει να θαυμάζουμε αυτούς που έχουν αξίες και όχι εξουσίες, σημειώνοντας ότι:
«Η επίδειξη δύναμης κάποτε αποτελεί στάση άμυνας, ώστε να αποτρέπει οποιοδήποτε bullying, τις περισσότερες φορές όμως αποτελεί ένα νοσηρό φαινόμενο των νταήδων, λέξη που αρχικά ήταν συνώνυμη του δυναμικού άνδρα που θαύμαζαν όλοι, αλλά στη συνέχεια ξέπεσε συμβολίζοντας τον παλληκαρά που στερείτο παντός είδους σεβασμού.
»Οι νταήδες είναι συγκεκριμένοι τύποι ανθρώπων, πρωτοστάτες καταστάσεων που δεν αρκούνται μόνο στην επίδειξη δύναμης, αλλά γίνονται πρωταγωνιστές κυρίως ψυχολογικής και φοβικής τυραννίας, που με συστηματική και απρόκλητη καταπίεση ή και χρήση βίας οδηγούν τα θύματά τους, τα οποία αδυνατούν να αντιδράσουν, σε μιαν αγχωτική κατάσταση φόβου, που τα φθείρει ψυχολογικά. Και όλα αυτά γίνονται με απώτερο σκοπό ο θύτης να ανακτήσει τον έλεγχο, ακόμα κάποιες φορές απλώς και μόνο για να νιώσει ισχυρός, να αυτοεπιβεβαιωθεί. Θέλοντας οι περισσότεροι άνθρωποι να υπερέχουν των άλλων, αλλά μη έχοντας τον τρόπο ή τα μέσα να το επιτύχουν, και θέλοντας να ξεχωρίζουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, προσπαθούν τοιουτοτρόπως να επιδείξουν την αξία, τη δύναμη και την ικανότητά τους.
»Υπάρχουν όμως και κάποιοι που αρέσκονται στην επίδειξη, αλλά ως ευγενείς και κοινωνικά μορφωμένοι, μέσα από ευγενή άμιλλα αγωνίζονται και ξεχωρίζουν, και ως εκ του αποτελέσματος των πράξεών τους, αναδεικνύονται και αποδεικνύονται πρώτοι. Αυτοί είναι άνθρωποι υπερήφανοι, που δεν καταδέχονται να υπερτερούν εις βάρος άλλων ασθενέστερων και αδύναμων. Είναι όσοι έχουν ξεπεράσει τα ένστικτα της βουλιμίας για δύναμη και εξουσία, είναι όσοι με την αξία τους και όχι την εξουσία τους, προκαλούν τον σεβασμό και τον θαυμασμό».

…
Καινοτόμος Διακυβέρνηση
Ο Νίκος Γ. Σύκας, Σύμβουλος Στρατηγικής και Καινοτομίας, γράφει για την καινοτόμο διακυβέρνηση:

«Οι επιχειρήσεις και ο ιδιωτικός τομέας είναι οι μηχανές της καινοτομίας. Όμως οι καινοτομικές δραστηριότητες των επιχειρήσεων επηρεάζονται, σε μεγάλο βαθμό, από τις πολιτικές καινοτομίας και τον ρόλο των θεσμών. Η ένταση της καινοτομίας εξαρτάται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των στρατηγικών του ιδιωτικού τομέα και των πολιτικών του δημόσιου τομέα - ρυθμιστικό πλαίσιο, κίνητρα κ.ά.
»Ο ρόλος της Πολιτείας στη νέα εποχή της άυλης οικονομίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός:
1. Καθορισμός θεσμικού πλαισίου - ξεκάθαροι κανονισμοί για την ιδιοκτησία των άυλων επενδύσεων και κεφαλαίων. Η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας έχει πολλαπλά οφέλη για μια οικονομία και κοινωνία.
2. Επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης - η καθυστέρηση εκδίκασης των υποθέσεων λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
3. Δημιουργία συνθηκών όπου οι επιχειρήσεις θα μεγιστοποιούν τα οφέλη από τις συνέργειες.
4. Κτίσιμο ενός φιλικού οικοσυστήματος για τις επιχειρήσεις - παροχή κινήτρων, ανάπτυξη κοινών υποδομών και δημιουργία καινοτομικών συστάδων, διευκόλυνση του επιχειρείν.
5. Ενθάρρυνση/προώθηση νέων μορφών χρηματοδότησης.
6. Εκπαίδευση και κατάρτιση. Αύξηση των κονδυλίων για Έρευνα & Ανάπτυξη. Χρηματοδότηση περισσότερων ερευνητικών προγραμμάτων.
7. Ενίσχυση των Δημιουργικών Βιομηχανιών.
8. Ενδυνάμωση του Κοινωνικού Κεφαλαίου - κοινωνική συνοχή, διάχυση των οφελών της ανάπτυξης σε όλους τους πολίτες, κοινωνική καινοτομία.
»Είναι ο ρυθμός και η κατεύθυνση της καινοτομίας που ενισχύουν την ικανότητα των οικονομιών να αναπτύσσονται. Χρειάζονται νέα στρατηγικά εργαλεία, πρώτον, για τη δημιουργία ενός οικοσυστήματος καινοτομίας που να προωθεί τη συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και, δεύτερο, για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών καινοτομίας που εφαρμόζονται. Ο σχεδιασμός της οικονομίας πρέπει να είναι κατανεμητικός και αναγεννητικός. Χρειάζονται καινοτόμες πολιτικές που να διαχέουν τα οφέλη της ανάπτυξης σε όλους τους πολίτες, να ανοίγουν νέες ευκαιρίες για περισσότερο κόσμο και να δημιουργούν αξία για την κοινωνία…».