In the Studio
Σταύρος
Αντωνόπουλος
‘Η πίεση, η καταπίεση, ο στραγγαλισμός, ο εγκλωβισμός, η ασφυξία, περιβάλλοντα που καταγράφουν έναν επικείμενο, αναγκαίο, λυτρωτικό θάνατο, μια αποχώρηση - αναχώρηση.
Η ειρωνεία, ο σαρκασμός, ο θυμός-οργή, οι σπασμωδικές πράξεις μπροστά στο καλά οργανωμένο πάγιο κακό, το μίσος που η ζωή στάζει, ο έρωτας που κυλά μέσα απ' το χέρι σου σαν να ήταν νερό. Χρώματα του φασισμού, μαύρο, κόκκινο, λευκό, έτσι όπως τον φασισμό που αναπνέουμε, βλέπουμε, ακούμε. Αίσθηση κλινικότητας. Τα παγωμένα και ουδέτερα, άπνοα λευκά, τα βαθιά, σκοτεινά και επικίνδυνα μαύρα του πένθους, ατομικού ή συλλογικού.
Η ανάγκη της φυγής από όνειρα μάταια και απέλπιδα, όνειρα που δεν ολοκληρώθηκαν αλλά έσβησαν πριν αρχίσουν. Τι μπορεί να υπάρχει άραγε ανάμεσα στο χάος και το τίποτα; Ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή; Ανάμεσα στο μαύρο και το άσπρο ή στο μίσος και την αγάπη; Και πώς μπορεί να επιβληθεί τελικά η τάξη, να νικηθεί ο θάνατος, να πεθάνει το μίσος ή το μαύρο κοράκι να σημαίνει την ομορφιά; Τα έργα δεν πραγματεύονται το σκοτάδι παρά μόνο για να το ξορκίσουν και να μιλήσουν για φως. Μιλούν για θάνατο αλλά προσπαθούν μέσα απ' αυτόν να βρουν τη δύναμη να τον αμφισβητήσουν και να κάνουν τον θεατή τους να σκεφτεί ότι υπάρχει ζωή. Περπατώντας μέσα στο τοπίο των έργων, ο θεατής περνά ανάμεσα σε πύλες που ούτε σε καλωσορίζουν, ούτε σε σταματούν αλλά σε προειδοποιούν ότι περνώντας τις, γίνεσαι συνένοχος ενός περίεργου κόσμου. Έργα που εσωκλείουν ένα μαρτύριο, που αυτοαναλώνονται και λιώνουν μέσα στην ύπαρξή τους. Κεφάλια, κομμάτια σώματος και βλέμματα που ο θεατής συνειδητοποιεί ότι δεν είναι ζωντανά (ποτέ δεν ήταν), αλλά άψυχα, παγωμένα στον χώρο, αυτοτιμωρούμενα. Γλυπτά εγκλωβισμένα μέσα σε γυάλες, κάτω από πέτρες, βιώνουν μια στάση καταπίεσης της προσωπικής τους ελευθερίας και ενώ υποφώσκει μια ένταση, παραμένει ανεκδήλωτη μπροστά στην καταναγκαστική απουσία της δυνατότητας του ερωτισμού’.

I.D. Ο Σταύρος Αντωνόπουλος γεννήθηκε στη Λευκωσία, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος συνεργάστηκε με τον ΘΟΚ, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής, το Θέατρο Ένα, το Σατιρικό Θέατρο κ.ά. Ως εικαστικός έχει στο ενεργητικό του πολλές ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Κύπρο και το εξωτερικό.
Η έκθεση εγκαινιάζεται τη Δ 22 Οκτ στις 19.30 και θα διαρκέσει μέχρι το Σ 3 Νοε στο Αέρως 17, Παλιά Λευκωσία.