Ο γύρος της Κύπρου σε 16 μέρες
Από τη Δύση στην Ανατολή και από τον Βορρά στον Νότο. O Ε/Κ Σταύρος Τζωρτζής και ο Τ/Κ Yalcin Adal, όταν έπαιρναν την απόφαση να διασχίσουν την Κύπρο απ’ άκρη σ’ άκρη δεν είχαν στο μυαλό τους απλώς ένα ακόμη οδοιπορικό, μια περιπέτεια. Η ιδέα και ο σκοπός, ήταν πιο μεγάλα, πιο σημαντικά από αυτό. Ήταν ένα μήνυμα ενότητας, προς πάσα κατεύθυνση. Και το κατάφεραν.
Πώς γνωριστήκατε;
Σταύρος: ‘Συναντηθήκαμε μέσω του πρότζεκτ ‘La Trobe’ στη Μελβούρνη, μια πρωτοβουλία που έφερε μαζί τις δύο κοινότητες μέσα από διάφορες δραστηριότητες’.
Yalcin: ‘Συζητήσαμε ειλικρινά και με σεβασμό τη ζημιά που προκάλεσε η προηγούμενη σύγκρουση μεταξύ των κοινοτήτων. Γνώρισα στην συνέχεια καλύτερα τον Σταύρο και εντυπωσιάστηκα από την προσωπικότητά του’.
Πώς προέκυψε η ιδέα για τον γύρο της Κύπρου και πώς έγινε πράξη;
Y: ‘Ήταν μια σκέψη, που κάναμε ταυτόχρονα. Από την πλευρά μου, εμπνεύστηκα να διασχίσω την Κύπρο, αφού διάβασα το βιβλίο του Colin Thubrons ‘Journey into Cyprus’, εκεί διηγείται το δικό του ταξίδι, όταν έκανε τον γύρο της Κύπρου, περί τα 600 μίλια. Με συγκίνησε. Με έκανε να δω την Κύπρο διαφορετικά’.
Σ: ‘Εμένα μου αρέσει η περιπέτεια και ήταν κάτι που το σκεφτόμουν καιρό τώρα. Είδα δύο φίλους στην Αυστραλία που περπάτησαν 200 χιλιόμετρα, για να διαμαρτυρηθούν για παιδιά προσφύγων που τίθενται υπό κράτηση. Σκέφτηκα “μπορώ να το κάνω αυτό για την Κύπρο”. Λίγο αργότερα, τελείως απροσδόκητα, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον Yalcin και μου είπε ότι θέλει να κάνει έναν μακρύ περίπατο στην Κύπρο… Δεν μας πήρε πολύ πριν αρχίσουμε να σχεδιάζουμε τη διαδρομή’.
Δεχθήκατε κριτική;
Σ: ‘Nαι, αν και τα σχόλια ήταν κυρίως θετικά. Ακούσαμε πολλά, κυρίως από ανθρώπους που έχουν σχηματίσει συγκεκριμένη άποψη και δεν την αλλάζουν. Εμείς πιστεύουμε στην ισότητα όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την θρησκεία ή το χρώμα του δέρματος και οι πράξεις μας το αποδεικνύουν. Καταδικάζουμε οτιδήποτε αντίθετο σε αυτό. Ήταν και αυτοί που μας έλεγαν πως χάνουμε τον χρόνο μας, κάτι που ήταν κατανοητό για εμάς, επειδή ίσως μετά από όλα αυτά τα χρόνια μερικοί άνθρωποι έχασαν την ελπίδα. Παρόλα αυτά, δεν μας εμπόδισε από το να κυνηγήσουμε τους στόχους μας’.
Y: ‘Θυμάμαι δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Η πρώτη, σ’ ένα καφενείο ένας ντόπιος αρνήθηκε να συμμετέχει στην οπτικογράφισή μας ή να συνομιλήσει μαζί μας, απλά είπε πως “δεν θα υπάρχει συμφωνία χωρίς την Τουρκία”. Η δεύτερη, δύο αγρότες που έζησαν τα γεγονότα πριν την εισβολή και ήταν κάπως επιθετικοί και έντονοι απέναντι μας. Καταλαβαίνω πως είναι μια πληγή για πολλούς, είδα μια βαθιά θλίψη στα μάτια τους. Όποια κριτική και αν ακούσαμε, την ακούσαμε με σεβασμό’.
Ποια ήταν η πιο ωραία στιγμή του ταξιδιού;
Y: ‘Έχω εξαιρετικές αναμνήσεις. Προφανώς η ομορφιά του νησιού, η αρχιτεκτονική που αναβλύζει ιστορία και οι υπέροχοι του άνθρωποι. Κοντά στον Άγιο Χαρίτωνα (Ergenekon) ένας Τούρκοκύπριος, ο Τούρκερ, σταμάτησε το αυτοκίνητό του και μας αγκάλιασε. Επίσης, όταν γνώρισα τους θείους του Σταύρου. Είναι πολύ ζεστοί και καλοί άνθρωποι. Φάγαμε μαζί και μας είπαν με πόση θλίψη άφησαν τον βορρά. Ζούσαν σ’ ένα μεικτό χωρίο’.
Σ: ‘Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν, όταν διασχίζαμε τον Πενταδάκτυλο και τα κάστρα του. Η θέα από το κάστρο της Καντάρας… ένιωσα δέος’.
Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε;
Σ: ‘Πως θα πρέπει να κάνουμε στην άκρη κάθε είδους εθνικισμό. Μπορεί να μην έχουμε πολιτική δύναμη, αλλά ο καθένας μας μπορεί να επηρεάσει θετικά τον διπλανό του’.
Y: ‘Πως έχουμε περισσότερα κοινά απ’ όσες έχουμε διαφορές. Διάλογος χρειάζεται, δεν χωρίζει τους ανθρώπους η θρησκεία, η εθνικότητα, το χρώμα, το φύλο, τίποτα’.

Θέλεις να είσαι κομμάτι της προσπάθειας του Σταύρου και του Yalcin; Τότε βοήθησε στο να γίνει η παραγωγή του σχετικού ντοκιμαντέρ εδώ: chuffed.org/project/journey-into-cyprus.