ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΕ ΑΥΤΟ

Αλαλούμ με το Ταμείο Συντάξεων Ιατρών και Οδοντιάτρων

ΣΦΗΝΑ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, παρά την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, συνεχίζει να εισπράττει εισφορές από ιατρούς και οδοντιάτρους

ΜΑΡΙΟΣ ΑΔΑΜΟΥ

Αλαλούμ με τις εισφορές ιατρών και οδοντιάτρων στο Ταμείο Συντάξεων Ιατρών και Οδοντιάτρων έχει προκύψει τους τελευταίους μήνες, μετά από απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο έκρινε ότι μία και μόνο πρόνοια των Κανονισμών που εξεδόθησαν δυνάμει του «περί Ιατρών (Σύλλογοι, Πειθαρχία και Ταμείο Συντάξεων) Νόμου» είναι ultra vires (πέραν κάθε νόμιμης εξουσίας). Στην απόφασή του το Δικαστήριο, η οποία ειρήσθω εν παρόδω εξεδόθη στις 3/2/2017, αναφέρεται μεταξύ άλλων:
«Η πρόνοια του κανονισμού 7 της Κ.Δ.Π. 295/99 είναι ultra vires του νόμου, εφόσον ο νόμος δεν αναφέρει ρητά ότι κάθε ιατρός που εγγράφεται στο μητρώο βάσει του Κεφ. 250, οφείλει και να συμμετάσχει στο ταμείο συντάξεως. Συνεπώς ο νομοθέτης δεν εξουσιοδότησε το συμβούλιο να θέσει τέτοια υποχρέωση». Όπως τονίζεται σε άλλο σημείο της απόφασης, «η υποχρέωση που γεννήθηκε και η όποια οφειλή ένεκα τούτου, είναι παράνομη και αντινομική».
Εν ολίγοις το Δικαστήριο με την απόφασή του απαλλάσσει, στην ουσία, τόσο τον εναγόμενο αλλά και οποιονδήποτε άλλον ιατρό, από τις όποιες οφειλές του στο Ταμείο. Κι ενώ η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρη εντούτοις, ακόμη και σήμερα, το Ταμείο συνεχίζει να δέχεται εισφορές και μάλιστα, το Διοικητικό Συμβούλιο στέλνει προειδοποιητικές επιστολές προς τα μέλη του, με τις οποίες αξιώνει την καταβολή συσσωρευμένων εισφορών τους προς αυτό, προειδοποιώντας με νομικά μέτρα.

Το χρονικό
Το Ταμείο Σύνταξης Ιατρών (ΤΣΙ) ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2000 μετά από την ψήφιση της σχετικής Νομοθεσίας (Κ.Δ.Π. 295/99) και το 2011 έγινε διεύρυνση και μετονομασία του σε Ταμείο Συντάξεων Ιατρών και Οδοντιάτρων (ΤΣΙΟ). Η ίδρυση του εν λόγω Ταμείου στηρίχθηκε στο άρθρο 15 του «περί Ιατρών Νόμου του 1967», το οποίο αναφέρει ότι το Συμβούλιο του Ιατρικού Σώματος δύναται (έχει τη δυνατότητα) να εκδίδει Κανονισμούς δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους (Μέρος V - Συντάξεις και Χορηγήματα), προνοούντας τη δημιουργία Ταμείου κληθησομένου «Ταμείο Συντάξεως Ιατρών» για τη χορήγηση συντάξεων και χορηγημάτων προς τους αποσυρομένους της ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος ιατρούς που εισφέρουν (δεν καθιστά την εισφορά υποχρεωτική) στο Ταμείο και εν περιπτώσει θανάτου αυτών στις χήρες και τα ορφανά τους.
Όταν μετά από πολλά χρόνια κατέστη δυνατή η ψήφιση σχετικών Κανονισμών [«περί Ιατρών (Συντάξεις και Χορηγήματα) Κανονισμοί 1999] περιλήφθηκε πρόνοια σε αυτούς που καθιστά υποχρεωτική την εισφορά όλων των εγγεγραμμένων ιατρών, κάτι που κρίθηκε από το Δικαστήριο ως «ultra vires του νόμου». Δηλαδή, με απλά λόγια, οι κανονισμοί, οι οποίοι κατέστησαν υποχρεωτική τη συνεισφορά στο Ταμείο συντάχθηκαν καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας που έδωσε ο νόμος.

Η άποψη του Ταμείου
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου Συντάξεων Ιατρών και Οδοντιάτρων αντί να ενημερώσει τα μέλη του για την εξέλιξη αυτή, συνέχισε να λαμβάνει εισφορές και να αποστέλλει προειδοποιητικές επιστολές προς όσους δεν εισέφεραν στο Ταμείο. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Διευθυντή του Ταμείου, Μαρίνο Θεοδοσίου, μας αναφέρθηκε πως επειδή έχει εφεσιβληθεί η απόφαση, το Ταμείο συνεχίζει να τηρεί κατά γράμμα τους ψηφισθέντες Κανονισμούς.
«Το θέμα είναι άκρως νομικό. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου και οι νομικοί του σύμβουλοι διαφωνούν με την απόφαση του Δικαστηρίου και για τον λόγο αυτό άλλωστε καταθέσαμε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο κι αναμένουμε την εκδίκασή της. Από τη στιγμή που έχουμε καταθέσει έφεση εμείς συνεχίζουμε, ως Ταμείο, να λαμβάνουμε εισφορές μέχρι την τελική απόφαση του Ανωτάτου, την οποία και θα σεβαστούμε απόλυτα. Επαναλαμβάνω εμείς εφαρμόζουμε τους Κανονισμούς μέχρι να υπάρξει τελική κατάληξη επί του θέματος», κατέληξε ο κ. Θεοδοσίου.

Τι έπρεπε να πράξει το Συμβούλιο
Η «Σημερινή» της Κυριακής, θέλοντας να αποσαφηνίσει πλήρως την κατάσταση, ζήτησε κι έλαβε την άποψη του γνωστού νομικού Ανδρέα Αγγελίδη. Σύμφωνα με τον κ. Αγγελίδη, «το Ταμείο όφειλε από της εκδόσεως της απόφασης να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία να ενημερώνει τα μέλη του για αυτήν, ανεξαρτήτως εάν κατέθεσε έφεση ή όχι, αφού σε καμία περίπτωση η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου μέχρι την εξέταση της έφεσης.
»Συνεπώς το Δ.Σ. του Ταμείου όφειλε να θέσει υπόψη των μελών του τα δεδομένα και να αφήνει στη διακριτική ευχέρεια τι θα έπρατταν, δηλαδή εάν θα συνέχιζαν να εισφέρουν στο Ταμείο ή όχι. Το ότι το Ταμείο έκανε έφεση χωρίς να ζητήσει αναστολή εφαρμογής της Πρωτόδικης απόφασης, δεν σημαίνει ότι μπορεί να συνεχίζει να εφαρμόζει απόλυτα αυτόν τον Κανονισμό, που δεν υπάρχει πλέον δυνάμει της δικαστικής απόφασης, αφού μέχρι την τοποθέτηση του Ανωτάτου αυτή είναι δεσμευτική.
»Αν κερδηθεί η έφεση σημαίνει ότι, τελικά, ο Κανονισμός που ψηφίστηκε δυνάμει προνοιών του Νόμου ήταν ισχυρός και συνεπώς δεν τίθεται πλέον κανένα ζήτημα επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Εάν, όμως, η έφεση δεν γίνει αποδεκτή, τότε τελεσίδικα ο Κανονισμός υπερβαίνει των εξουσιών και συνεπώς είναι άκυρος», κατέληξε ο κ. Αγγελίδης.