Anoigma theatro
TO TIME OUT ΣΥΝΑΝΤΑ
Κωνσταντία Σωτηρίου
Η Κωνσταντία Σωτηρία ανήκει στη σύγχρονη γενιά των Κυπρίων πεζογράφων. Δηλώνει μανιώδης αναγνώστρια, έχει βραβευτεί για την πρώτη της νουβέλα ‘Η Αισέ πάει διακοπές’ με το Athens Prize for Literature, ενώ πρόσφατα δημοσίευσε τη δεύτερη ‘Φωνές από χώμα’. Η θεατρικότητα στα πεζογραφικά της έργα την έκαναν γνωστή και στο θέατρο, αφού τα δύο πεζογραφήματά της ‘Τζεμαλιγιέ’ και ‘Η Αισέ πάει διακοπές’ προσαρμόστηκαν από την ίδια στο θέατρο. Η Κωνσταντία γράφει για πρώτη φορά αποκλειστικά θεατρικό, έπειτα από ανάθεση του ΘΟΚ για το σενάριο της καινούριας παραγωγής της Νέας Σκηνής, ‘Το Κέλυφος’.
Πως επελέγη το θέμα για ‘Το Κέλυφος’;
‘Το θέμα επιλέγηκε στο πλαίσιο του κεντρικού άξονα του ρεπερτορίου του ΘΟΚ, που είναι “ο άλλος”. Στις κατευθύνσεις που μου δόθηκαν για την συγγραφή, έγραψα ένα έργο για την αθέατη τρίτη ηλικία, για μια οικογένεια που πλήττεται από το Αλτσχάιμερ, για το πώς αυτή η οικογένεια βιώνει την απώλεια του ανθρώπου της, για το πώς μπορεί να επιβιώσει μέσα από αυτό. Είναι ένα έργο για αυτούς που μένουν πίσω, που βλέπουν τον άνθρωπο τους να “αδειάζει” από ζωή, να απομένει πια ως ένα κέλυφος του ανθρώπου που υπήρξε’.
Στο επίκεντρο της παρατήρησής σου δεν βρίσκεται ο ασθενής του Αλτσχάιμερ, αλλά το περιβάλλον του. Γιατί;
‘Κάπου είχα διαβάσει ότι το Αλτσχάιμερ δεν είναι μόνο η αρρώστια του ασθενή, αλλά των φροντιστών του. Τόσο πολύ, δηλαδή, επηρεάζει τους ανθρώπους, που βρίσκονται γύρω του. Ήθελα να γράψω για τα λόγια που δεν πρόλαβαν να λεχθούν, τις συγγνώμες που δεν ζητήθηκαν, το μικρό στίγμα που αφήνει ο καθένας από μας όταν “φεύγει” και που αποτυπώνεται κυρίως στους ανθρώπους που μας αγάπησαν’.
Σε τι διαφέρει ‘Το Κέλυφος’ από τα προηγούμενα σου έργα;
‘Η βασική διαφορά είναι ότι “Το Kέλυφος” είναι ένα καθαρά θεατρικό κείμενο. Πέραν αυτού η γλώσσα είναι διαφορετική, δεν χρησιμοποιώ την κυπριακή διάλεκτο, επειδή ένιωσα πως το κείμενο αυτό έπρεπε να γραφτεί στην κοινή ελληνική. Τα κείμενά μου πάντα με κατευθύνουν. Αυτή τη φορά δεν γράφω για ένα θέμα ιστορικό, αλλά για ένα οικογενειακό δράμα. Ωστόσο, στο επίκεντρο του έργου είναι πάλι η γυναίκα. Το γυναικείο σύμπαν εξακολουθεί να είναι μια σταθερή μου συγγραφική εμμονή, στο οποίο πιστεύω θα επανέρχομαι πάντα’.
Γράφοντας ένα βιβλίο υπάρχει στο μυαλό σου η θεατρική του μεταφορά;
‘Σε καμία περίπτωση. Απλώς, όπως μου έχουν επισημάνει, υπάρχει μια θεατρικότητα στα πεζογραφικά κείμενα μου, που ίσως διευκολύνει τη θεατρική τους μεταφορά. Ούτως ή άλλως θεωρώ τον εαυτό μου κυρίως πεζογράφο’.
Τι ετοιμάζεις μελλοντικά;
‘Στόχος μου είναι να ολοκληρώσω την τρίτη μου νουβέλα. Θεωρώ ότι αποτελεί το τρίτο μέρος μιας τριλογίας μετά τα δύο προηγούμενα μου βιβλία και συμπληρώνει το πώς βιώνω εγώ ως πεζογράφος τη σύγχρονη κυπριακή ιστορία. Στο μυαλό μου έχω αρχίσει να στήνω και την τέταρτη νουβέλα, που θα ήθελα να έχει διαφορετική θεματική. Γενικά πάντα έχω συγγραφικό πλάνο για τα επόμενα μου βήματα. Πέραν αυτού περιμένω ανυπόμονα το καλοκαίρι, για να διαβάσω. Το καλοκαίρι είναι η εποχή, που πάντα ηρεμώ και διαβάζω όλα τα βιβλία που αγοράζω τον χειμώνα. Μια τελετουργία αναπόφευκτη, αφού αν δεν διαβάσεις πολύ δεν μπορείς να γράψεις. Και θέλω να πω ότι αν είναι να δηλώσω κάτι ως ιδιότητα, θα είναι πάνω από όλα μανιώδης αναγνώστης’.
‘Το Κέλυφος’, πρεμιέρα Παρ 13 Απρ, Νέα Σκηνή ΘΟΚ, Λευκωσία, 20.30. Πληρ. 77772717.