Anoigma Theatro
ΤΟ TIME OUT ΘΥΜΑΤΑΙ
Ένας χρόνος θέατρο στην Κύπρο
Όλα όσα ξεχωρίσαμε, είδαμε, αγαπήσαμε, αλλά και εκείνα που αφήνουμε πίσω από τις θεατρικές παραστάσεις, που παρακολουθήσαμε το 2017.
Το 2017 αφήνει πίσω του πολλές όμορφες θεατρικές στιγμές και κυρίως δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη συνέχιση εκείνων των θεσμών - και διεθνούς εμβέλειας - που αφορούν την τέχνη του θεάτρου στη χώρα μας. Μία από τις σημαντικότερες θεατρικές στιγμές της χρονιάς που πέρασε, ήταν αναμφίβολα η διοργάνωση του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Μονοδράματος, που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Πάφος 2017 με 14 παραστάσεις από 11 χώρες. Η διοργάνωση του Πάφος 2017 αφήνει πίσω της μία σημαντική κληρονομιά, η οποία περιλαμβάνει πέραν των έργων υποδομής και την προβολή της Πάφου στο εξωτερικό, τη δημιουργία πολιτιστικών θεσμών που ευχόμαστε να συνεχιστούν στα επόμενα χρόνια. Ήδη το Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος έβαλε πλώρη, όπως όλα δείχνουν, για το 2019, αφού θα διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια στην Πάφο. Παράλληλα, το Πάφος 2017 μας χάρισε ορισμένες από τις πιο όμορφες θεατρικές στιγμές, με αποκορύφωμα την πολυπολιτισμική παραγωγή ‘Τρωάδες’, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου με τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη να μας καθηλώνει ως Εκάβη στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου τον περασμένο Ιούλιο. Ταυτόχρονα, όμως, θυμόμαστε και την εμφάνιση της Fanny Ardant στην Κύπρο ερμηνεύοντας τον συγκλονιστικό ρόλο της Κασσάνδρας του Michael Jarrell τον Σεπτέμβριο. Το 2017 θα το έχουμε στο μυαλό μας ως μία χρονιά που έκαναν την εμφάνισή τους στην Κύπρο τα θεατρικά φεστιβάλ, αφού, πέραν του Φεστιβάλ Μονοδράματος, διοργανώθηκε το 1ο Υπαίθριο Θεατρικό Φεστιβάλ Αντίσκηνο τον Αύγουστο στον Κάτω Πύργο, αλλά και το πρώτο μέρος των Δράσεων του ΘΟΚ με το Dubitanda στο Θέατρο Αποθήκες, το οποίο αποτελεί ένα είδος μικρού φεστιβάλ θεάτρου. Η άφιξη του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του ΘΟΚ, Σάββα Κυριακίδη, είναι σαφώς μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της χρονιάς. Η παρουσία του κ. Κυριακίδη δημιούργησε εξαρχής ένα κλίμα εξωστρέφειας από πλευράς του οργανισμού, που έθεσε ως κύριους στόχους την προσέλκυση νέου κοινού με ρεπερτόριο που θα απευθύνεται σε όλη την γκάμα των θεατών, τη δημιουργία θετικού κλίματος συνεργασίας με τα ελεύθερα θέατρα, την πρόσκληση νέων Κυπρίων καλλιτεχνών στις παραγωγές του - κάτι που ήδη βιώνουμε - αλλά και τη δημιουργία Δραματικής Σχολής ανώτατου επιπέδου στην Κύπρο. Η χρονιά που φεύγει, όπως ακριβώς και η προηγούμενη, αφήνει πίσω της ένα τεράστιο, για τα κυπριακά δεδομένα, αριθμό θεατρικών παραγωγών από τις οποίες κρατάω εκείνες, που η καθεμία για διαφορετικό λόγο με συγκίνησε.

Από το 2017:
Θυμάμαι την καθηλωτική Δέσποινα Μπεμπεδέλη ως Φιλιώ Χαϊδεμένου. Το μεγαλείο, την εσωτερικότητα και την αριστουργηματική υποκριτική δεινότητα της σπουδαίας Τζένης Γαϊτανοπούλου, που επέστρεψε στο θέατρο φέτος έπειτα από 16 χρόνια απουσίας με την παράσταση ‘Κλυταιμνήστρα ή Το Έγκλημα’.
Αγάπησα την υπαίθρια παράσταση ‘Αριζόνα’ της ομάδας Παράσιτα με τους εξαιρετικούς Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και Κώστα Καζάκα, που με απόλυτη χημεία έδωσαν ένα ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα έργο που καταπιάνεται με το θέμα των συνόρων, τον φόβο του ξένου, τον ρατσισμό και τις νεοφασιστικές αντιλήψεις.
Εντυπωσιάστηκα με τη ‘Μήδεια’ του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Βλάντισλάβ Ναστάβσιεβ στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος από το Ρωσικό Θέατρο Mikhail Chekhov της Ρίγα, της Λετονίας.
Θύμωσα με την απαγόρευση της παράστασης ‘Cock’ από τον Δήμο Σωτήρας. Μία παράσταση που μιλά για την αγάπη, τις ανθρώπινες σχέσεις και καταπιάνεται με ζητήματα ταυτότητας με εξαιρετικές ερμηνείες. Σίγουρα, μία από τις καλύτερες παραστάσεις του 2017.
Περισσότερα για τα θεατρικά δρώμενα του 2017 θα πούμε και θα θυμηθούμε στο www.timeoutcyprus.com.