‘Ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης δεν έγραφαν για να κάνουν hit’

Δυο νεαροί Κύπριοι μουσικοί, ένας 19χρονος κιθαρίστας και μια 24χρονη πιανίστρια, παρουσιάζουν ένα live αφιερωμένο στη μουσική των δυο μεγαλύτερων Ελλήνων μουσουργών.

Ο Σάββας Χρυσοστόμου κατάγεται από την Πάφο και αυτό το διάστημα ζει στο Leeds λόγω σπουδών. Στην πορεία του, δύο είναι οι στιγμές που ξεχωρίζουν. Όταν βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο στην κατηγορία ‘Song Performance’ στην 3η Διεθνή Ολυμπιάδα Μουσικής στη Λιθουανία, με το παραδοσιακό τραγούδι ‘Ασιερόμπασμαν’, αλλά και η συμμετοχή του ως σολίστ στο φαντασμαγορικό event του Παφος 2017 ‘Αέναα ταξίδια’. Η επίσης Παφίτισσα Μαριάννα Γεωργίου χαρακτηρίζει το pre-concert, που έδωσε ως νέα πιανίστρια ανοίγοντας το κονσέρτο της Συμφωνικής Ορχήστρας της Τσεχίας στο Albert Hall του Nottingham, ως μία από τις ομορφότερες εμπειρίες στην καριέρα της.

Αυτό το διάστημα, οι δυο Παφίτες μουσικοί έφτιαξαν και παρουσιάζουν μια παράσταση αφιερωμένη στους Χατζιδάκι και Θεοδωράκη.

Τι είχε η μουσική τους που δύσκολα το συναντάς στις μέρες μας;
‘Είχε και έχει βάθος, πλάτος και αλήθεια. Και οι δυο αντιμετώπιζαν τους στίχους και τα ποιήματα, που μελοποιούσαν, με σεβασμό. Όταν ακούς την λέξη ‘μάνα’ ή ‘αγάπη’ μέσα από τη μουσική του Μίκη και του Μάνου, πραγματικά καταλαβαίνεις πόσο τεράστιες σε σημασία είναι, πράγμα που στις μέρες μας δεν γίνεται συχνά. Ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης δεν έγραφαν για να κάνουν hit’.

Εκτός από ταλέντο, τι άλλο τους χαρακτήριζε;
‘Και οι δυο είχαν προσωπικότητα και ταυτότητα. Δεν ήταν παρασκευασμένα προϊόντα του συστήματος. Ήταν δυο άνθρωποι, οι οποίοι μπορούσαν να σκεφτούν, να έχουν τη δική τους άποψη. Είχαν λόγο, και όποτε χρειαζόταν τον μετέφεραν προς τα έξω, χωρίς να φοβούνται τις αντιδράσεις. Αυτά, σε συνδυασμό με τη μουσική τους, βοήθησαν, ώστε ο κόσμος να τους βλέπει με δέος’.

Γιατί ο κόσμος πάντοτε τους ταυτίζει, μουσικά τουλάχιστον;
‘Η άποψή μας είναι ότι ο κόσμος τους ταυτίζει, λόγω του ότι και οι δύο “άνθισαν” σε μια εποχή δύσκολη για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Μέσα στην τόση θλίψη και τον πόνο, οι άνθρωποι τότε έβρισκαν διέξοδο στη μουσική του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι. Ήταν μια μορφή ελπίδας για τον ελληνικό λαό. Και οι δυο δεν φοβούνταν να πειραματιστούν, με αποτέλεσμα να φέρουν κάτι το διαφορετικό στα ελληνικά μουσικά δρώμενα. Έδιναν συναυλίες με πρωτόγνωρη προσέλευση κόσμου, για τα τότε δεδομένα, και η μουσική τους έφτασε στην άλλη άκρη του κόσμου. Έγιναν και οι δυο αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής παράδοσης’.

Θα έκαναν, θεωρείτε, την ίδια επιτυχία, αν καλλιτεχνικά εμφανίζονταν σήμερα;
‘Θα ήταν ή του ύψους ή του βάθους. Ζούμε στην εποχή του εύκολου. Ο άνθρωπος έχασε την ουσία. Άρα, τραγούδια σαν του Μίκη και του Μάνου θα τα χαρακτήριζε ως χαζομάρες. Και οι δυο μελοποίησαν σπουδαίους ποιητές. Τώρα, οι ποιητές χάθηκαν. Οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν το εύκολο. Η μουσική τους δεν ήταν εύκολη. Είχε συναισθήματα και μηνύματα. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος σιγά-σιγά έχει ξανά την ανάγκη να νιώσει, οπότε θα μπορούσε να γαντζωθεί στην αλήθεια και την ευαισθησία των τραγουδιών του Μίκη και του Μάνου και να τα έβλεπε σαν μια ελπίδα για το αύριο’.

Τετ 27 Δεκ, Τεχνόπολις 20, 20.00, Πάφος. €10 & €5 (μαθητές). Πληρ. 70002420.