Urban life
Παναγιώτης Τοφή
Επάγγελμα: Χορογράφος, Κινησιολόγος, Ερμηνευτής
Ηλικία: 35
Φωτογραφίες: Θεοδώρα Ιακώβου

Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για τον χορό;
Η αγάπη μου για τον χορό και την κίνηση ξεκίνησε από νεαρή ηλικία. Θυμάμαι πως στα οκτώ μου χρόνια περίμενα με ιδιαίτερη ανυπομονησία τις Κυριακές, όπου δεν θα υπήρχε κάποιος στο σπίτι, για να βάλω δυνατή μουσική και να χορέψω, ακολουθώντας το μοτίβο των σχημάτων στο χαλί του σαλονιού. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να αποκτήσω το θάρρος να εκφράσω αυτή την αγάπη, όντας επηρεασμένος από τα διάφορα ταμπού που υπήρχαν στην Κύπρο γύρω από τη σχέση των αγοριών με την τέχνη του χορού.

Και πώς από αγάπη μετατράπηκε σε επάγγελμα;
Το απόγευμα της 13ης Αυγούστου το 2003, καθώς παρακολουθούσα τηλεόραση, έπεσα τυχαία σε ένα αφιέρωμα της ΕΡΤ με θέμα την προετοιμασία της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, μιλώντας για τις διάφορες προετοιμασίες, ανακοίνωσε ανοικτό κάλεσμα προς άτομα που αγαπούν την κίνηση, τα οποία σαν εθελοντές ερμηνευτές, σε έναν ακριβώς χρόνο θα υλοποιούσαν ένα σημαντικό μέρος αυτού του μεγαλεπήβολου, όπως το χαρακτήριζε, έργου. Ιδιαίτερα επηρεασμένος από τις εικόνες των προβών και τη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα που συνόδευε τα πλάνα, δήλωσα αμέσως ενδιαφέρον. Ένα χρόνο μετά, εάν και επιλέχθηκα σαν ερμηνευτής στην τελετή στο κομμάτι ‘Κλεψύδρα’, λόγω τραυματισμού τρεις μέρες πριν από την επίσημη τελετή, χρειάστηκε να αποχωρήσω. Μου πήρε ένα χρόνο να επανέλθω και άλλα δύο για να πάρω την απόφαση για επαγγελματική προσέγγιση. Έτσι, στα 25 μου, δουλεύοντας σαν γραφίστας, ξεκίνησα παράλληλα μια κοπιαστική και αρκετά μοναχική πορεία με στόχο σπουδές σύγχρονου χορού στο Λονδίνο. Το 2010 ξεκίνησα το Δίπλωμα Σπουδών Χορού στο Laban Centre και, στη συνέχεια, το 2011 το Πτυχίο Σύγχρονου Χορού στο ίδιο κονσερβατόριο από όπου και αποφοίτησα με διάκριση το 2014.

Η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα σου;
Η ευκαιρία που μου δόθηκε με την 17η Πλατφόρμα Σύγχρονου Χορού Κύπρου τον Μάρτιο, όπου παρουσίασα το χορογραφικό έργο ‘Never Been Missed’. Το έργο, με ερμηνευτές την Αλεξία Νικολάου και εμένα, δημιουργήθηκε μέσα από ομαδοποίηση αποτελεσμάτων σε κίνηση και σύνθεση από προσωπική έρευνα γύρω από θέματα απόκρυψης, διαγραφής και απόσυρσης. Στο συγκεκριμένο έργο, είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με αξιόλογους συντελεστές, μεταξύ των οποίων ο Emmidio Vasquez (ηχογράφηση, επεξεργασία και σύνθεση ήχου), ο Παναγιώτης Μανούσης (σχεδιασμός φωτισμού), η Ρέα Ολυμπίου (σχεδιασμός κουστουμιών), η Melissa Garcia Carro (αφήγηση) και η Θεοδώρα Ιακώβου (φωτογραφία).

Ποια η πιο σημαντική συμβουλή που σου έχουνε δώσει;
«Ποτέ μην κοροϊδεύεις αυτά που πραγματικά αγαπάς».

Σωματικά και πνευματικά, τι προσφέρει ο χορός στον άνθρωπο και πώς τον εξελίσσει;
Ο χορός και η κίνηση βοηθούν στην απελευθέρωση της ενέργειας που συχνά βρίσκεται εγκλωβισμένη μέσα στο σώμα. Επιτρέπουν στον άνθρωπο, στο σώμα, να υπάρξει με καινούργιους τρόπους, να βιώσει διαφορετικά μοτίβα, να θυμηθεί και να ξεχάσει ταυτόχρονα, να επικοινωνήσει με το ένστικτο, να βρεθεί σε μία κατάσταση συντονισμού με όσα έχουν, τελικά, πραγματικά σημασία.