Περί ψηφιακής διακυβέρνησης

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ*

Συζητάμε εδώ και χρόνια την ανάγκη ψηφιοποίησης. Τα πολλαπλά οφέλη που θα έχει σε όλους τους τομείς. Από την παραγωγικότητα που θα αυξηθεί, στη διαφάνεια που θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά και στην ευκολία στις συναλλαγές όλων μας μεταξύ μας. Βεβαίως και τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας μεταρρύθμισης είναι πολύ περισσότερα.
Θα με ρωτήσετε, που κολλάμε; Γιατί, ενώ είναι κάτι που λέμε εδώ και δεκαετίες, κολλάμε; Η πρώτη αναφορά για μηχανογράφηση του Δημοσίου έγινε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Γιώργο Βασιλείου. Από τότε, κανείς δεν ισχυρίζεται και δεν μπορεί να ισχυριστεί πως δεν έγινε κανένα βήμα. Έγιναν βήματα. Αποσπασματικά, βεβιασμένα, χωρίς συνοχή, και χωρίς καμία ολιστική στρατηγική. Κανείς δεν έθεσε, και κανείς δεν απάντησε το ερώτημα, πού θέλουμε να φτάσουμε με αυτό το τεράστιο εγχείρημα; Η απάντηση πρέπει να είναι μία από όλους μας. Να ενοποιήσουμε, μέσω της ψηφιοποίησης, όλες τις υπηρεσίες του τόπου μας. Να γίνει μάλιστα με τέτοιο τρόπο, που να μπορεί σε μελλοντικό χρόνο να ενοποιηθεί και με τις αντίστοιχες υπηρεσίες της Ευρώπης. Ήδη μια τέτοια συζήτηση γίνεται. Οι τρύπες από την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τμημάτων χωρών-μελών υπάρχουν.
Τα προσκόμματα που μπορεί να παραθέσει κάποιος είναι πολλά. Μπορεί να έχουν να κάνουν με ζητήματα ασφάλειας των πληροφοριών, ή με το κόστος μιας τέτοιας μεταρρύθμισης. Προσκόμματα, όμως, πάντα θα υπάρχουν. Οι μονίμως αντιδρώντες δεν θα εκλείψουν ποτέ. Το ζήτημα είναι να έχουμε την πολιτική βούληση για να προχωρήσουμε. Υπάρχουν λύσεις. Ασφαλείς, όσο μπορούν σήμερα οι πληροφορίες να είναι ασφαλείς, και οικονομικές. Tα συστήματα ανοικτών δεδομένων (open data) είναι μια κατεύθυνση που δεν πρέπει να την αμελήσουμε. Είναι η πιο οικονομική λύση και η πιο αξιόπιστη.
Ο καθένας από εμάς, ο κάθε πολίτης, έχει έναν μοναδικό αριθμό που τον ακολουθεί. Τον αριθμό της ταυτότητάς μας. Η ενοποίηση των δεδομένων μπορεί να γίνει με μια βάση δεδομένων, όπου τον καθέναν από μας θα μας χαρακτηρίζει αυτός ο αριθμός. Οι τράπεζες του τόπου μας κατάφεραν να το κάνουν και σήμερα μέσω της διατραπεζικής βάσης δεδομένων οι τραπεζικές πληροφορίες ενός εκάστου είναι προσβάσιμες από το σύνολο των τραπεζικών ιδρυμάτων.
Χρειάζεται βέβαια να ξεπεράσουμε αρκετές αγκυλώσεις και δεδομένα που έχουμε. Ένα σημαντικό, όχι το σημαντικότερο, είναι ο ρόλος του Τμήματος Υπηρεσιών Πληροφορικής (ΤΥΠ) του κράτους. Δεν μπορεί ένα τμήμα να είναι υπεύθυνο για τη σχεδίαση και υλοποίηση ιστοσελίδων, εφαρμογών και πλατφορμών, υπεύθυνο για τη διανομή και ανακατανομή των αναλώσιμων σε όλη την δημόσια υπηρεσία, και υπεύθυνο για την επίλυση καθημερινών προβλημάτων στη χρήση των υπολογιστών από τους λειτουργούς του Δημοσίου. Υπάρχουν εξαίρετοι μηχανικοί και λειτουργοί πληροφορικής εκεί, που αναγκάζονται να κουβαλούν εκτυπωτές και μελάνια. Υπάρχει η ίδια -αρκετή- τεχνογνωσία στον ιδιωτικό τομέα, που πρέπει να αξιοποιηθεί.
Όσο και αν θέλουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, δεν έχουμε περιθώρια αναβολής για την ψηφιακή μεταρρύθμιση της χώρας μας. Ο ρυθμός απώλειας επενδύσεων θα αυξάνεται. Η διαφθορά θα τσακίζει περισσότερα κόκκαλα, η χώρα μας θα κινείται με ταχύτητα σε τοίχο την ώρα που οι ανταγωνιστικές οικονομίες κάνουν άλματα. Τώρα είναι η ώρα για να κάνουμε κι εμείς το δικό μας άλμα. Γίνεται. Φτάνει να το αποφασίσουμε.
* Βουλευτής ΔΗΣΥ