Βασίλισσα!


Ειρωνεία της ιστορίας… Η χρυσή δεκαετία της Μπαρσελόνα, που της έδωσε δικαιωματικά μια θέση στο Πάνθεον των μεγαλύτερων ομάδων της ιστορίας, κλείνει με αλλεπάλληλους… μαδριλένικους θριάμβους.
Η Ρεάλ Μαδρίτης, καθοδηγούμενη μαεστρικά από τον Ζινεντίν Ζιντάν από τον πάγκο και τον Κριστιάνο Ρονάλντο από τον αγωνιστικό χώρο, έγραψε ακόμη μια χρυσή σελίδα στη δοξασμένη ιστορία της, φτάνοντας στον… αστρονομικό αριθμό των δώδεκα κατακτήσεων Τσάμπιονς Λιγκ. Πέτυχε, μάλιστα, το σχεδόν… ακατόρθωτο back to back, που μόνον η φοβερή Μίλαν του Αρίγκο Σάκι μπόρεσε να κάνει, τη διετία 1989-1990.
Οι «μερένγκες» έφτασαν, έτσι, τις τρεις κατακτήσεις στα τελευταία τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας μια «μικρή» δυναστεία στον θεσμό, που δύσκολα φαίνεται ότι θα αμφισβητηθεί, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Γιατί αυτή η ομάδα, που σχεδίασε ο Ζιζού, με το… εκρηκτικό υλικό που του παρέδωσε ο Φλορεντίνο Πέρεθ, δείχνει να τα έχει όλα: Πληρότητα ενδεκάδας, βάθος στο ρόστερ, ταλέντο και υπεροχή σε όλες τις γραμμές, νοοτροπία νικητή, κουλτούρα… βασίλισσας. Σ’ αυτά, μπορεί να προσθέσει κανείς την τακτική ολοκλήρωση που της πρόσφερε ο Ζιντάν, ο οποίος, με τις κινήσεις του στην ανάπαυλα του ημιχρόνου στον τελικό του Κάρντιφ, άλλαξε τον ρουν του αγώνα, πετυχαίνοντας έναν εμφαντικό ποδοσφαιρικό θρίαμβο.
Αυτή η Ρεάλ έχει, λοιπόν, τα πάντα: Τα δύο καλύτερα -ή δύο από τα καλύτερα, έστω- φουλ μπακ στον κόσμο, το καλύτερο κεντρικό αμυντικό δίδυμο, την κορυφαία μεσαία γραμμή, και μια επίθεση, τη δύναμη της οποίας μετουσιώνει η δολοφονική αποτελεσματικότητα του Ρονάλντο - και όσων χρειαστεί να αναλάβουν τον ρόλο του σκόρερ συμπληρώνοντας ή αντικαθιστώντας τον Πορτογάλο.
Δεδομένου ότι το ρόστερ θα παραμείνει στον βασικό κορμό το ίδιο, αλλά και θα ενισχυθεί περαιτέρω όπου χρειάζεται, το μέλλον των blancos εμφανίζεται το ίδιο λαμπρό, αλλά και το ίδιο… εφιαλτικό για τους αντιπάλους.

Μιχάλης Παπαδόπουλος