Mνήμη Λουκή Χατζηλουκά
20ό ετήσιο μνημόσυνο
Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Σημείωση εικοστή…
Στα συν που κοσμούν
Τα εύκολα και τα δύσκολα της ζωή μας
Η πρόσθεση ενός ακόμα χρόνου απουσίας δικής σου
Είναι η κατ’ εξαίρεσιν σκιά στο συνεχές της καθημερινότητάς μας
-μαζί με τα απρόσκλητα του φετινού χειμώνα
που γι' ακόμα μια φορά δεν μας πτοούν-

Τα τελευταία δεκαεννέα χρόνια
Σημειώνω με πληρότητα
Και χωρίς διάκενα
Τους χαιρετισμούς και τις ευχές μας
Αναγνωρίζοντας πλέον
Ότι οι συνοχές -και οι αντοχές- μας δοκιμάζονται
Χωρίς τη δική σου σταθερή

Το σύνολο μέχρι σήμερα παράδοξο
Αλλά δικό μου -και δικό μας- εντελώς
Βίωμα και συναίσθημα
Θέση και ανατροπή
Χειμώνας και άνοιξη
Θλίψη-χαρά, Χαρά-Θλίψη, Θλίψη-χαρά, Xαρά…

Σημείωση εικοστή
- Αν και αυτό το «είκοσι»
Δεν είναι όσα αξιωθήκαμε
Στις πιο έντιμες μέχρι σήμερα προσδοκίες
Και μάχες μας-
Κάτι από τις παλιές μας αλησμόνητες
Γεμάτες μύρο συνομιλίες μας:
«Φως αναστάσιμο
Εσαεί Αγάπη
Μνήμη Αιώνια…».
(Και μην ανησυχείς
Και με αυτά και με εκείνα
Ονειρεύομαι ακόμα Απλότητα εν λευκώ
Με τα μικρά-μεγάλα θαύματα να με γυροφέρνουν,
Ευτυχώς ανήσυχα, όλα πνοές καινούργιες
Φλόγα-δύναμη-περηφάνια…
Να 'σαι καλά, Aγαπημένε μου,
Να 'σαι καλά, Αγαπημένε μας!)
Ειρήνη Χατζηλουκά-Μαυρή, Απρίλιος 2017