Στέλιος Καλλινίκου
Με μερικούς στίχους όπως ‘τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ένα παλάτι, το ξέρω θα’ ν’ απάτη, δε θα ’ναι αληθινό’ από το ποίημα ‘Θα πάρω μιαν ανηφοριά’ του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, και με μερικούς άλλους στίχους όπως, ‘πού πας, παλικάρι, ωραίος σαν μύθος’ -τίτλος και της έκθεσης-, από την ‘Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη’ του Διονύση Σαββόπουλου από το δίσκο ‘Το περιβόλι του τρελού’, ο Καλλινίκου επιχειρεί, σε αυτή την καινούργια σειρά φωτογραφικών εικόνων, να συνεχίσει την έρευνά του πάνω στην πολιτική του τοπίου. Αυτήν τη φορά φωτογραφίζει αινιγματικά τοπία της κυπριακής φύσης. Στα περισσότερα από αυτά τα τοπία μπορεί κανείς να εντοπίσει σπήλαια. Το αρχαιότερο και πιο πρωτόγονο είδος στέγης που υπήρξε και υπάρχει στον πλανήτη μας. Μια φυσική αρχιτεκτονική που σήμερα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με πύλες για μια άλλη διάσταση. Το δάσος και η φύση του, το χώμα, τα φύλλα, οι κορμοί, τα δέντρα, οι πέτρες, τα χιόνια, ως ένα ιερό μέρος πλέον, γίνεται ο χώρος όπου ο Καλλινίκου αναρωτιέται, κινούμενος μέσα σε αρχέγονα μονοπάτια, για την αληθινή φύση των πραγμάτων. Πόσο τελικά επικοινωνιακή, λειτουργική, αποτελεσματική και εξελίξιμη είναι η ζωή μας σε σχέση με τη φύση;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ
Φωτογραφία.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΣ

INFO
Παρ 28 Απρ-Παρ 9 Ιουν, Point Center of Contemporary Art, Λευκωσία. Πληρ. 22662053.