‘Η μελαγχολία είναι μια παρεξηγημένη έννοια’

Με αφορμή την επικείμενη επίσκεψή του στην Κύπρο, μιλάμε με τον Απόστολο Ρίζο για το κυρίαρχο αίσθημα στο νέο δίσκο του, αλλά και για τα παιδικά τραγούδια.


Σε μια πρόσφατη συνέντευξή σας περιγράφετε με όμορφο τρόπο την έννοια της μελαγχολίας. Αυτό είναι το κυρίαρχο συναίσθημα στα καινούργια τραγούδια σας, στο άλμπουμ ‘6’;
‘Έλεγα ότι η μελαγχολία είναι μια παρεξηγημένη έννοια. Συχνά θεωρείται ως προπομπός της κατάθλιψης, ενώ μπορεί να είναι ένας μοχλός που να μας ενεργοποιεί για σκέψεις βαθύτερες και ενσυναίσθηση. Τα καινούργια τραγούδια δεν είναι καθόλου μελαγχολικά -κατά την κοινή αντίληψη της μελαγχολίας. Αντίθετα, νιώθω να μου δημιουργούν μια ψυχική ανάταση, κυρίως όταν τα παίζω ζωντανά στις συναυλίες και ελπίζω αυτό να νιώθουν και οι ακροατές. Το κυρίαρχο αίσθημα είναι ότι, από το προσωπικό, ξεπηδά το συνολικό και αυτό ως ηχόχρωμα, διαπερνά και τη μουσική’.

Τι κάνατε όλα αυτά τα 6 χρόνια από την προηγούμενη δουλειά, πέραν της δημιουργίας του δίσκου;
‘Δεν σταμάτησα στιγμή τις ζωντανές εμφανίσεις και την επαφή με το κοινό, είτε με τα προσωπικά μου project είτε συμμετέχοντας σε σημαντικά άλλα που είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ, όπως το αφιέρωμα της Λίνας Νικολακοπούλου στο Ηρώδειο για τον Μάρκο Βαμβακάρη και την περιοδεία που κάναμε με τον Γιάννη Κούτρα ερμηνεύοντας Νίκο Καββαδία. Συμμετείχα φυσικά ερμηνευτικά και σε album άλλων δημιουργών που εκτιμώ και θαυμάζω’.

Μεταξύ αυτών και ο ‘Τεμπέλης Δράκος’ του συμπατριώτη μας Γιώργου Χατζηπιερή, με τον οποίο ξέρω ότι σας συνδέουν δεσμοί φιλίας. Πώς νιώθετε όταν τραγουδάτε για παιδιά;
‘Η συμμετοχή μου στους δίσκους του φίλου μου Γιώργου Χατζηπιερή τραγουδώντας τα εξαιρετικά του μουσικά παραμύθια, μου φέρνει στο μυαλό τον Χαραντί, έναν Άραβα αφηγητή, ο οποίος είχε πει πως “τα παραμύθια δεν φτιάχτηκαν για να κοιμίζουν τα μικρά, αλλά για να αφυπνίζουν τους μεγάλους”. Αυτό το στοιχείο χαρακτηρίζει τον Γιώργο. Αυτό το στοιχείο κάνει τις ιστορίες του να ξεχωρίζουν και βοηθά και τους ερμηνευτές των τραγουδιών του να τραγουδήσουν χωρίς δεύτερες σκέψεις και συναισθηματικές αμφιταλαντεύσεις. Τα παιδιά είναι το πιο δύσκολο ακροατήριο. Όπως λέει κι ο Σαββόπουλος: “Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά…”. Τις λίγες φορές που έχει συμβεί να τραγουδήσω μπροστά σε παιδιά, είχα πιο πολύ άγχος απ’ ό,τι σε ένα ακροατήριο μεγάλων’.

Ποια στοιχεία (πρέπει να) διαχωρίζουν το παιδικό τραγούδι από ένα ‘κανονικό’ τραγούδι;
‘Δεν ξέρω ποια στοιχεία μπορεί να είναι αυτά και αν υπάρχουν επί της ουσίας. Έχω δει παιδιά να γοητεύονται όπως οι μεγάλοι όταν ακούνε ένα σπουδαίο τραγούδι, όπως για παράδειγμα με τις μουσικές του Χατζιδάκι ή του Λοΐζου. Άλλωστε, ζητούμενο στη δημιουργία δεν είναι οι διαχωριστικές γραμμές αλλά η χρυσή τομή, η οποία δεν διαχωρίζει αλλά γεφυρώνει. Κι αυτό δεν έχει ηλικία. Τα παιδικό τραγούδι είναι ένα από τα μέσα που καλλιεργεί τη φαντασία των παιδιών και δυναμώνει τον ψυχισμό τους μέσα από σύμβολα και αρχέτυπα. Γι’ αυτό θυμώνω όταν συναντώ -δυστυχώς συχνά- κακογραμμένα, πρόχειρα παιδικά τραγούδια’.

Downtown Live, Λευκωσία. Παρ 7 Απρ, 22.00, €10. Πληρ. 99810011.


motto
Τα καινούργια τραγούδια μου νιώθω να μου δημιουργούν μια ψυχική ανάταση, κυρίως όταν τα παίζω ζωντανά στις συναυλίες.