Εξομολόγηση
Από τη Μαρίνα Χρυσοστόμου
Φωτογραφίες: Μιχάλης Κυπριανού
Styling: Σοφία Ευσταθίου

Κώστας Κωστόπουλος
«Θέλω τα όνειρα και τα σχέδια μου να μην έχουν όρια»

Είναι ο άνθρωπος ευθύνεται για μερικές από τις μεγαλύτερες ελληνικές τηλεοπτικές επιτυχίες. Πνευματώδης, δημιουργικός, ονειροπόλος και ταυτόχρονα ισορροπημένος, ο Κώστας Κωστόπουλος, ο σκηνοθέτης της αποκάλυψης της φετινής σεζόν, που ακούει στο όνομα «Γαλάτεια», ανοίγει την καρδιά του και αποκαλύπτεται.

Σε παλαιότερη συνέντευξή σου, δήλωσες πως δύο από τα στοιχεία που υιοθέτησες από την κουλτούρα της Αμερικής, όπου εγκαταστάθηκες πριν από λίγα χρόνια, είναι η αισιοδοξία και η αυτοπεποίθηση, κάτι το οποίο έλειπε στην Ελλάδα. Αυτά τα στοιχεία τα βρήκατε εδώ στην Κύπρο;
Αν δεν είχα πάει στην Αμερική, δεν θα τα κατάφερνα στην Κύπρο. Η Αμερική, ήταν η προετοιμασία και η προπόνηση για να μπορώ να ζήσω μόνος μου, παρέα με τον εαυτό μου, γιατί αυτός είναι και ο μεγαλύτερος αντίπαλος και ταυτόχρονα σύντροφός μας σε όλη μας της ζωή. Δεν θα μπορούσα να κάνω το restart στην Κύπρο, και αυτό έχει να κάνει με το πώς εγώ αποδέχθηκα το εμένα, για να μπορώ να είμαι πιο ανεκτικός, πιο λειτουργικός και πιο δημιουργικός με τους άλλους.
Μου κάνει εντύπωση αυτό που λες, στη στιγμή που στην Ελλάδα, είχες κάνει πολύ μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες, όπως «Βέρα στο δεξί», «Κάρμα», «Τμήμα ηθών» και άλλες…
Σκηνοθετώ από τα 29 μου και είμαι στο χώρο γύρω στα 33 χρόνια. Πολλές φορές όλα αυτά, αν δεν τα διαχειριστείς σωστά είναι εις βάρος σου. Εγώ στην Κύπρο ήρθα ξαλαφρωμένος από τις επιτυχίες του παρελθόντος, και έτοιμος να κάνω καινούργια πράγματα. Η εμπειρία και η γνώση είναι εργαλεία, που αν τα χρησιμοποιήσεις σωστά μπορείς να φτάσεις πιο γρήγορα στο επιθυμητό αποτέλεσμά, την επιτυχία. Όμως, συνταγή δεν υπάρχει. Η Αμερική, σου σπάει το «εγώ» και ξεχνάς ποιος είσαι και τι δεν κάνεις. Μπορεί να ακούγεται δραματικό αυτό, αλλά σε ξελαφρώνει, γιατί σταματάς να έχεις την επιθυμία να αποδείξεις πράγματα. Και όταν σταματάς, συνδέεσαι με τη ροή και τότε όλα γίνονται πιο δημιουργικά και πιο ουσιαστικά.
Αλήθεια, ποιο ρόλο παίζει ο σκηνοθέτης στην επιτυχία μιας σειράς;
Καταρχάς, λέγεται χιλιάδες φορές αλλά είναι αλήθεια. Η τηλεόραση είναι ομαδικό παιχνίδι. Δεν είναι ούτε σκοποβολή, ούτε τένις. Είναι ποδόσφαιρό. Και όπως μια ποδοσφαιρική ομάδα έχει τον πρόεδρο, τον προπονητή και τους παίχτες, έτσι είναι και η τηλεόραση. Ένας προπονητής, που στην προκειμένη είναι ο σκηνοθέτης, δεν μπορεί να φέρει μόνος του τη νίκη, χρειάζεται καλό υλικό που είναι οι παίχτες-ηθοποιοί. Χρειάζεται να εμψυχώσεις, να υπάρχει σωστό πνεύμα, σωστός προγραμματισμός και να γίνονται σωστές μεταγραφές και αλλαγές, σε όλη την χρονική περίοδο των αγώνων, της σειράς στην προκειμένη περίπτωση.
Όσες φορές έχω βρεθεί στα γυρίσματα της «Γαλάτειας», αυτό που παρατηρώ, είναι πως καταφέρνεις να εισχωρείς βαθιά στον ψυχικό κόσμο των ηθοποιών και να τους βγάζεις το οποιοδήποτε συναίσθημα απαιτεί η συγκεκριμένη σκηνή. Θέλει μαγκιά για να το πετύχεις αυτό…
Στην κυπριακή τηλεόραση είναι πρόκληση όλο αυτό, γιατί συνηθώς οι σκηνοθέτες του κινηματογράφου ή του θεάτρου, που έχουν περισσότερο χρόνο, μπορούν να είναι πιο διεισδυτικοί και να δουλέψουν σε βάθος και πλάτος τους χαρακτήρες. Αυτό που για εμένα είναι πρόκληση, είναι να καταφέρω να το κάνω αυτό στον πιεσμένο χρόνο της τηλεόρασης και πιο ειδικά σε μια καθημερινή σειρά. Στην προκειμένη περίπτωση η δουλειά γίνεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο είναι ο χαρακτήρας που πρέπει να αποδοθεί, δηλαδή ο ήρωας, το δεύτερο είναι η προσωπικότητα του ηθοποιού που θα βρει τον ήρωα και το τρίτο είναι αυτό που θα δημιουργήσουμε, σε συνεργασία ο ηθοποιός με τον σκηνοθέτη, βασισμένο στο κείμενο.
Νιώθεις ικανοποιημένος και δικαιωμένος από την επιλογή να έρθεις στην Κύπρο;
Το δικαιωμένος είναι υπό εξέλιξη, γιατί σκέφτομαι να μείνω για αρκετό καιρό και δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί. Οι πρώτες μου εμπειρίες με βοηθήσαν να καταλάβω ποια λάθη μπορεί να κάνει κάποιος που έρχεται στην Κύπρο κι έτσι, αυτή η δεύτερη συνεργασία μου, είναι πιο ουσιαστική και πιο αποδοτική. Αυτό που πιστεύω, είναι πως στην Κύπρο υπάρχει ένα πολύ καλό υλικό και ένα σωστό περιβάλλον για την τηλεόραση και ο συνδυασμός της εμπειρίας που έχουμε από την ελληνική τηλεόραση και του περιβάλλοντος στην τηλεόραση στην Κύπρο, φέρει καλύτερα αποτέλεσμα.
Είναι και η πρώτη φορά που σκηνοθετείς σειρά εποχής και δη κυπριακή. Η πρόκληση είναι ακόμη μεγαλύτερη, έτσι δεν είναι;
Μερικές φορές πιστεύω ότι τα πράγματα γίνονται για εμάς πριν από εμάς. Τον Μάιο του 2015, που ήταν να κατέβω στην Κύπρο για πρώτη φορά, άρχισα και έβλεπα στο ΡΙΚ σειρές εποχής, ασχέτως ότι δεν καταλάβαινα τίποτα (γέλια). Τελικά, με τη «Γαλάτεια», ανακάλυψα γιατί έβλεπα αυτές τις σειρές. Και ναι, μπορείς να σκηνοθετήσεις στην ελληνική γλώσσα, αλλά σε διαφορετική διάλεκτο. Για εμένα η Κύπρος είναι κομμάτι της Ελλάδας, όπως θα μπορούσα να πάω να δουλέψω στην Κρήτη ή στη Θράκη, όπου και εκεί υπάρχουν ιδιωματισμοί στη γλώσσα και διαφορετικές νοοτροπίες, απλώς τυγχάνει η Κύπρος να είναι μια ολόκληρη χώρα και μια άλλη νοοτροπία. Αυτό κάνει την πρόκληση ακόμη μεγαλύτερη.
Πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι η «Γαλάτεια», πάει και για δεύτερη σεζόν…
Η αλήθεια είναι πως η συνεργασία μου με το ΣΙΓΜΑ, τον τελευταίο καιρό εξελίσσεται έτσι που με κάνει να νιώθω λες και είμαι σπίτι μου. Η αποδοχή, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο αλληλοσεβασμός, είναι στοιχεία για εμένα που δημιουργούν καλές συνεργασίες και καλό αποτέλεσμα. Πιστεύω πως η συνεργασία μας θα συνεχιστεί σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό και θα έχουμε ακόμη πιο ουσιαστικές και προκλητικές σειρές.
Έχεις απωθημένα σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης;
Πιστεύω ότι η ζωή πρέπει να είναι μια συνεχής πρόκληση και συνεχής αλλαγή. Το πρόβλημα μου, πριν από αρκετά χρόνια ήταν ότι πραγματοποίησα τα όνειρα μου γιατί ήταν λίγα και μικρά. Τώρα, γυρίζοντας και τη σελίδα στην Κύπρο που είναι μια λευκή σελίδα, θέλω τα όνειρα και τα σχέδια μου να μην έχουν όρια για να είναι πιο μεγάλη η πρόκληση.
Εδώ και δύο χρόνια που βρίσκεσαι στο νησί, τι έχεις αποκομίσει;
Ακόμη είμαι στο ξεκίνημα. Μαθαίνω ανθρώπους, καταστάσεις. Είναι χρόνος μαθητιάς. Κάθε μέρα στο γύρισμα είναι και μια μαθητία, σε μια καινούργια χώρα με καινούργιους ανθρώπους που δίνεις και παίρνεις.
Λένε πως όσοι ασχολούνται με τα καλλιτεχνικά, καλύπτουν τα κενά τους. Εσύ ποια καλύπτεις;
Εμένα οι προτεραιότητες μου στη ζωή είναι πρώτα δουλειά-οικογένεια, οικογένεια-δουλειά και μετά έρωτας. Αυτό το τρίπτυχο καλύπτει όλη μου τη ζωή. Συνήθως είμαι ερωτευμένος με τη δουλειά μου και δουλεύω για να έχω οικογένεια.
Ναι αλλά αυτή τη στιγμή, η οικογένεια βρίσκεται εκτός Κύπρου…
Μα είμαι έτοιμος να δημιουργήσω καινούργια! Ακόμη και στην οικογενειακή ζωή έχω γυρίσει σελίδα, αν και η σελίδα ακόμη είναι λευκή.
Αλήθεια, πως είναι ο Κωστόπουλος σαν άνθρωπος;
Θα κλέψω μια ατάκα ενός φίλου που λέει πως «ο Κωστόπουλος περνά στην Κύπρο καλύτερα από ότι οι Κύπριοι». Φροντίζω να κάνω καλές παρέες, να πηγαίνω στο θέατρο και να γνωρίζω το νησί.
Τι κρατάς από τη ζωή σου μέχρι σήμερα;
Υπάρχει μια προσέγγιση στη ζωή που λέει πως σε ό,τι δίνεις το μεγαλύτερο σου ενδιαφέρον αυτό διογκώνεται. Αν το δώσεις στο παρελθόν θα διογκωθεί το παρελθόν. Εγώ πια, από επιλογή, δίνω την προσοχή μου στα θετικά του κάθε γεγονότος ώστε να μεγαλώνω τα θετικά στοιχεία μέσα στη ζωή μου.
Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που θέλουν να ακολουθήσουν τα δικά σας βήματα;
Να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να έχουν τρέλα κι αυτοπεποίθηση ότι θα τα καταφέρουν. Και το κυριότερο, να μην είναι προσκολλημένοι σε ένα βαρύ παρελθόν, αλλά σε ένα πιο αισιόδοξο και ελπιδοφόρο μέλλον.